پرش به محتوا

ایل زعفرانلو: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
 
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''زعفرانلو'''، از ایلات کُرد استان خراسان.  
'''زعفرانلو'''، از ایلات [[کرد و پیوستگی نژادی و تاریخی او|کُرد]] [[استان خراسان شمالی|استان خراسان]].  


خاستگاه اصلی زعفرانلو‌ها را کردستان کشور عثمانی دانسته‌اند. گروه‌های بزرگی از آن‌ها در زمان [[صفویان|حکومت صفویان]] برای دفاع از سر‌حدات ایران در برابر هجوم ازبک‌ها ومغولان از کردستان ایران به خراسان کوچانده شدند. برخی نام اصلی زعفرانلو‌ها را پیش از مهاجرت به خراسان «چَمُشگَزِ‌کْ» عنوان کرده‌اند.<sup>1</sup> گروه‌های باقی‌مانده کردهای زعفرانلو‌ امروزه در نواحی شاهین (صائین)در استان آذربایجان غربی پراکنده‌اند.<sup>2</sup> در گذشته زعفرانلو‌های خراسان و آذربایجان اکثراً کوچنده بودند. در چند سال اخیر همه زعفرانلوهای خراسان یکجانشین شده‌اند و در نواحی قوچان، درگز، اسفراین و... سکونت دارند.<sup>3</sup> گروه کوچکی از زعفرانلو‌های آذربایجان‌ برای چرای دام‌هایشان به مناطق سردسیر و گرمسیر منطقه کوچ می‌کنند.<sup>4</sup> ایل زعفرانلو‌ها از اجتماع چندین ایل و طایفه و تیره و... تشکیل شده است. در رأس ساختار قدرت ایلخان قرار دارد که پس از او ایل بیگ و ریش سفیدان قرار می‌گیرند.<sup>5</sup>  برخی از مهم‌ترین ایلات زعفرانلو‌ عبارتند از: باچوانلو، میلانلو، ورانلو، کاویانلو<sup>6</sup> و ...  
خاستگاه اصلی زعفرانلو‌ها را [[استان کردستان|کردستان]] کشور عثمانی دانسته‌اند. گروه‌های بزرگی از آن‌ها در زمان [[صفویان|حکومت صفویان]] برای دفاع از سر‌حدات [[کشور ایران|ایران]] در برابر هجوم ازبک‌ها و [[مغول ها|مغولان]] از [[استان کردستان|کردستان]] [[کشور ایران|ایران]] به خراسان کوچانده شدند. برخی نام اصلی زعفرانلو‌ها را پیش از مهاجرت به خراسان «چَمُشگَزِ‌کْ» عنوان کرده‌اند<ref name=":0">توحدی، کلیم‌الله. '''''حرکت تاریخی کرد به خراسان'''''. مشهد: 1364، جلد 2، ص. 163. </ref>. گروه‌های باقی‌مانده کردهای زعفرانلو‌ امروزه در نواحی شاهین (صائین)در [[آذربایجان غربی|استان آذربایجان غربی]] پراکنده‌اند<ref>اسکندری‌نیا، ابراهیم. '''''ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر آذربایجان غربی''.''' بندرانزلی: 1366، ص 401،76.</ref>. در گذشته زعفرانلو‌های [[استان خراسان شمالی|خراسان]] و [[آذربایجان غربی|آذربایجان]] اکثراً کوچنده بودند. در چند سال اخیر همه زعفرانلوهای [[استان خراسان شمالی|خراسان]] یکجانشین شده‌اند و در نواحی قوچان، درگز، اسفراین و... سکونت دارند<ref name=":0" />.  


جمعیت کل زعفرانلو‌های خراسان را در 1346ش 100000 نفر تخمین زده‌اند.<sup>7</sup> شمار کوچندگان زغفرانلوهای آذربایجان را در 1377ش 244 خانوار و 1676 نفر برآورد کرده‌اند.<sup>8</sup> کشاورزی و دامداری و صنایع‌دستی از عمده‌ترین مشاغل زعفرانلوهاست.<sup>9</sup>
گروه کوچکی از زعفرانلو‌های آذربایجان‌ برای چرای دام‌هایشان به مناطق سردسیر و گرمسیر منطقه کوچ می‌کنند<ref>'''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر کوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستان‌ها'''''. تهران: 1378، ص26-27.</ref>. ایل زعفرانلو‌ها از اجتماع چندین [[ایل]] و طایفه و تیره و... تشکیل شده است. در رأس ساختار قدرت [[ایلخان]] قرار دارد که پس از او [[ایل بیگ]] و ریش سفیدان قرار می‌گیرند<ref>افشار سیستانی، ایرج'''. ''مقدمه‌ای بر شناخت ایل‌ها، چادرنشینان و طوایف عشایری ایران''.''' تهران: 1366، جلد 2، ص. 1001. </ref>.  برخی از مهم‌ترین ایلات زعفرانلو‌ عبارتند از: [[باچوانلو]]، [[ایل میلانلو|میلانلو]]، ورانلو، کاویانلو<ref>توحدی، کلیم‌الله. '''''حرکت تاریخی کرد به خراسان'''''. مشهد: 1364، جلد 2، ص 163-223.</ref> و ...


