پرش به محتوا

ایل تیموری: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''تيموري'''، '''ايل،''' از ايلات پراكنده در نواحي تربت جام، تايباد و خواف استان خراسان. نام ايل تيموري را برگرفته از نام تيمورلنگ دانسته‌اند. بنابر نظر برخي، خاستگاه اصلي تيموري‌ها كوه‌هاي كردستان بوده است و زماني هم در فيروزكوه به سر مي‌برده...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''تيموري'''، '''ايل،''' از ايلات پراكنده در نواحي تربت جام، تايباد و خواف استان خراسان.  
'''تیموری'''، '''ایل،''' از ایلات پراکنده در نواحی تربت جام، تایباد و خواف [[استان خراسان رضوی|استان خراسان]].  


نام ايل تيموري را برگرفته از نام تيمورلنگ دانسته‌اند. بنابر نظر برخي، خاستگاه اصلي تيموري‌ها كوه‌هاي كردستان بوده است و زماني هم در فيروزكوه به سر مي‌برده‌اند. در 791ق / ؟؟؟ م توسط تيمور به خراسان كوچانيده شدند. از اين‌رو آنان را تيموري مي‌نامند.<sup>1</sup> هنوز هم يكي از تيره‌هاي اصلي ايل تيموري، فيروزكوهي نام دارد.<sup>2</sup>  
نام ایل تیموری را برگرفته از نام تیمورلنگ دانسته‌اند. بنابر نظر برخی، خاستگاه اصلی تیموری‌ها کوه‌های [[استان کردستان|کردستان]] بوده است و زمانی هم در فیروزکوه به سر می‌برده‌اند. در 791ق / ؟؟؟ م توسط تیمور به [[استان خراسان رضوی|خراسان]] کوچانیده شدند. از این‌رو آنان را تیموری می‌نامند<ref>طاهری، ابوالقاسم. '''''جغرافیای تاریخی خراسان.''''' تهران: 1347، ص 126-127.</ref>. هنوز هم یکی از تیره‌های اصلی ایل تیموری، فیروزکوهی نام دارد<ref name=":0">فیلد، هنری. '''''مردم‌شناسی ایران'''''. ترجمه عبدالله فریار، تهران: 1343، ص 754. </ref>.


سايكس تيموري‌ها را از نژاد عرب دانسته است<sup>3</sup> و برخي آن‌ها را از قبايل اصلي چهار ايماق افغانستان مي‌دانند كه به همراه هزاره‌ها و جمشيدي‌ها از هرات به مناطق خراسان كوچانده شده‌اند.<sup>4</sup>  
سایکس تیموری‌ها را از نژاد عرب دانسته است<ref>سایکس، پرسی. '''''تاریخ ایران'''''. ترجمة محمدتقی فخر داعی گیلانی، تهران: 1363، ج 2، ص 560. </ref> و برخی آن‌ها را از قبایل اصلی چهار ایماق [https://dmelal.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 افغانستان] می‌دانند که به همراه هزاره‌ها و جمشیدی‌ها از هرات به مناطق [[استان خراسان رضوی|خراسان]] کوچانده شده‌اند<ref name=":0" />.


تيموري‌ها قبلاً كوچرو بودند. امروزه تمام تيموري‌ها تخته قاپو شده و يكجانشين هستند.<sup>5</sup> آمار جديدي از شمار ايل تيموري در دست نيست. آخرين آمار سرشماري ايل تيموري در 1317ش جمعيت خانوار آن‌ها را 6000 تخمين زده است.<sup>6</sup>
[[تیموریان|تیموری‌ها]] قبلاً کوچرو بودند. امروزه تمام تیموری‌ها تخته قاپو شده و یکجانشین هستند<ref>افشارسیستانی، ایرج. '''''ایل‌ها، چادرنشینان و طوایف عشایری ایران'''''. تهران: 1366، ج 2، ص 1013. </ref>. آمار جدیدی از شمار ایل تیموری در دست نیست. آخرین آمار سرشماری ایل تیموری در 1317ش جمعیت خانوار آن‌ها را 6000 تخمین زده است<ref>فیلد، هنری. '''''مردم‌شناسی ایران'''''. ترجمه عبدالله فریار، تهران: 1343، ص 299. </ref>.


