پرش به محتوا

ماشین‌سازی تبریز: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی « ==== ماشین‌سازی تبریز ==== این کارخانه با کمک فنی و اعتباری‌کشور چکسلواکی (سابق) در برنامه چهارم عمرانی سال ۱۳۴۵ ه ش پایه‌گذاری و عملیات اجرایی آن در زمینی به مساحت ۵۴ هکتار آغاز شد. البته هدف از تأسیس آن ساخت و تولید انواع ماشین‌افزار، الکتروم...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
این کارخانه با کمک فنی و اعتباری‌کشور چکسلواکی (سابق) در برنامه چهارم عمرانی سال ۱۳۴۵ ه ش پایه‌گذاری و عملیات اجرایی آن در زمینی به مساحت ۵۴ هکتار آغاز شد. البته هدف از تاسیس آن ساخت و تولید انواع ماشین‌افزار، الکتروموتور، کمپرسور لیفت‌تراک، انواع موتورهای دیزل و پمپهای مختلف بود ولی در سالهای بعد (۴۸ و ۴۹) ساخت الکتروموتورها، پمپها و موتورهای دیزلی به شرکتِهای دیگر واگذار شد و این شرکت انحصارا به تولید انواع ماشین‌افزار از جمله ماشینهای تراش مته رومیزی و ستونی و فرز پرداخت. ظرفیت اولیه کارخانه تولید ۱۰ هزار تن انواع ماشین‌آلات بود.


==== ماشین‌سازی تبریز ====
پس از [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب]] با شروع [[جنگ ایران و عراق|جنگ تحمیلی]]، ماشین‌سازی [[تبریز]] علاوه بر تولیدات قبلی خود به تولید و ساخت سفارشهای دفاعی و جنگی کشور پرداخت و به این ترتیب ضمن ایفای نقش گسترده در یاری رساندن به صنعت کشور، قابلیتهای فراوانی در زمینه تکنولوژی و فن‌آوری به دست آورد. در حال حاضر این کارخانه از قسمتهای زیر تشکیل شده است:
این کارخانه با کمک فنی و اعتباری‌کشور چکسلواکی (سابق) در برنامه چهارم عمرانی سال ۱۳۴۵ ه ش پایه‌گذاری و عملیات اجرایی آن در زمینی به مساحت ۵۴ هکتار آغاز شد. البته هدف از تأسیس آن ساخت و تولید انواع ماشین‌افزار، الکتروموتور، کمپرسور لیفت‌تراک، انواع موتورهای دیزل و پمپهای مختلف بود ولی در سالهای بعد (۴۸ و ۴۹) ساخت الکتروموتورها، پمپها و موتورهای دیزلی به شرکتِهای دیگر واگذار شد و این شرکت انحصاراً به تولید انواع ماشین‌افزار از جمله ماشینهای تراش مته رومیزی و ستونی و فرز پرداخت. ظرفیت اولیه کارخانه


* کارگاه‌های ریخته‌گری (برای تولید انواع قطعات ریخته‌گری، چدنی خاکستری، داکتیل و مالیبل)؛
* کارگاه مدل سازی؛
* تهیه ذوب (در کوره‌های کوپل و القایی)؛
* کارگاه ماهیچه‌سازی (با استفاده از روشهای دستی و ماشینی)؛
* کارگاه قالب‌گیری (شامل چهار کارگاه: قالبهای سنگین، ماسه پرتاب‌کن، قالب‌گیری سبک و قالب‌گیری با ماشین)؛
* کارگاه تجهیز کاری؛
* کارگاه دیزاماتیک (تهیه قالبهای با فشار زیاد و بدون استفاده از درجه با امکان ذوب ۲۷۰۰۰ تن مذاب در سال و سرعت ۲۵۰ قالب در ساعت)؛
* کارگاه آهنگری - آزمایشگاه‌ها؛
* مراکز آموزش و تحقیق با همکاری دانشگاه [[تبریز]] برای تربیت مهندس‌های عملی مکانیک.


صنعت
== نیز نگاه کنید به ==


۱۲۷
* [[ماشین‌سازی و ساخت تجهیزات]]
* [[ماشین سازی اراک]]
* [[تراکتورسازی تبریز]]
* [[شرکت صنایع آذرآب]]
* [[شرکت آلومینیوم ایران]]


تولید ۱۰ هزار تن انواع ماشین‌آلات بود.
== منبع اصلی ==
مریدی، سیاوش (1380). کتاب ایران: اقتصاد. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی].


