ابراهیم ادهم: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۶

ابراهیم ادهم، ابواسحاق ابراهیم بن ادهم، عارف و زاهد معروف سده 2ق. بنابر روایات وی مُلک خراسان را از پدر به ارث برده بود. ولی ان را با زهد و پارسایی مغایر یافت. پس ان را رها کرد و باقی عمر به عبادت و سلوک پرداخت. سپس به نیشابور رفت و در غاری مسکن گزید و مدت 9 سال در آن غار به عبادت و ریاضت مشغول بود و چون مردمان از احوال او با خبر شدند، آن محل را ترک کرد و به مکه روی نهاد.

گفته‌‌اند که در مکه وی به شاگردی ابوحنیفه درآمد. برخی دیگر شاگردی و خدمت امام محمدباقر^(ع) را نیز به وی نسبت داده‌اند. که بسیار بعید می‌نماید. هر چند که نام او را در شمار راویان حدیث از آن حضرت نیز اورده‌اند. وی نقشی اساسی در تحول اخلاقیات و اندیشه‌های صوفیانه دوره‌های پس از خود داشته‌است.

مقدمات و مراحل اولیه بسیاری از اصول نظری و قواعد اخلاقی و عملی عرفان اسلامی را که از سده‌های 3 و 4 به بعد به عنوان مبانی و شرایط سیر و سلوک و مراحل و منازل طریقت شناخته شد، در اعمال و اقوال منسوب به وی می‌توان یافت. ذم دنیا و پرهیز از هر چیز که انسان را از خدا و عبادت او دور کند، محور و مرکز افکار و اقوال اوست. ولی بر خلاف فقیران بودایی و راهبان مسیحی که از کار برای امرار معاش و زندگی اجتماعی پرهیز داشتند، وی خواستار رزق حلال از دسترنج خود بود و برای تحقق این منظور به باغبانی می‌پرداخت و حتی در جنگ‌های مسلمانان و رومیان شرکت می‌جست و سرانجام در یکی از همین جنگ‌ها بیمار شد و درگذشت.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

عطار، فریدالدین. تذکره الاولیاء. به کوشش محمد استعلامی، تهران: 1360، ص105- 104.
هجویری، علی بن عثمان. کشف‌المحجوب. به کوشش و. ا. ژوکوفسکی، لنینگراد: 1926م، ص113- 128.
شوشتری، قاضی‌نورالله. مجالس المومنین. تهران: 1365ش، 2/24.
؟، یوسف. تهذیب‌الکمال. به کوشش بشار عواد، بیروت: 1404ق، ص 2/27.
؟.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