جمعیت کل زعفرانلو‌های [[استان خراسان شمالی|خراسان]] را در 1346ش 100000 نفر تخمین زده‌اند<ref>شاکری، رمضانعلی. '''''جغرافیای تاریخی قوچان''.''' مشهد: 1346، ص 33'''.'''</ref>. شمار کوچندگان زغفرانلوهای [[آذربایجان غربی|آذربایجان]] را در 1377ش 244 خانوار و 1676 نفر برآورد کرده‌اند<ref>'''''سرشماری اجتماعی اقتصادی عشایر کوچنده 1377، نتایج تفصیلی''.''' تهران: 1378، ص 17.</ref>. کشاورزی و دامداری و صنایع‌دستی از عمده‌ترین مشاغل زعفرانلوهاست<ref>توحدی، کلیم‌الله. '''''حرکت تاریخی کرد به خراسان'''''. مشهد: 1364، جلد2، ص 163-223.</ref>.


'''''مآخذ:'''''
== نیز نگاه کنید به ==
 
1.    توحدی، کلیم‌الله. '''''حرکت تاریخی کرد به خراسان'''''. مشهد: 1364، ج2/163.
 
2.    اسکندری‌نیا، ابراهیم. '''''ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر آذربایجان غربی''.''' بندرانزلی: 1366، ص 401،76؛
 
3.    توحدی. همانجا'''.'''
 
4.    '''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر کوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستان‌ها'''''. تهران: 1378، ص26-27.
 
5.    افشار سیستانی، ایرج'''. ''مقدمه‌ای بر شناخت ایل‌ها، چادرنشینان و طوایف عشایری ایران''.''' تهران: 1366، ج2/1001.
 
6.    توحدی'''. ''همان''.''' ص 163-223.
 
7.    شاکری، رمضانعلی. '''''جغرافیای تاریخی قوچان''.''' مشهد: 1346، ص 33'''.'''
 
8.    '''''سرشماری اجتماعی اقتصادی عشایر کوچنده 1377، نتایج تفصیلی''.''' تهران: 1378، ص 17.
 
9.    توحدی. '''''همان'''''. ص 163-223.
 


* [[ایلات و عشایر]]
* [[صفویان]]
* [[مغول ها]]
* [[ایلخان]]
* [[ایل بیگ]]
* [[ایل میلانلو]]
* [[باچوانلو]]


== مآخذ ==
<references />


== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
معصومه ابراهیمی
معصومه ابراهیمی
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]
[[رده:مردم شناسی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۴

زعفرانلو، از ایلات کُرد استان خراسان.

خاستگاه اصلی زعفرانلو‌ها را کردستان کشور عثمانی دانسته‌اند. گروه‌های بزرگی از آن‌ها در زمان حکومت صفویان برای دفاع از سر‌حدات ایران در برابر هجوم ازبک‌ها و مغولان از کردستان ایران به خراسان کوچانده شدند. برخی نام اصلی زعفرانلو‌ها را پیش از مهاجرت به خراسان «چَمُشگَزِ‌کْ» عنوان کرده‌اند[۱]. گروه‌های باقی‌مانده کردهای زعفرانلو‌ امروزه در نواحی شاهین (صائین)در استان آذربایجان غربی پراکنده‌اند[۲]. در گذشته زعفرانلو‌های خراسان و آذربایجان اکثراً کوچنده بودند. در چند سال اخیر همه زعفرانلوهای خراسان یکجانشین شده‌اند و در نواحی قوچان، درگز، اسفراین و... سکونت دارند[۱].

گروه کوچکی از زعفرانلو‌های آذربایجان‌ برای چرای دام‌هایشان به مناطق سردسیر و گرمسیر منطقه کوچ می‌کنند[۳]. ایل زعفرانلو‌ها از اجتماع چندین ایل و طایفه و تیره و... تشکیل شده است. در رأس ساختار قدرت ایلخان قرار دارد که پس از او ایل بیگ و ریش سفیدان قرار می‌گیرند[۴].  برخی از مهم‌ترین ایلات زعفرانلو‌ عبارتند از: باچوانلو، میلانلو، ورانلو، کاویانلو[۵] و ...

جمعیت کل زعفرانلو‌های خراسان را در 1346ش 100000 نفر تخمین زده‌اند[۶]. شمار کوچندگان زغفرانلوهای آذربایجان را در 1377ش 244 خانوار و 1676 نفر برآورد کرده‌اند[۷]. کشاورزی و دامداری و صنایع‌دستی از عمده‌ترین مشاغل زعفرانلوهاست[۸].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ توحدی، کلیم‌الله. حرکت تاریخی کرد به خراسان. مشهد: 1364، جلد 2، ص. 163.
  2. اسکندری‌نیا، ابراهیم. ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر آذربایجان غربی. بندرانزلی: 1366، ص 401،76.
  3. سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر کوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستان‌ها. تهران: 1378، ص26-27.
  4. افشار سیستانی، ایرج. مقدمه‌ای بر شناخت ایل‌ها، چادرنشینان و طوایف عشایری ایران. تهران: 1366، جلد 2، ص. 1001.
  5. توحدی، کلیم‌الله. حرکت تاریخی کرد به خراسان. مشهد: 1364، جلد 2، ص 163-223.
  6. شاکری، رمضانعلی. جغرافیای تاریخی قوچان. مشهد: 1346، ص 33.
  7. سرشماری اجتماعی اقتصادی عشایر کوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص 17.
  8. توحدی، کلیم‌الله. حرکت تاریخی کرد به خراسان. مشهد: 1364، جلد2، ص 163-223.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

معصومه ابراهیمی