ایل زعفرانلو: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''زعفرانلو'''، از ایلات کُرد استان خراسان. | '''زعفرانلو'''، از ایلات [[کرد و پیوستگی نژادی و تاریخی او|کُرد]] [[استان خراسان شمالی|استان خراسان]]. | ||
خاستگاه اصلی زعفرانلوها را [[استان کردستان|کردستان]] کشور عثمانی دانستهاند. گروههای بزرگی از آنها در زمان [[صفویان|حکومت صفویان]] برای دفاع از سرحدات ایران در برابر هجوم ازبکها و [[مغول ها|مغولان]] از [[استان کردستان|کردستان]] [[کشور ایران|ایران]] به خراسان کوچانده شدند. برخی نام اصلی زعفرانلوها را پیش از مهاجرت به خراسان «چَمُشگَزِکْ» عنوان کردهاند<ref name=":0">توحدی، کلیمالله. '''''حرکت تاریخی کرد به خراسان'''''. مشهد: 1364، جلد 2، ص. 163. </ref>. گروههای باقیمانده کردهای زعفرانلو امروزه در نواحی شاهین (صائین)در [[آذربایجان غربی|استان آذربایجان غربی]] پراکندهاند<ref>اسکندرینیا، ابراهیم. '''''ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر آذربایجان غربی''.''' بندرانزلی: 1366، ص 401،76.</ref>. در گذشته زعفرانلوهای [[استان خراسان شمالی|خراسان]] و [[آذربایجان غربی|آذربایجان]] اکثراً کوچنده بودند. در چند سال اخیر همه زعفرانلوهای [[استان خراسان شمالی|خراسان]] یکجانشین شدهاند و در نواحی قوچان، درگز، اسفراین و... سکونت دارند<ref name=":0" />. | خاستگاه اصلی زعفرانلوها را [[استان کردستان|کردستان]] کشور عثمانی دانستهاند. گروههای بزرگی از آنها در زمان [[صفویان|حکومت صفویان]] برای دفاع از سرحدات [[کشور ایران|ایران]] در برابر هجوم ازبکها و [[مغول ها|مغولان]] از [[استان کردستان|کردستان]] [[کشور ایران|ایران]] به خراسان کوچانده شدند. برخی نام اصلی زعفرانلوها را پیش از مهاجرت به خراسان «چَمُشگَزِکْ» عنوان کردهاند<ref name=":0">توحدی، کلیمالله. '''''حرکت تاریخی کرد به خراسان'''''. مشهد: 1364، جلد 2، ص. 163. </ref>. گروههای باقیمانده کردهای زعفرانلو امروزه در نواحی شاهین (صائین)در [[آذربایجان غربی|استان آذربایجان غربی]] پراکندهاند<ref>اسکندرینیا، ابراهیم. '''''ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر آذربایجان غربی''.''' بندرانزلی: 1366، ص 401،76.</ref>. در گذشته زعفرانلوهای [[استان خراسان شمالی|خراسان]] و [[آذربایجان غربی|آذربایجان]] اکثراً کوچنده بودند. در چند سال اخیر همه زعفرانلوهای [[استان خراسان شمالی|خراسان]] یکجانشین شدهاند و در نواحی قوچان، درگز، اسفراین و... سکونت دارند<ref name=":0" />. | ||
گروه کوچکی از زعفرانلوهای آذربایجان برای چرای دامهایشان به مناطق سردسیر و گرمسیر منطقه کوچ میکنند<ref>'''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر کوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستانها'''''. تهران: 1378، ص26-27.</ref>. ایل زعفرانلوها از اجتماع چندین [[ایل]] و طایفه و تیره و... تشکیل شده است. در رأس ساختار قدرت [[ایلخان]] قرار دارد که پس از او [[ایل بیگ]] و ریش سفیدان قرار میگیرند<ref>افشار سیستانی، ایرج'''. ''مقدمهای بر شناخت ایلها، چادرنشینان و طوایف عشایری ایران''.''' تهران: 1366، جلد 2، ص. 1001. </ref>. برخی از مهمترین ایلات زعفرانلو عبارتند از: [[باچوانلو]]، [[ایل میلانلو|میلانلو]]، ورانلو، کاویانلو<ref>توحدی، کلیمالله. '''''حرکت تاریخی کرد به خراسان'''''. مشهد: 1364، جلد 2، ص 163-223.</ref> و ... | گروه کوچکی از زعفرانلوهای آذربایجان برای چرای دامهایشان به مناطق سردسیر و گرمسیر منطقه کوچ میکنند<ref>'''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر کوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستانها'''''. تهران: 1378، ص26-27.