امیرحسین ساکت اف

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''ابراهيم ادهم،''' ابواسحاق ابراهيم بن ادهم، عارف و زاهد معروف سدة 2ق. بنابر روايات وي مُلك خراسان را از پدر به ارث برده بود. ولي آن را با زهد و پارسايي مغاير يافت. پس آن را رها كرد و باقي عمر به عبادت و سلوك پرداخت. سپس به نيشابور رفت و در غاري مسكن گزيد و مدت 9 سال در آن غار به عبادت و رياضت مشغول بود و چون مردمان از احوال او با خبر شدند، آن محل را ترك كرد و به مكه روي نهاد<sup>1</sup> گفته‌‌اند كه در مكه وي به شاگردي ابوحنيفه درآمد<sup>2</sup> برخي ديگر شاگردي و خدمت امام محمدباقر<sup>(ع)</sup> را نيز به وي نسبت داده‌اند. كه بسيار بعيد مي‌نمايد.<sup>3</sup> هر چند كه نام او را در شمار راويان حديث از آن حضرت نيز آورده‌اند.<sup>4</sup> وي نقشي اساسي در تحول اخلاقيات و انديشه‌هاي صوفيانة دوره‌هاي پس از خود داشته‌است. مقدمات و مراحل اولية بسياري از اصول نظري و قواعد اخلاقي و عملي عرفان اسلامي را كه از سده‌هاي 3 و 4 به بعد به عنوان مباني و شرايط سير و سلوك و مراحل و منازل طريقت شناخته شد، در اعمال و اقوال منسوب به وي مي‌توان يافت. ذم دنيا و پرهيز از هر چيز كه انسان را از خدا و عبادت او دور كند، محور و مركز افكار و اقوال اوست. ولي بر خلاف فقيران بودايي و راهبان مسيحي كه از كار براي امرار معاش و زندگي اجتماعي پرهيز داشتند، وي خواستار رزق حلال از دسترنج خود بود و براي تحقق اين منظور به باغباني مي‌پرداخت و حتي در جنگ‌هاي مسلمانان و روميان شركت مي‌جست و سرانجام در يكي از همين جنگ‌ها بيمار شد و درگذشت.<sup>5</sup>
+[[پرونده:1-Ebrahim Adham.jpg|بندانگشتی|ابراهیم ادهم برگرفته از وبسایت لنجانی قابل بازیابی از https://lanjani.com/shop/p/%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%A7%D8%AF%D9%87%D9%85-%D9%88-%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%AA%D8%B4]]
+'''[[ابراهیم ادهم]]،''' ابواسحاق ابراهیم بن ادهم، عارف و زاهد معروف سده 2ق. بنابر روایات وی مُلک خراسان را از پدر به ارث برده بود. ولی ان را با زهد و پارسایی مغایر یافت. پس ان را رها کرد و باقی عمر به عبادت و سلوک پرداخت. سپس به نیشابور رفت و در غاری مسکن گزید و مدت 9 سال در آن غار به عبادت و ریاضت مشغول بود و چون مردمان از احوال او با خبر شدند، آن محل را ترک کرد و به [[مکه]] روی نهاد.
+گفته‌‌اند که در [[مکه]] وی به شاگردی ابوحنیفه درآمد. برخی دیگر شاگردی و خدمت امام محمدباقر<sup>(ع)</sup> را نیز به وی نسبت داده‌اند. که بسیار بعید می‌نماید. هر چند که نام او را در شمار راویان حدیث از آن حضرت نیز اورده‌اند. وی نقشی اساسی در تحول اخلاقیات و اندیشه‌های [[صوفیه|صوفیانه]] دوره‌های پس از خود داشته‌است.
-'''مآخذ:'''
+مقدمات و مراحل اولیه بسیاری از اصول نظری و قواعد اخلاقی و عملی عرفان اسلامی را که از سده‌های 3 و 4 به بعد به عنوان مبانی و شرایط سیر و سلوک و مراحل و منازل طریقت شناخته شد، در اعمال و اقوال منسوب به وی می‌توان یافت. ذم دنیا و پرهیز از هر چیز که انسان را از خدا و عبادت او دور کند، محور و مرکز افکار و اقوال اوست. ولی بر خلاف فقیران بودایی و راهبان مسیحی که از کار برای امرار معاش و زندگی اجتماعی پرهیز داشتند، وی خواستار رزق حلال از دسترنج خود بود و برای تحقق این منظور به باغبانی می‌پرداخت و حتی در جنگ‌های مسلمانان و رومیان شرکت می‌جست و سرانجام در یکی از همین جنگ‌ها بیمار شد و درگذشت.
-# عطار، فريدالدين. '''''تذكرةالاولياء'''''. به كوشش محمد استعلامي، تهران: 1360، ص105- 104.
+== نیز نگاه کنید به ==
-# هجويري، علي بن عثمان. '''''كشف‌المحجوب'''''. به كوشش و. ا. ژوكوفسكي، لنينگراد: 1926م، ص113- 128.
-# شوشتري، قاضي‌نورالله. '''''مجالس المومنين'''''. تهران: 1365ش، 2/24.
+* [[اسلام]]
-# ؟، يوسف. '''''تهذيب‌الكمال'''''. به كوشش بشار عواد، بيروت: 1404ق، ص 2/27.
+* [[زهد]]
+== مآخذ ==
+# عطار، فریدالدین. '''''تذکره الاولیاء'''''. به کوشش محمد استعلامی، تهران: 1360، ص105- 104.
+# هجویری، علی بن عثمان. '''''کشف‌المحجوب'''''. به کوشش و. ا. ژوکوفسکی، لنینگراد: 1926م، ص113- 128.
+# شوشتری، قاضی‌نورالله. '''''مجالس المومنین'''''. تهران: 1365ش، 2/24.
+# ؟، یوسف. '''''تهذیب‌الکمال'''''. به کوشش بشار عواد، بیروت: 1404ق، ص 2/27.
 # ؟.
-امیرحسین ساکت‌اف
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
+== نویسنده مقاله ==
+امیرحسین ساکت اف
+[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]]