آیندگان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:Ayandegan-1357.jpg|بندانگشتی|آیندگان برگرفته از وبسایت کاژه مگ قابل بازیابی از<nowiki/>https://kajemag.ir/product/%D8%A2%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D8%B3%D8%A7%D9%84-1357/]] | |||
'''[[آیندگان]]،''' روزنامه سیاسی، [[اجتماعیون عامیون|اجتماعی]] و اقتصادی که هر بامداد از تاریخ 25 آذرماه 1346ش تا تاریخ 16 مرداد ماه 1358ش منتشر میشد. صاحب امتیاز آن، حسین اهری و فریده کامکار شاهرودی، سردبیر، مسعود بهنود و مدیر عامل و ریاست شورای تحریریه، [[داریوش]] همایون بود. این روزنامه به قطع 42×60 سانتیمتر و در 8 صفحه منتشر میشد. در اوضاع دهه چهل طبقه جدیدی از مدیران، متخصصّان تکنوکرات و [[روشنفکر|روشنفکران]] با این دیدگاه تازه ظهور یافتند که با خواندن روزنامهای حرفهای و صبحگاهی و بالطّبع با آگاهی از تحوّلات داخلی و خارجی در محل کارشان حضور به هم رسانند. در چنین فضایی با عدم وجود روزنامهای با ویژگیهای مذکور، [[آیندگان]] به میدان آمد. در حالیکه از امکانات محدود مالی و فنی برخوردار بود<ref>صالحیار، غلامحسین. '''''چشمانداز جهانی و ... ویژگیهای ایرانی مطبوعات'''''. تهران: 1355، ص 176.</ref><ref>صالحیار، غلامحسین. '''''چهره مطبوعات معاصر'''''. تهران: 1351، ص 176.</ref>. | |||
سوابق روزنامهنگاری و ناشر آن و جذب گروهی از روزنامهنگاران جوان و فعال موقعیت ممتاز آن را موجب شد<ref name=":0">برزین، مسعود. '''''مطبوعات ایران''''' (53- 1343). تهران: 1354، ص 33ـ35.</ref> و شور و رقابتی در تمام نشریات ایجاد کرد<ref name=":0" /> و با تکیه بر اصل آگاهی و خبر رسانی و نیز سبک نگارش مقالهها به ویژه سرمقالههایش به روزنامهای متفاوت تبدیل شد. پس از چند سال، [[آیندگان]] شامل دو ضمیمه شد: | |||
=== الف. آیندگان روستا === | |||
هفته نامهای کشاورزی و اجتماعی برای روستائیان به سردبیری غلامحسین نظری که از 1350ش تا 1358ش منتشر میشد. این هفتهنامه به قطع 42×60 سانتیمتر و شامل 4 صفحه بود. | |||
''' | === ب. آیندگان ادبی === | ||
که در دو دوره منتشر شد: دوره اول، شروع انتشارش، 11 بهمن ماه 1352ش بود و به قطع 42×60 سانتیمتر در 8 صفحه منتشر میشد. هفتهنامه ادبی [[آیندگان]] شامل: شعر، نثر، ترجمه، بررسی کتاب (برای اولین بار در یک روزنامه ایرانی) و مسائل آموزشی بود. دوره دوم، از تاریخ 13 اردیبهشت 1357ش، ماهنامهای ادبی شد. قطع آن همچون سابق ولی صفحات آن به 16 صفحه افزایش یافت. هوشنگ وزیری در سرمقاله اولین شماره دوره دوم آیندگان ادبی همچون دوره اول و در تداوم وظیفه گردانندگان آن، «نبودی فرهنگی برای غلبه بر واپسماندگی» را ذکر کرده است.<ref>'''''آیندگان'''''. ص 2.</ref> | |||
پس از انتصاب [[داریوش]] همایون به منصب وزارت در ترکیب ادارهکنندگان آیندگان تغییراتی ایجاد شد و مدیریت آن به هئیت پنج نفرهای از سردبیران و نویسندگان به ریاست هوشنگ وزیری محوّل شد. گسترش شور [[انقلاب اسلامی ایران|انقلابی]] و مخالفت با رژیم وقت باعث شد آیندگان دچار دگرگونی شده و فیروز گوران، با گرایش چپ، به مدیریت آیندگان دست یافت. با پیروزی [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]]، آیندگان با ترکیب جدید به حیات مطبوعاتی خود ادامه داد؛ ولی به دلیل سیاستهای تندروانه و عدم همراهی با نظام [[جمهوری]] اسلامی [[ایران]] توقیف و تعطیل گردید و روزنامه صبح آزادگان جایگزین آن شد. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]] | |||
