پرش به محتوا

پیام نوین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Mina (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''پیام نوین،''' مجلة ادبی، علمی و فرهنگی كه پس از تعطیلی نشریة [[پیام نو]] و پس از چند سال به جای آن از 1337 به مدیریت دكتر محسن هشترودی انتشار می‌یافت و سرپرستی آن به عهدة ضیاءالله فروشانی بود. [سلطانی، ص 33]. صاحب امتیاز مجله در این دوره دكتر مهدی بیانی بود و مدیر آن پس از مدتی روح‌الله خالقی گردید.
[[پرونده:پیام-نوین-قمر.jpg|بندانگشتی|پیام نوین برگرفته از وبسایت آژنگ نیوز قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.azhangnews.ir/product/%D9%85%D8%AC%D9%84%D9%87-%D9%82%D8%AF%DB%8C%D9%85%DB%8C-%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D9%85-%D9%86%D9%88%DB%8C%D9%86/]]
'''[[پیام نوین]]،''' مجله ادبی، علمی و فرهنگی که پس از تعطیلی نشریه [[پیام نو]] و پس از چند سال به جای آن از 1337 به مدیریت دکتر محسن هشترودی انتشار می‌یافت و سرپرستی آن به عهده ضیاءالله فروشانی بود<ref>سلطانی، پوری. '''''راهنمای مجله‌های ایران'''''. تهران: مؤسسه تحقیقات و برنامه‌ریزی علمی و آموزشی، 1354، ص33.</ref>. صاحب امتیاز مجله در این دوره دکتر مهدی بیانی بود و مدیر آن پس از مدتی روح‌الله خالقی گردید.


اولین شمارة پیام نوین در مهر 1337ش انتشار یافت. در سرمقالة این شماره به مجلة پیام نو و اهمیت آن اشاره شده و از متوقف شدن آن اظهار تأسف كرده است. از دورة اول 12 شماره منتشر شد و در آن اشخاص دانشمندی چون سعید نفیسی، روح‌الله خالقی، رهی معیری، م. 1. به آذین، حبیب یغمائی، سیاوش كسرائی، فروغ فرخ‌زاد، دكتر مهدی بیانی و افراد دیگر مقالات و سروده‌های خود را به چاپ رساندند. دورة دوم پیام نوین از مهر 1338ش آغاز و 12 شماره منتشر شد. در این دوره هم مقالات مهمی به چاپ رسید. از جمله مجموعه نوشته‌های استاریكف ایران‌شناس روس دربارة فردوسی در شماره‌های این سال به طبع رسیده است.
اولین شماره [[پیام نوین]] در مهر 1337ش انتشار یافت. در سرمقاله این شماره به مجله [[پیام نو|پیام]] نو و اهمیت آن اشاره شده و از متوقف شدن آن اظهار تأسف کرده است. از دوره اول 12 شماره منتشر شد و در آن اشخاص دانشمندی چون سعید نفیسی، روح‌الله خالقی، رهی معیری، م. 1. به آذین، [[حبیب یغمایی|حبیب یغمائی]]، سیاوش کسرائی، فروغ فرخ‌زاد، دکتر مهدی بیانی و افراد دیگر مقالات و سروده‌های خود را به [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] رساندند. دوره دوم [[پیام نوین]] از [[مهر]] 1338ش آغاز و 12 شماره منتشر شد. در این دوره هم مقالات مهمی به [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] رسید. از جمله مجموعه نوشته‌های استاریکف [[ایران|ایران‌]]<nowiki/>شناس روس درباره فردوسی در شماره‌های این سال به طبع رسیده است.


مجلة پیام نوین چندین سال به طور مرتب منتشر می‌گردید. موضوعات مندرج در آن به جز مقالات افراد یاد شده حاوی متن سخنرانی‌های كسانی بود كه در انجمن روابط فرهنگی ایران و شوروی به ایراد سخن می‌پرداختند و به همین گونه شرح مراسم ادبی و فرهنگی كه در انجمن مذكور منعقد می‌گردیده به طور كامل همراه با متن سخنان دانشمندان شركت كننده در مجله به طبع رسیده است. پس از درگذشت روح‌الله خالقی كه در حقیقت مدیریت و سردبیری پیام نوین را عهده‌دار بود، در شمارة نهم دورة هفتم مجله وظایف وی بر عهدة محمود اعتمادزاده [به آذین] مترجم نامی گذاشته شد. [پیام نوین، س 10، ش 8، ص 15 و 16].  
مجله پیام نوین چندین سال به طور مرتب منتشر می‌گردید. موضوعات مندرج در آن به جز مقالات افراد یاد شده حاوی متن سخنرانی‌های کسانی بود که در انجمن روابط فرهنگی [[ایران]] و شوروی به ایراد سخن می‌پرداختند و به همین گونه شرح مراسم ادبی و فرهنگی که در انجمن مذکور منعقد می‌گردیده به طور کامل همراه با متن سخنان دانشمندان شرکت کننده در مجله به طبع رسیده است. پس از درگذشت روح‌الله خالقی که در حقیقت مدیریت و سردبیری [[پیام نوین]] را عهده‌دار بود، در شماره نهم دوره هفتم مجله وظایف وی بر عهده محمود اعتمادزاده [به آذین] مترجم نامی گذاشته شد. <ref name=":0">عبدربانی، دکتر م. هـ: '''''سخنی با خوانندگان پیام نوین'''''. مجله پیام نوین، سال 10 ش8 [بهمن ـ اسفند 1352] س 10، ش 8، ص 15 و 16 ص 20-23</ref>.  


