پرش به محتوا

تُرنا بازی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Karimian (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''تُرنا بازی،''' نام یک بازی کهن ایرانی که به بازی «میر و وزیر» و «شاه و وزیر» نیز معروف بوده است.
[[پرونده:تُرنا بازی.jpg|بندانگشتی|تُرنا بازی،برگرفته از سایت ساعد، قابل بازیابی از[https://saednews.com/.post/bazi-daranehbazi https://saednews.com/.post//bazi-daranehbazi]]]
'''[[تُرنا بازی]]،''' نام یک بازی کهن ایرانی که به بازی «میر و وزیر» و «شاه و وزیر» نیز معروف بوده است.


این بازی مردانه بوده و در میان گروه‌های سنی مختلف به ویژه بزرگسالان رواج داشته است. وسیله بازی معمولاً یک تُرنا یا کمربند و یک قاب (یا قاپ) است. تُرنا، لُنگ یا پارچه‌ای به هم تابیده و قاب یا بُجُول، کَشْکَک یا قاپَک پاک و پرداخته شده دست و پای معمولاً گوسفند است<ref name=":0">بلوکباشی، علی. «ترنا بازی». '''''کتاب هفته'''''. ش 96 (21 مهر 1342)، تهران: سازمان چاپ و انتشارات کیهان، ص114.</ref>. قاب چهار سطح برآمده و فرورفته با نقش‌های گوناگون دارد که در میان قماربازان اسب، خر، جیک و بوک،<ref>جهانشاهی، حسین. '''''قاپ بازی در ایران'''''. تهران: اداره فرهنگ عامه، 135ش، ص2-3.</ref> و در میان ترنابازان به ترتیب این نام‌ها شاه، وزیر، دزد و شیخ یا پوچ نامیده می‌شوند<ref name=":1">بلوکباشی، علی. «ترنا بازی». '''''کتاب هفته'''''. ش 96 (21 مهر 1342)، تهران: سازمان چاپ و انتشارات کیهان، ص115.</ref>.
این بازی مردانه بوده و در میان گروه‌های سنی مختلف به ویژه بزرگسالان رواج داشته است. وسیله بازی معمولاً یک [[تُرنا بازی|تُرنا]] یا کمربند و یک قاب (یا قاپ) است. تُرنا، لُنگ یا پارچه‌ای به هم تابیده و قاب یا بُجُول، کَشْکَک یا قاپَک پاک و پرداخته شده دست و پای معمولاً گوسفند است<ref name=":0">بلوکباشی، علی. «ترنا بازی». '''''کتاب هفته'''''. ش 96 (21 مهر 1342)، تهران: سازمان چاپ و انتشارات کیهان، ص114.</ref>. قاب چهار سطح برآمده و فرورفته با نقش‌های گوناگون دارد که در میان قماربازان اسب، خر، جیک و بوک،<ref>جهانشاهی، حسین. '''''قاپ بازی در ایران'''''. تهران: اداره فرهنگ عامه، 135ش، ص2-3.</ref> و در میان ترنابازان به ترتیب این نام‌ها شاه، وزیر، دزد و شیخ یا پوچ نامیده می‌شوند<ref name=":1">بلوکباشی، علی. «ترنا بازی». '''''کتاب هفته'''''. ش 96 (21 مهر 1342)، تهران: سازمان چاپ و انتشارات کیهان، ص115.</ref>.


در بازی ترنا، هر بازیکن که در انداختن قاپ، قاپش اسب یا شاه روی زمین بنشیند منصب پادشاهی را به دست می‌گیرد و به کسی که به حکم نقش قاپی که انداخته وزیر شده، دستور می‌دهد تا بازیکنی را که قاپش دزد نشسته تنبیه کند<ref name=":1" />. در مجازات دزد انواع تنبیه‌ها، از جمله شلاق زدن با ترنا که رایج‌ترین تنبیهات است، پیشنهاد صلوات فرستادن، غزل خواندن، چای و شیرینی دادن به بازیکنان و حاضران در مجلس ترنا، معمول است<ref>بلوکباشی، علی. «ترنا بازی». '''''کتاب هفته'''''. ش 96 (21 مهر 1342)، تهران: سازمان چاپ و انتشارات کیهان، ص-116-115.</ref>.
در [[تُرنا بازی|بازی ترنا]]، هر بازیکن که در انداختن قاپ، قاپش اسب یا شاه روی زمین بنشیند منصب پادشاهی را به دست می‌گیرد و به کسی که به حکم نقش قاپی که انداخته وزیر شده، دستور می‌دهد تا بازیکنی را که قاپش دزد نشسته تنبیه کند<ref name=":1" />. در مجازات دزد انواع تنبیه‌ها، از جمله شلاق زدن با ترنا که رایج‌ترین تنبیهات است، پیشنهاد صلوات فرستادن، غزل خواندن، چای و شیرینی دادن به بازیکنان و حاضران در مجلس ترنا، معمول است<ref>بلوکباشی، علی. «ترنا بازی». '''''کتاب هفته'''''. ش 96 (21 مهر 1342)، تهران: سازمان چاپ و انتشارات کیهان، ص-116-115.</ref>.


