ایل تیموری
تیموری، ایل، از ایلات پراکنده در نواحی تربت جام، تایباد و خواف استان خراسان.
نام ایل تیموری را برگرفته از نام تیمورلنگ دانستهاند. بنابر نظر برخی، خاستگاه اصلی تیموریها کوههای کردستان بوده است و زمانی هم در فیروزکوه به سر میبردهاند. در 791ق / ؟؟؟ م توسط تیمور به خراسان کوچانیده شدند. از اینرو آنان را تیموری مینامند[۱]. هنوز هم یکی از تیرههای اصلی ایل تیموری، فیروزکوهی نام دارد[۲].
سایکس تیموریها را از نژاد عرب دانسته است[۳] و برخی آنها را از قبایل اصلی چهار ایماق افغانستان میدانند که به همراه هزارهها و جمشیدیها از هرات به مناطق خراسان کوچانده شدهاند[۲].
تیموریها قبلاً کوچرو بودند. امروزه تمام تیموریها تخته قاپو شده و یکجانشین هستند[۴]. آمار جدیدی از شمار ایل تیموری در دست نیست. آخرین آمار سرشماری ایل تیموری در 1317ش جمعیت خانوار آنها را 6000 تخمین زده است[۵].
ایل تیموری از 26 طایفه و چندین تیره تشکیل شده است. برخی طوایف مهم آن عبارتند از یعقوبخانی، پربز، کریم دادی و... [۶]. رئیس ایل تیموری در 1333ش امیرتیمور کلالی بوده است[۷].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ طاهری، ابوالقاسم. جغرافیای تاریخی خراسان. تهران: 1347، ص 126-127.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ فیلد، هنری. مردمشناسی ایران. ترجمه عبدالله فریار، تهران: 1343، ص 754.
- ↑ سایکس، پرسی. تاریخ ایران. ترجمة محمدتقی فخر داعی گیلانی، تهران: 1363، ج 2، ص 560.
- ↑ افشارسیستانی، ایرج. ایلها، چادرنشینان و طوایف عشایری ایران. تهران: 1366، ج 2، ص 1013.
- ↑ فیلد، هنری. مردمشناسی ایران. ترجمه عبدالله فریار، تهران: 1343، ص 299.
- ↑ مجموعه اطلاعات و آمار ایلات و طوایف عشایری ایران. تهران: 1361، ص 53.
- ↑ توحدی، کلیمالله. حرکت تاریخی کرد به خراسان. مشهد: 1364، ج 1، ص 236.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
معصومه ابراهیمی