پرش به محتوا

رضا کمال شهرزاد: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Nazli (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:22100600 .png|بندانگشتی|رضا کمال شهرزاد، قابل بازیابی از https://wikijoo.ir/index.php/%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%DA%A9%D9%85%D8%A7%D9%84_%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%B2%D8%A7%D8%AF_(%DB%B1%DB%B2%DB%B7%DB%B7%D9%80%DB%B1%DB%B3%DB%B1%DB%B6%D8%B4)]]
شهرزاد، رضا کمال (1316ق/ 1898م - 1316ش)، موسیقدان، نمایش‌نامه‌نویس، بازیگر، کارگردان و از پایه‌گذاران تئاتر [[ایران]].
شهرزاد، رضا کمال (1316ق/ 1898م - 1316ش)، موسیقدان، نمایش‌نامه‌نویس، بازیگر، کارگردان و از پایه‌گذاران تئاتر [[ایران]].


رضا کمالی ملقب به کمال‌الدوله، فرزند میرزا حسن خان منشی باشی<ref name=":0">خلج، منصور. '''''نمایشنامه نویسان ایران''''' (از آخوندزاده تا بیضایی)، نشر اختران، چاپ اول، 1381،ص 121.</ref>، دبیر مخصوص میرزا یوسف صدراعظم بود<ref>'''''فصلنامه‌ی تئاتر'''''، شماره 13، بهار 1370، ص 73.</ref>. در مدرسه سن لوئی، که کشیشان لازاریست فرانسوی آن را بنیاد نهاده بودند، تحصیل کرد<ref>بزرگمهر، شیرین. '''''تأثیر ترجمه متون نمایشی بر تئاتر ایران'''''، نشر تبیان، 1379.</ref>. پس از ورود به جریانات ادبی و نمایشی، نام شهرزاد، قصه‌گوی [[هزار و یک شب]] را بر خود نهاد. او آواز می‌خواند و سه‌تار می‌نواخت<ref>'''''فصلنامه‌ی تئاتر'''''. شماره 13، بهار 1370، ص 80 .</ref>. در1298ش گروه کمدی موزیکال را تأسیس کرد. دختران ارمنی در این گروه نقش فعالی داشتند<ref name=":0" />. شهرزاد با الهام از اپرت «آرشین مالالان» اثر عزیز بیک حاجی بیکوف که بازیگران قفقازی آن را در تهران نمایش داده بودند اپرت «پریچهر و پریزاد» را نوشت و آهنگ‌های آن را با همکاری «فکری»، «صادق مقدم» و «حسین لطیفی» تصنیف کرد.
رضا کمالی ملقب به کمال‌الدوله، فرزند میرزا حسن خان منشی باشی<ref name=":0">خلج، منصور. '''''نمایشنامه نویسان ایران''''' (از آخوندزاده تا بیضایی)، نشر اختران، چاپ اول، 1381،ص 121.</ref>، دبیر مخصوص میرزا یوسف صدراعظم بود<ref>'''''فصلنامه‌ی تئاتر'''''، شماره 13، بهار 1370، ص 73.</ref>. در مدرسه سن لوئی، که کشیشان لازاریست فرانسوی آن را بنیاد نهاده بودند، تحصیل کرد<ref>بزرگمهر، شیرین. '''''تأثیر ترجمه متون نمایشی بر تئاتر ایران'''''، نشر تبیان، 1379.</ref>. پس از ورود به جریانات ادبی و نمایشی، نام شهرزاد، قصه‌گوی [[هزار و یک شب]] را بر خود نهاد. او آواز می‌خواند و سه‌تار می‌نواخت<ref>'''''فصلنامه‌ی تئاتر'''''. شماره 13، بهار 1370، ص 80 .</ref>.


در 1301 هـ. ش «سالومه» اثر اسکار وایلد را به فارسی برگرداند و سپس از زبان ترکی نمایشنامه‌هایی مانند «افسانه عشق» (1306)، «اصلی و کرم»، «کمربند سحرآمیز» (1308) را به فارسی برگرداند<ref>گوران، هیوا. '''''کوشش‌های نافرجام (سیری در صدر سال تئاتر ایران)،''''' انتشارات آگاه، 1360، ص 163.</ref>. نمایشنامه‌ی «مجسمه مرمر» را در 1308 ش نوشت و آنرا به روی صحنه برد و خودش نقش اول آنرا بازی کرد. سال 1309ش. درخشان‌ترین دوره فعالیت ادبی شهرزاد بود که چندین نمایشنامه را به روی صحنه برد<ref>'''''فصلنامه‌ی تئاتر'''''، شماره 13، بهار 1370، ص 78.</ref>. بعد از آن تا 1316 ش زندگی سختی را گذراند و سرانجام خودکشی کرد.  
در1298ش گروه کمدی موزیکال را تأسیس کرد. دختران ارمنی در این گروه نقش فعالی داشتند<ref name=":0" />. شهرزاد با الهام از اپرت «آرشین مالالان» اثر عزیز بیک حاجی بیکوف که بازیگران قفقازی آن را در تهران نمایش داده بودند اپرت «پریچهر و پریزاد» را نوشت و آهنگ‌های آن را با همکاری «فکری»، «صادق مقدم» و «حسین لطیفی» تصنیف کرد.
 