ايل تيموري از 26 طايفه و چندين تيره تشكيل شده است. برخي طوايف مهم آن عبارتند از يعقوب‌خاني، پربز، كريم دادي و... .<sup>7</sup>
ایل تیموری از 26 طایفه و چندین تیره تشکیل شده است. برخی طوایف مهم آن عبارتند از یعقوب‌خانی، پربز، کریم دادی و... <ref>'''''مجموعه اطلاعات و آمار ایلات و طوایف عشایری ایران'''''. تهران: 1361، ص 53. </ref>. رئیس ایل تیموری در 1333ش امیرتیمور کلالی بوده است<ref>توحدی، کلیم‌الله. '''''حرکت تاریخی کرد به خراسان'''''. مشهد: 1364، ج 1، ص 236. </ref>.


رئيس ايل تيموري در 1333ش اميرتيمور كلالي بوده است.<sup>8</sup>
== نیز نگاه کنید به ==


* [[ایلات و عشایر]]
* [[استان خراسان رضوی]]
* [[تیموریان]]


'''مآخذ:'''
== مآخذ ==
 
<references />
1-    طاهري، ابوالقاسم. '''''جغرافياي تاريخي خراسان.''''' تهران: 1347، ص 126-127.
 
2-    فيلد، هنري. '''''مردم‌شناسي ايران'''''. ترجمه عبدالله فريار، تهران: 1343، ص 754.
 
3-    سايكس، پرسي. '''''تاريخ ايران'''''. ترجمة محمدتقي فخر داعي گيلاني، تهران: 1363، ج 2، ص 560.
 
4-    فيلد، همان‌جا.
 
5-    افشارسيستاني، ايرج. '''''ايل‌ها، چادرنشينان و طوايف عشايري ايران'''''. تهران: 1366، ج 2، ص 1013.
 
6-    فيلد، '''''همان'''''. ص 299.
 
7-    '''''مجموعه اطلاعات و آمار ايلات و طوايف عشايري ايران'''''. تهران: 1361، ص 53.
 
8-    توحدي، كليم‌الله. '''''حركت تاريخي كرد به خراسان'''''. مشهد: 1364، ج 1، ص 236.


== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
معصومه ابراهیمی
معصومه ابراهیمی
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]
[[رده:مردم شناسی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۱۰

تیموری، ایل، از ایلات پراکنده در نواحی تربت جام، تایباد و خواف استان خراسان.

نام ایل تیموری را برگرفته از نام تیمورلنگ دانسته‌اند. بنابر نظر برخی، خاستگاه اصلی تیموری‌ها کوه‌های کردستان بوده است و زمانی هم در فیروزکوه به سر می‌برده‌اند. در 791ق / ؟؟؟ م توسط تیمور به خراسان کوچانیده شدند. از این‌رو آنان را تیموری می‌نامند[۱]. هنوز هم یکی از تیره‌های اصلی ایل تیموری، فیروزکوهی نام دارد[۲].

سایکس تیموری‌ها را از نژاد عرب دانسته است[۳] و برخی آن‌ها را از قبایل اصلی چهار ایماق افغانستان می‌دانند که به همراه هزاره‌ها و جمشیدی‌ها از هرات به مناطق خراسان کوچانده شده‌اند[۲].

تیموری‌ها قبلاً کوچرو بودند. امروزه تمام تیموری‌ها تخته قاپو شده و یکجانشین هستند[۴]. آمار جدیدی از شمار ایل تیموری در دست نیست. آخرین آمار سرشماری ایل تیموری در 1317ش جمعیت خانوار آن‌ها را 6000 تخمین زده است[۵].

ایل تیموری از 26 طایفه و چندین تیره تشکیل شده است. برخی طوایف مهم آن عبارتند از یعقوب‌خانی، پربز، کریم دادی و... [۶]. رئیس ایل تیموری در 1333ش امیرتیمور کلالی بوده است[۷].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. طاهری، ابوالقاسم. جغرافیای تاریخی خراسان. تهران: 1347، ص 126-127.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ فیلد، هنری. مردم‌شناسی ایران. ترجمه عبدالله فریار، تهران: 1343، ص 754.
  3. سایکس، پرسی. تاریخ ایران. ترجمة محمدتقی فخر داعی گیلانی، تهران: 1363، ج 2، ص 560.
  4. افشارسیستانی، ایرج. ایل‌ها، چادرنشینان و طوایف عشایری ایران. تهران: 1366، ج 2، ص 1013.
  5. فیلد، هنری. مردم‌شناسی ایران. ترجمه عبدالله فریار، تهران: 1343، ص 299.
  6. مجموعه اطلاعات و آمار ایلات و طوایف عشایری ایران. تهران: 1361، ص 53.
  7. توحدی، کلیم‌الله. حرکت تاریخی کرد به خراسان. مشهد: 1364، ج 1، ص 236.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

معصومه ابراهیمی