از زمان تأسیس [[قهوه خانه|قهوه‌خانه]] در جامعه ایران و تجمع مردم صنف‌های گوناگون در آن، ترنا بازی یکی از سرگرمی‌های قهوه‌خانه‌نشین‌ها شد که معمولاً در شب‌های دراز زمستان و ماه رمضان به آن می‌پرداختند<ref name=":0" /><ref>بلوکباشی، علی. '''''قهوه‌خانه‌های ایران.''''' تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، 1375، ص11، 148.</ref>.
از زمان تأسیس [[قهوه خانه|قهوه‌خانه]] در جامعه ایران و تجمع مردم صنف‌های گوناگون در آن، ترنا بازی یکی از سرگرمی‌های قهوه‌خانه‌نشین‌ها شد که معمولاً در شب‌های دراز زمستان و ماه رمضان به آن می‌پرداختند<ref name=":0" /><ref>بلوکباشی، علی. '''''قهوه‌خانه‌های ایران.''''' تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، 1375، ص11، 148.</ref>.
خط ۹: خط ۱۰:
== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==


== '''''مآخذ''''' ==
* [[قهوه خانه]]
* [[تخم مرغ بازی]]


== مآخذ ==
<references />


== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
== نویسنده مقاله ==
علی بلوک باشی
علی بلوک باشی
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]
[[رده:مردم شناسی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۵۶

تُرنا بازی،برگرفته از سایت ساعد، قابل بازیابی ازhttps://saednews.com/.post//bazi-daranehbazi

تُرنا بازی، نام یک بازی کهن ایرانی که به بازی «میر و وزیر» و «شاه و وزیر» نیز معروف بوده است.

این بازی مردانه بوده و در میان گروه‌های سنی مختلف به ویژه بزرگسالان رواج داشته است. وسیله بازی معمولاً یک تُرنا یا کمربند و یک قاب (یا قاپ) است. تُرنا، لُنگ یا پارچه‌ای به هم تابیده و قاب یا بُجُول، کَشْکَک یا قاپَک پاک و پرداخته شده دست و پای معمولاً گوسفند است[۱]. قاب چهار سطح برآمده و فرورفته با نقش‌های گوناگون دارد که در میان قماربازان اسب، خر، جیک و بوک،[۲] و در میان ترنابازان به ترتیب این نام‌ها شاه، وزیر، دزد و شیخ یا پوچ نامیده می‌شوند[۳].

در بازی ترنا، هر بازیکن که در انداختن قاپ، قاپش اسب یا شاه روی زمین بنشیند منصب پادشاهی را به دست می‌گیرد و به کسی که به حکم نقش قاپی که انداخته وزیر شده، دستور می‌دهد تا بازیکنی را که قاپش دزد نشسته تنبیه کند[۳]. در مجازات دزد انواع تنبیه‌ها، از جمله شلاق زدن با ترنا که رایج‌ترین تنبیهات است، پیشنهاد صلوات فرستادن، غزل خواندن، چای و شیرینی دادن به بازیکنان و حاضران در مجلس ترنا، معمول است[۴].

از زمان تأسیس قهوه‌خانه در جامعه ایران و تجمع مردم صنف‌های گوناگون در آن، ترنا بازی یکی از سرگرمی‌های قهوه‌خانه‌نشین‌ها شد که معمولاً در شب‌های دراز زمستان و ماه رمضان به آن می‌پرداختند[۱][۵].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ بلوکباشی، علی. «ترنا بازی». کتاب هفته. ش 96 (21 مهر 1342)، تهران: سازمان چاپ و انتشارات کیهان، ص114.
  2. جهانشاهی، حسین. قاپ بازی در ایران. تهران: اداره فرهنگ عامه، 135ش، ص2-3.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ بلوکباشی، علی. «ترنا بازی». کتاب هفته. ش 96 (21 مهر 1342)، تهران: سازمان چاپ و انتشارات کیهان، ص115.
  4. بلوکباشی، علی. «ترنا بازی». کتاب هفته. ش 96 (21 مهر 1342)، تهران: سازمان چاپ و انتشارات کیهان، ص-116-115.
  5. بلوکباشی، علی. قهوه‌خانه‌های ایران. تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، 1375، ص11، 148.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

علی بلوک باشی