پرش به محتوا

محمد مسعود: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی « '''مسعود، محمد،''' (1323ق/ 1905م ـ 1326ش) روزنامه‌نگار و نويسندة انقلابي. محمّد دهاتي [مسعود] در قم متولد شد. پدرش ميرزا عبدالله قمي شغل علّافي يا كاروان‌سراداري داشت. مسعود در اوائل جواني به ميرزا محمد هلال معروف بود<ref>آرين‌پور، يحيي. '''''از نيما تا ر...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:D1736863T14375764(web)(b).jpg|بندانگشتی|محمد مسعود برگرفته از وبسایت رادیو فرهنگ قابل بازیابی از<nowiki/>https://radiofarhang.ir/NewsDetails/?m=065122&n=322645]]
'''[[محمد مسعود|مسعود، محمد]]،''' (1323ق/ 1905م ـ 1326ش) روزنامه‌نگار و نویسنده انقلابی. محمّد دهاتی [مسعود] در [[قم]] متولد شد. پدرش میرزا عبدالله قمی شغل علّافی یا کاروان‌سراداری داشت. مسعود در اوائل جوانی به میرزا محمد هلال معروف بود<ref name=":0">آرين‌پور، يحيي. '''''از نيما تا روزگار ما'''''. تهران: زوار، 1374، جلد 3، ص. 304.</ref> «آرین‌پور، 3/302» سپس به محمد دهاتی تغییر نام داد و در آخر به محمد مسعود شهرت یافت.


در جوانی به [[تهران مصور|تهران]] آمد و در چاپخانه‌ها به کار مشغول شد و با علی دشتی مدیر [[شفق سرخ]] آشنا شد. سپس به عنوان معلم در وزارت فرهنگ به کار پرداخت و در 1308 و 1309ش مقالاتی در روزنامه‌ها می‌نوشت و همین سال‌ها کتاب‌های تفریحات شب و تلاش معاش را نوشت که جنبه انتقادی داشت. پس از مدتی وزارت فرهنگ او را برای ادامه تحصیل به بلژیک فرستاد. مسعود چند سال در آن کشور زیست زبان فرانسه را به خوبی فرا گرفت و مقالاتی در جرائد اروپا می‌نوشت و سرانجام خبرنگار یک روزنامه معروف اروپائی شد.<ref name=":0" />


'''مسعود، محمد،''' (1323ق/ 1905م ـ 1326ش) روزنامه‌نگار و نويسندة انقلابي. محمّد دهاتي [مسعود] در قم متولد شد. پدرش ميرزا عبدالله قمي شغل علّافي يا كاروان‌سراداري داشت. مسعود در اوائل جواني به ميرزا محمد هلال معروف بود<ref>آرين‌پور، يحيي. '''''از نيما تا روزگار ما'''''. تهران: زوار، 1374، 3/302 12- 3</ref> «آرين‌پور، 3/302» سپس به محمد دهاتي تغيير نام داد و در آخر به محمد مسعود شهرت يافت. در جواني به تهران آمد و در چاپخانه‌ها به كار مشغول شد و با علي دشتي مدير شفق سرخ آشنا شد. سپس به عنوان معلم در وزارت فرهنگ به كار پرداخت و در 1308 و 1309ش مقالاتي در روزنامه‌ها مي‌نوشت و همين سال‌ها كتاب‌هاي تفريحات شب و تلاش معاش را نوشت كه جنبة انتقادي داشت. پس از مدتي وزارت فرهنگ او را براي ادامة تحصيل به بلژيك فرستاد. مسعود چند سال در آن كشور زيست زبان فرانسه را به خوبي فرا گرفت و مقالاتي در جرائد اروپا مي‌نوشت و سرانجام خبرنگار يك روزنامة معروف اروپائي شد. (همو، 3/304).
وی پس از چند سال اقامت در اروپا به ایران بازگشت، لیکن دولت به سبب آن‌که وی در آن‌جا مقاله‌ای درباره سوسیالیسم نوشته بود شغلش را گرفت و مدتی در بازار به کار پرداخت. پس از سقوط رضاشاه، وی امتیاز روزنامه مرد امروز را گرفت<ref>وحیدنیا، سیف‌الله. '''''مرگ ستارگان'''''. تهران: 1379، ص345.</ref> و نخستین شماره آن‌ را در 23 مرداد 1321ش منتشر کرد از این روزنامه جمعاً 136 شماره تا هنگام کشته‌شدن مسعود منتشر گردیده است.  