در 1301 هـ. ش «سالومه» اثر اسکار وایلد را به [[فارسی]] برگرداند و سپس از زبان [[ترکی]] نمایشنامه‌هایی مانند «افسانه عشق» (1306)، «اصلی و کرم»، «کمربند سحرآمیز» (1308) را به [[فارسی]] برگرداند<ref>گوران، هیوا. '''''کوشش‌های نافرجام (سیری در صدر سال تئاتر ایران)،''''' انتشارات آگاه، 1360، ص 163.</ref>. نمایشنامه‌ی «مجسمه مرمر» را در 1308 ش نوشت و آنرا به روی صحنه برد و خودش نقش اول آنرا بازی کرد. سال 1309ش. درخشان‌ترین دوره فعالیت ادبی شهرزاد بود که چندین نمایشنامه را به روی صحنه برد<ref>'''''فصلنامه‌ی تئاتر'''''، شماره 13، بهار 1370، ص 78.</ref>. بعد از آن تا 1316 ش زندگی سختی را گذراند و سرانجام خودکشی کرد.  


«خلیفه‌ هارون‌الرشید» یا «عزیز و عزیزه» و «حرم خلیفه هارون‌الرشید»<ref>'''''فصلنامه‌ی تئاتر'''''، شماره 13، بهار 1370، ص 77.</ref>. «زرتشت»، «گل‌های حرم» از آثار دیگر او هستند<ref>خلج، منصور. '''''نمایشنامه نویسان ایران''''' (از آخوندزاده تا بیضایی)، نشر اختران، چاپ اول، 1381،ص 123.</ref>.
«خلیفه‌ هارون‌الرشید» یا «عزیز و عزیزه» و «حرم خلیفه هارون‌الرشید»<ref>'''''فصلنامه‌ی تئاتر'''''، شماره 13، بهار 1370، ص 77.</ref>. «زرتشت»، «گل‌های حرم» از آثار دیگر او هستند<ref>خلج، منصور. '''''نمایشنامه نویسان ایران''''' (از آخوندزاده تا بیضایی)، نشر اختران، چاپ اول، 1381،ص 123.</ref>.
خط ۱۰: خط ۱۳:


* [[هزار و یک شب]]
* [[هزار و یک شب]]
* [[فارسی]]


== مآخذ ==
== مآخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
== نویسنده مقاله ==
محمود عزیزی
[[رده:هنر]]
[[رده:تئاتر]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۱

رضا کمال شهرزاد، قابل بازیابی از https://wikijoo.ir/index.php/%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%DA%A9%D9%85%D8%A7%D9%84_%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%B2%D8%A7%D8%AF_(%DB%B1%DB%B2%DB%B7%DB%B7%D9%80%DB%B1%DB%B3%DB%B1%DB%B6%D8%B4)

شهرزاد، رضا کمال (1316ق/ 1898م - 1316ش)، موسیقدان، نمایش‌نامه‌نویس، بازیگر، کارگردان و از پایه‌گذاران تئاتر ایران.

رضا کمالی ملقب به کمال‌الدوله، فرزند میرزا حسن خان منشی باشی[۱]، دبیر مخصوص میرزا یوسف صدراعظم بود[۲]. در مدرسه سن لوئی، که کشیشان لازاریست فرانسوی آن را بنیاد نهاده بودند، تحصیل کرد[۳]. پس از ورود به جریانات ادبی و نمایشی، نام شهرزاد، قصه‌گوی هزار و یک شب را بر خود نهاد. او آواز می‌خواند و سه‌تار می‌نواخت[۴].

در1298ش گروه کمدی موزیکال را تأسیس کرد. دختران ارمنی در این گروه نقش فعالی داشتند[۱]. شهرزاد با الهام از اپرت «آرشین مالالان» اثر عزیز بیک حاجی بیکوف که بازیگران قفقازی آن را در تهران نمایش داده بودند اپرت «پریچهر و پریزاد» را نوشت و آهنگ‌های آن را با همکاری «فکری»، «صادق مقدم» و «حسین لطیفی» تصنیف کرد.

در 1301 هـ. ش «سالومه» اثر اسکار وایلد را به فارسی برگرداند و سپس از زبان ترکی نمایشنامه‌هایی مانند «افسانه عشق» (1306)، «اصلی و کرم»، «کمربند سحرآمیز» (1308) را به فارسی برگرداند[۵]. نمایشنامه‌ی «مجسمه مرمر» را در 1308 ش نوشت و آنرا به روی صحنه برد و خودش نقش اول آنرا بازی کرد. سال 1309ش. درخشان‌ترین دوره فعالیت ادبی شهرزاد بود که چندین نمایشنامه را به روی صحنه برد[۶]. بعد از آن تا 1316 ش زندگی سختی را گذراند و سرانجام خودکشی کرد.

«خلیفه‌ هارون‌الرشید» یا «عزیز و عزیزه» و «حرم خلیفه هارون‌الرشید»[۷]. «زرتشت»، «گل‌های حرم» از آثار دیگر او هستند[۸].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ خلج، منصور. نمایشنامه نویسان ایران (از آخوندزاده تا بیضایی)، نشر اختران، چاپ اول، 1381،ص 121.
  2. فصلنامه‌ی تئاتر، شماره 13، بهار 1370، ص 73.
  3. بزرگمهر، شیرین. تأثیر ترجمه متون نمایشی بر تئاتر ایران، نشر تبیان، 1379.
  4. فصلنامه‌ی تئاتر. شماره 13، بهار 1370، ص 80 .
  5. گوران، هیوا. کوشش‌های نافرجام (سیری در صدر سال تئاتر ایران)، انتشارات آگاه، 1360، ص 163.
  6. فصلنامه‌ی تئاتر، شماره 13، بهار 1370، ص 78.
  7. فصلنامه‌ی تئاتر، شماره 13، بهار 1370، ص 77.
  8. خلج، منصور. نمایشنامه نویسان ایران (از آخوندزاده تا بیضایی)، نشر اختران، چاپ اول، 1381،ص 123.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمود عزیزی