پس از انقلاب با شروع جنگ تحمیلی، ماشین‌سازی تبریز علاوه بر تولیدات قبلی خود به تولید و ساخت سفارشهای دفاعی و جنگی کشور پرداخت و به این ترتیب ضمن ایفای نقش گسترده در یاری رساندن به صنعت کشور، قابلیتهای فراوانی در زمینه تکنولوژی و فن‌آوری به دست آورد.
== نویسنده مقاله ==
 
[https://ensani.ir/fa/article/author/29650 سیاوش مریدی]
در حال حاضر این کارخانه از قسمتهای زیر تشکیل شده است:
[[رده:اقتصاد و نظام اقتصادی]]
 
-کارگاه‌های ریخته‌گری (برای تولید انواع قطعات ریخته‌گری، چدنی خاکستری، داکتیل و مالیبل)؛
 
-کارگاه مدل سازی؛
 
- تهیه ذوب (در کوره‌های کوپل و القایی)؛
 
-کارگاه ماهیچه‌سازی (با استفاده از روشهای دستی و ماشینی)؛
 
-کارگاه قالب‌گیری (شامل چهار کارگاه: قالبهای سنگین، ماسه پرتاب‌کن، قالب‌گیری سبک و قالب‌گیری با ماشین)؛
 
-کارگاه تجهیز کاری؛
 
- کارگاه دیزاماتیک (تهیه قالبهای با فشار زیاد و بدون استفاده از درجه با امکان ذوب ۲۷۰۰۰ تن مذاب در سال و سرعت ۲۵۰ قالب در ساعت)؛ -کارگاه آهنگری - آزمایشگاه‌ها؛
 
- مراکز آموزش و تحقیق با همکاری دانشگاه تبریز برای تربیت مهندس‌های عملی مکانیک.  

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۳۱

این کارخانه با کمک فنی و اعتباری‌کشور چکسلواکی (سابق) در برنامه چهارم عمرانی سال ۱۳۴۵ ه ش پایه‌گذاری و عملیات اجرایی آن در زمینی به مساحت ۵۴ هکتار آغاز شد. البته هدف از تاسیس آن ساخت و تولید انواع ماشین‌افزار، الکتروموتور، کمپرسور لیفت‌تراک، انواع موتورهای دیزل و پمپهای مختلف بود ولی در سالهای بعد (۴۸ و ۴۹) ساخت الکتروموتورها، پمپها و موتورهای دیزلی به شرکتِهای دیگر واگذار شد و این شرکت انحصارا به تولید انواع ماشین‌افزار از جمله ماشینهای تراش مته رومیزی و ستونی و فرز پرداخت. ظرفیت اولیه کارخانه تولید ۱۰ هزار تن انواع ماشین‌آلات بود.

پس از انقلاب با شروع جنگ تحمیلی، ماشین‌سازی تبریز علاوه بر تولیدات قبلی خود به تولید و ساخت سفارشهای دفاعی و جنگی کشور پرداخت و به این ترتیب ضمن ایفای نقش گسترده در یاری رساندن به صنعت کشور، قابلیتهای فراوانی در زمینه تکنولوژی و فن‌آوری به دست آورد. در حال حاضر این کارخانه از قسمتهای زیر تشکیل شده است:

  • کارگاه‌های ریخته‌گری (برای تولید انواع قطعات ریخته‌گری، چدنی خاکستری، داکتیل و مالیبل)؛
  • کارگاه مدل سازی؛
  • تهیه ذوب (در کوره‌های کوپل و القایی)؛
  • کارگاه ماهیچه‌سازی (با استفاده از روشهای دستی و ماشینی)؛
  • کارگاه قالب‌گیری (شامل چهار کارگاه: قالبهای سنگین، ماسه پرتاب‌کن، قالب‌گیری سبک و قالب‌گیری با ماشین)؛
  • کارگاه تجهیز کاری؛
  • کارگاه دیزاماتیک (تهیه قالبهای با فشار زیاد و بدون استفاده از درجه با امکان ذوب ۲۷۰۰۰ تن مذاب در سال و سرعت ۲۵۰ قالب در ساعت)؛
  • کارگاه آهنگری - آزمایشگاه‌ها؛
  • مراکز آموزش و تحقیق با همکاری دانشگاه تبریز برای تربیت مهندس‌های عملی مکانیک.

نیز نگاه کنید به

منبع اصلی

مریدی، سیاوش (1380). کتاب ایران: اقتصاد. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.

نویسنده مقاله

سیاوش مریدی