وي پس از چند سال اقامت در اروپا به ايران بازگشت، ليكن دولت به سبب آن‌كه وي در آن‌جا مقاله‌اي دربارة سوسياليسم نوشته بود شغلش را گرفت و مدتي در بازار به كار پرداخت. پس از سقوط رضاشاه، وي امتياز روزنامة مرد امروز را گرفت [وحيدنيا، 345] و نخستين شمارة آن‌ را در 23 مرداد 1321ش منتشر كرد از اين روزنامه جمعاً 136 شماره تا هنگام كشته‌شدن مسعود منتشر گرديده است. مرد امروز مورد استقبال كثيري از مردم قرار گرفت چون مسعود قلمي شيرين و شيوا و شورانگيز داشت و نثر را در نهايت رواني و استادي مي‌نوشت و در مقالات خود اوضاع جامعه را به خوبي ترسيم مي‌كرد. از اين رو دشمنان زيادي برايش فراهم ‌آمد و در آخر در نيمه شب جمعه 23 بهمن 1326ش در اتوموبيلش او را به قتل رساندند. بعدها حزب توده مسبّب قتل او شناخته شد. از آثار ديگر بايد از كتاب‌هاي «اشرف مخلوقات» و «گل‌هايي كه در جهنم مي‌رويند» نام برد.
مرد امروز مورد استقبال کثیری از مردم قرار گرفت چون مسعود قلمی شیرین و شیوا و شورانگیز داشت و نثر را در نهایت روانی و استادی می‌نوشت و در مقالات خود اوضاع جامعه را به خوبی ترسیم می‌کرد. از این رو دشمنان زیادی برایش فراهم ‌آمد و در آخر در نیمه شب جمعه 23 بهمن 1326ش در اتوموبیلش او را به قتل رساندند. بعدها [[حزب توده]] مسبّب قتل او شناخته شد. از آثار دیگر باید از کتاب‌های «اشرف مخلوقات» و «گل‌هایی که در جهنم می‌رویند» نام برد.


== نیز نگاه کنید به ==


'''مآخذ:'''
* [[شفق سرخ]]
* [[حزب توده]] <br />


آرين‌پور، يحيي. '''''از نيما تا روزگار ما'''''. تهران: زوار، 1374، 3/302 12- 3؛ وحيدنيا، سيف‌الله. '''''مرگ ستارگان'''''. تهران: 1379، ص341- 346.
== '''مآخذ''' ==
<references />


== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
== نویسنده مقاله ==
عبدالمحمد روح بخشان
عبدالمحمد روح بخشان
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]]
[[رده:مطبوعات]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۰۷

محمد مسعود برگرفته از وبسایت رادیو فرهنگ قابل بازیابی ازhttps://radiofarhang.ir/NewsDetails/?m=065122&n=322645

مسعود، محمد، (1323ق/ 1905م ـ 1326ش) روزنامه‌نگار و نویسنده انقلابی. محمّد دهاتی [مسعود] در قم متولد شد. پدرش میرزا عبدالله قمی شغل علّافی یا کاروان‌سراداری داشت. مسعود در اوائل جوانی به میرزا محمد هلال معروف بود[۱] «آرین‌پور، 3/302» سپس به محمد دهاتی تغییر نام داد و در آخر به محمد مسعود شهرت یافت.

در جوانی به تهران آمد و در چاپخانه‌ها به کار مشغول شد و با علی دشتی مدیر شفق سرخ آشنا شد. سپس به عنوان معلم در وزارت فرهنگ به کار پرداخت و در 1308 و 1309ش مقالاتی در روزنامه‌ها می‌نوشت و همین سال‌ها کتاب‌های تفریحات شب و تلاش معاش را نوشت که جنبه انتقادی داشت. پس از مدتی وزارت فرهنگ او را برای ادامه تحصیل به بلژیک فرستاد. مسعود چند سال در آن کشور زیست زبان فرانسه را به خوبی فرا گرفت و مقالاتی در جرائد اروپا می‌نوشت و سرانجام خبرنگار یک روزنامه معروف اروپائی شد.[۱]

وی پس از چند سال اقامت در اروپا به ایران بازگشت، لیکن دولت به سبب آن‌که وی در آن‌جا مقاله‌ای درباره سوسیالیسم نوشته بود شغلش را گرفت و مدتی در بازار به کار پرداخت. پس از سقوط رضاشاه، وی امتیاز روزنامه مرد امروز را گرفت[۲] و نخستین شماره آن‌ را در 23 مرداد 1321ش منتشر کرد از این روزنامه جمعاً 136 شماره تا هنگام کشته‌شدن مسعود منتشر گردیده است.

مرد امروز مورد استقبال کثیری از مردم قرار گرفت چون مسعود قلمی شیرین و شیوا و شورانگیز داشت و نثر را در نهایت روانی و استادی می‌نوشت و در مقالات خود اوضاع جامعه را به خوبی ترسیم می‌کرد. از این رو دشمنان زیادی برایش فراهم ‌آمد و در آخر در نیمه شب جمعه 23 بهمن 1326ش در اتوموبیلش او را به قتل رساندند. بعدها حزب توده مسبّب قتل او شناخته شد. از آثار دیگر باید از کتاب‌های «اشرف مخلوقات» و «گل‌هایی که در جهنم می‌رویند» نام برد.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ آرين‌پور، يحيي. از نيما تا روزگار ما. تهران: زوار، 1374، جلد 3، ص. 304.
  2. وحیدنیا، سیف‌الله. مرگ ستارگان. تهران: 1379، ص345.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

عبدالمحمد روح بخشان