* [[داریوش]] | |||
* [[جمهوری]] | |||
* [[روشنفکر|روشنفکران]] | |||
* [[ایران]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده == | |||
جمیله اعظمیان | |||
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]] | |||
[[رده:مطبوعات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۴۹
آیندگان، روزنامه سیاسی، اجتماعی و اقتصادی که هر بامداد از تاریخ 25 آذرماه 1346ش تا تاریخ 16 مرداد ماه 1358ش منتشر میشد. صاحب امتیاز آن، حسین اهری و فریده کامکار شاهرودی، سردبیر، مسعود بهنود و مدیر عامل و ریاست شورای تحریریه، داریوش همایون بود. این روزنامه به قطع 42×60 سانتیمتر و در 8 صفحه منتشر میشد. در اوضاع دهه چهل طبقه جدیدی از مدیران، متخصصّان تکنوکرات و روشنفکران با این دیدگاه تازه ظهور یافتند که با خواندن روزنامهای حرفهای و صبحگاهی و بالطّبع با آگاهی از تحوّلات داخلی و خارجی در محل کارشان حضور به هم رسانند. در چنین فضایی با عدم وجود روزنامهای با ویژگیهای مذکور، آیندگان به میدان آمد. در حالیکه از امکانات محدود مالی و فنی برخوردار بود[۱][۲].
سوابق روزنامهنگاری و ناشر آن و جذب گروهی از روزنامهنگاران جوان و فعال موقعیت ممتاز آن را موجب شد[۳] و شور و رقابتی در تمام نشریات ایجاد کرد[۳] و با تکیه بر اصل آگاهی و خبر رسانی و نیز سبک نگارش مقالهها به ویژه سرمقالههایش به روزنامهای متفاوت تبدیل شد. پس از چند سال، آیندگان شامل دو ضمیمه شد:
الف. آیندگان روستا
هفته نامهای کشاورزی و اجتماعی برای روستائیان به سردبیری غلامحسین نظری که از 1350ش تا 1358ش منتشر میشد. این هفتهنامه به قطع 42×60 سانتیمتر و شامل 4 صفحه بود.
ب. آیندگان ادبی
که در دو دوره منتشر شد: دوره اول، شروع انتشارش، 11 بهمن ماه 1352ش بود و به قطع 42×60 سانتیمتر در 8 صفحه منتشر میشد. هفتهنامه ادبی آیندگان شامل: شعر، نثر، ترجمه، بررسی کتاب (برای اولین بار در یک روزنامه ایرانی) و مسائل آموزشی بود. دوره دوم، از تاریخ 13 اردیبهشت 1357ش، ماهنامهای ادبی شد. قطع آن همچون سابق ولی صفحات آن به 16 صفحه افزایش یافت. هوشنگ وزیری در سرمقاله اولین شماره دوره دوم آیندگان ادبی همچون دوره اول و در تداوم وظیفه گردانندگان آن، «نبودی فرهنگی برای غلبه بر واپسماندگی» را ذکر کرده است.[۴]
پس از انتصاب داریوش همایون به منصب وزارت در ترکیب ادارهکنندگان آیندگان تغییراتی ایجاد شد و مدیریت آن به هئیت پنج نفرهای از سردبیران و نویسندگان به ریاست هوشنگ وزیری محوّل شد. گسترش شور انقلابی و مخالفت با رژیم وقت باعث شد آیندگان دچار دگرگونی شده و فیروز گوران، با گرایش چپ، به مدیریت آیندگان دست یافت. با پیروزی انقلاب اسلامی، آیندگان با ترکیب جدید به حیات مطبوعاتی خود ادامه داد؛ ولی به دلیل سیاستهای تندروانه و عدم همراهی با نظام جمهوری اسلامی ایران توقیف و تعطیل گردید و روزنامه صبح آزادگان جایگزین آن شد.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده
جمیله اعظمیان