</ref>. ایل زعفرانلوها از اجتماع چندین [[ایل]] و طایفه و تیره و... تشکیل شده است. در رأس ساختار قدرت [[ایلخان]] قرار دارد که پس از او [[ایل بیگ]] و ریش سفیدان قرار میگیرند<ref>افشار سیستانی، ایرج'''. ''مقدمهای بر شناخت ایلها، چادرنشینان و طوایف عشایری ایران''.''' تهران: 1366، جلد 2، ص. 1001. </ref>. برخی از مهمترین ایلات زعفرانلو عبارتند از: [[باچوانلو]]، [[ایل میلانلو|میلانلو]]، ورانلو، کاویانلو<ref>توحدی، کلیمالله. '''''حرکت تاریخی کرد به خراسان'''''. مشهد: 1364، جلد 2، ص 163-223.</ref> و ... | ||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[ | * [[ایلات و عشایر]] | ||
* [[صفویان]] | * [[صفویان]] | ||
* [[مغول ها]] | * [[مغول ها]] | ||
* [[ایلخان]] | * [[ایلخان]] | ||
* [[ایل بیگ]] | * [[ایل بیگ]] | ||
* [[ایل میلانلو]] | |||
* [[باچوانلو]] | |||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
معصومه ابراهیمی | معصومه ابراهیمی | ||
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]] | |||
[[رده:مردم شناسی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۴
زعفرانلو، از ایلات کُرد استان خراسان.
خاستگاه اصلی زعفرانلوها را کردستان کشور عثمانی دانستهاند. گروههای بزرگی از آنها در زمان حکومت صفویان برای دفاع از سرحدات ایران در برابر هجوم ازبکها و مغولان از کردستان ایران به خراسان کوچانده شدند. برخی نام اصلی زعفرانلوها را پیش از مهاجرت به خراسان «چَمُشگَزِکْ» عنوان کردهاند[۱]. گروههای باقیمانده کردهای زعفرانلو امروزه در نواحی شاهین (صائین)در استان آذربایجان غربی پراکندهاند[۲]. در گذشته زعفرانلوهای خراسان و آذربایجان اکثراً کوچنده بودند. در چند سال اخیر همه زعفرانلوهای خراسان یکجانشین شدهاند و در نواحی قوچان، درگز، اسفراین و... سکونت دارند[۱].
گروه کوچکی از زعفرانلوهای آذربایجان برای چرای دامهایشان به مناطق سردسیر و گرمسیر منطقه کوچ میکنند[۳]. ایل زعفرانلوها از اجتماع چندین ایل و طایفه و تیره و... تشکیل شده است. در رأس ساختار قدرت ایلخان قرار دارد که پس از او ایل بیگ و ریش سفیدان قرار میگیرند[۴]. برخی از مهمترین ایلات زعفرانلو عبارتند از: باچوانلو، میلانلو، ورانلو، کاویانلو[۵] و ...
جمعیت کل زعفرانلوهای خراسان را در 1346ش 100000 نفر تخمین زدهاند[۶]. شمار کوچندگان زغفرانلوهای آذربایجان را در 1377ش 244 خانوار و 1676 نفر برآورد کردهاند[۷]. کشاورزی و دامداری و صنایعدستی از عمدهترین مشاغل زعفرانلوهاست[۸].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ توحدی، کلیمالله. حرکت تاریخی کرد به خراسان. مشهد: 1364، جلد 2، ص. 163.
- ↑ اسکندرینیا، ابراهیم. ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر آذربایجان غربی. بندرانزلی: 1366، ص 401،76.
- ↑ سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر کوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستانها. تهران: 1378، ص26-27.
- ↑ افشار سیستانی، ایرج. مقدمهای بر شناخت ایلها، چادرنشینان و طوایف عشایری ایران. تهران: 1366، جلد 2، ص. 1001.
- ↑ توحدی، کلیمالله. حرکت تاریخی کرد به خراسان. مشهد: 1364، جلد 2، ص 163-223.
- ↑ شاکری، رمضانعلی. جغرافیای تاریخی قوچان. مشهد: 1346، ص 33.
- ↑ سرشماری اجتماعی اقتصادی عشایر کوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص 17.
- ↑ توحدی، کلیمالله. حرکت تاریخی کرد به خراسان. مشهد: 1364، جلد2، ص 163-223.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
معصومه ابراهیمی