مجلة پیام نوین در دوره‌های بعد با فترت‌های مختلف یكساله یا بیشتر انتشار یافته است. به ویژه پس از درگذشت دكتر مهدی بیانی صاحب امتیاز این نشریه در 1346، تا چند سال انتشار پیام نوین دچار وقفه گردید. و پس ازآن مجدداً انتشار یافت. [عبد ربانی، ص 20-23].
مجله [[پیام نوین]] در دوره‌های بعد با فترت‌های مختلف یکساله یا بیشتر انتشار یافته است. به ویژه پس از درگذشت دکتر مهدی بیانی صاحب امتیاز این نشریه در 1346، تا چند سال انتشار [[پیام نوین]] دچار وقفه گردید. و پس ازآن مجدداً انتشار یافت.<ref name=":0" />.


انتشار مجلة پیام نوین تا وقوع انقلاب اسلامی كمابیش و اغلب به طور نامرتب ادامه یافت. آخرین شمارة آن در فروردین ـ اردیبهشت 1357ش منتشر شد و از آن پس با نشر 118 شماره و 12 دوره به كلی متوقف ماند.  
انتشار مجله [[پیام نوین]] تا وقوع [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]] کمابیش و اغلب به طور نامرتب ادامه یافت. آخرین شماره آن در فروردین ـ اردیبهشت 1357ش منتشر شد و از آن پس با نشر 118 شماره و 12 دوره به کلی متوقف ماند.  


'''مآخذ:'''
== نیز نگاه کنید به ==


عبدربانی، دكتر م. هـ: '''''سخنی با خوانندگان پیام نوین'''''. مجلة پیام نوین، سال 10 ش8 [بهمن ـ اسفند 1352]، ص14 – 23؛ سلطانی، پوری. '''''راهنمای مجله‌های ایران'''''. تهران: مؤسسة تحقیقات و برنامه‌ریزی علمی و آموزشی، 1354، ص33.
* [[حبیب یغمایی|حبیب یغمائی]]
* [[پیام نو]]
* [[چاپ و چاپخانه|چاپ]]
* [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]]
* [[ایران|ایران‌]]


== '''مآخذ''' ==
<references />
== نویسنده ==
سیدعلی آل داود
سیدعلی آل داود
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]]
[[رده:مطبوعات]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۰

پیام نوین برگرفته از وبسایت آژنگ نیوز قابل بازیابی ازhttps://www.azhangnews.ir/product/%D9%85%D8%AC%D9%84%D9%87-%D9%82%D8%AF%DB%8C%D9%85%DB%8C-%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D9%85-%D9%86%D9%88%DB%8C%D9%86/

پیام نوین، مجله ادبی، علمی و فرهنگی که پس از تعطیلی نشریه پیام نو و پس از چند سال به جای آن از 1337 به مدیریت دکتر محسن هشترودی انتشار می‌یافت و سرپرستی آن به عهده ضیاءالله فروشانی بود[۱]. صاحب امتیاز مجله در این دوره دکتر مهدی بیانی بود و مدیر آن پس از مدتی روح‌الله خالقی گردید.

اولین شماره پیام نوین در مهر 1337ش انتشار یافت. در سرمقاله این شماره به مجله پیام نو و اهمیت آن اشاره شده و از متوقف شدن آن اظهار تأسف کرده است. از دوره اول 12 شماره منتشر شد و در آن اشخاص دانشمندی چون سعید نفیسی، روح‌الله خالقی، رهی معیری، م. 1. به آذین، حبیب یغمائی، سیاوش کسرائی، فروغ فرخ‌زاد، دکتر مهدی بیانی و افراد دیگر مقالات و سروده‌های خود را به چاپ رساندند. دوره دوم پیام نوین از مهر 1338ش آغاز و 12 شماره منتشر شد. در این دوره هم مقالات مهمی به چاپ رسید. از جمله مجموعه نوشته‌های استاریکف ایران‌شناس روس درباره فردوسی در شماره‌های این سال به طبع رسیده است.

مجله پیام نوین چندین سال به طور مرتب منتشر می‌گردید. موضوعات مندرج در آن به جز مقالات افراد یاد شده حاوی متن سخنرانی‌های کسانی بود که در انجمن روابط فرهنگی ایران و شوروی به ایراد سخن می‌پرداختند و به همین گونه شرح مراسم ادبی و فرهنگی که در انجمن مذکور منعقد می‌گردیده به طور کامل همراه با متن سخنان دانشمندان شرکت کننده در مجله به طبع رسیده است. پس از درگذشت روح‌الله خالقی که در حقیقت مدیریت و سردبیری پیام نوین را عهده‌دار بود، در شماره نهم دوره هفتم مجله وظایف وی بر عهده محمود اعتمادزاده [به آذین] مترجم نامی گذاشته شد. [۲].

مجله پیام نوین در دوره‌های بعد با فترت‌های مختلف یکساله یا بیشتر انتشار یافته است. به ویژه پس از درگذشت دکتر مهدی بیانی صاحب امتیاز این نشریه در 1346، تا چند سال انتشار پیام نوین دچار وقفه گردید. و پس ازآن مجدداً انتشار یافت.[۲].

انتشار مجله پیام نوین تا وقوع انقلاب اسلامی کمابیش و اغلب به طور نامرتب ادامه یافت. آخرین شماره آن در فروردین ـ اردیبهشت 1357ش منتشر شد و از آن پس با نشر 118 شماره و 12 دوره به کلی متوقف ماند.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. سلطانی، پوری. راهنمای مجله‌های ایران. تهران: مؤسسه تحقیقات و برنامه‌ریزی علمی و آموزشی، 1354، ص33.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ عبدربانی، دکتر م. هـ: سخنی با خوانندگان پیام نوین. مجله پیام نوین، سال 10 ش8 [بهمن ـ اسفند 1352] س 10، ش 8، ص 15 و 16 ص 20-23

نویسنده

سیدعلی آل داود