بالکانلو: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''[[بالکانلو]]'''، یا پالکانلو از طوایف ایل کرد شکاک، ساکن استانهای | '''[[بالکانلو]]'''، یا پالکانلو از طوایف ایل کرد شکاک، ساکن [[آذربایجان شرقی|استانهای آذربایجان شرقی]] و [[آذربایجان غربی|غربی]] و خراسان. | ||
بالکانلوها در شهرهای اسکو، | بالکانلوها در شهرهای اسکو، [[تبریز]]، بناب، ملکان [[آذربایجان شرقی|استان آذربایجان شرقی]] و شهرهای بوکان و مهاباد و میاندوآب [[آذربایجان غربی|استان آذربایجان غربی]] پراکندهاند<ref> '''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر کوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستانها.''''' تهران: 1378، ص 14، 15، 17، 18، 22، 28. </ref>. دستهای از بالکانلوها به نواحی قوچان، [[ترکمن صحرا|ترکمنصحرا]] درگز و روستاهای مرزی [[کشور ایران|ایران]] و ترکمنستان در استان خراسان کوچانده شدند<ref>توحدی، کلیمالله. '''''حرکت تاریخی کرد به خراسان'''''. تهران: 1359، ج 1، ص 7، 488-489.</ref><ref name=":0">میرنیا، سیدعلی. '''''ایلها و طایفههای عشایری خراسان'''''. تهران: 1369، ص 113.</ref>. | ||
نیمی از بالکانلوها کوچنده هستند. و در نواحی دو استان | نیمی از بالکانلوها کوچنده هستند. و در نواحی دو استان [[آذربایجان غربی]] و [[آذربایجان شرقی|شرقی]] ییلاق و قشلاق میکنند<ref>اسکندرینیا، ابراهیم. '''''ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر آذربایجان غربی'''''. انزلی: 1366، ص 378-376.</ref>. بخش بزرگی از بالکانلوهای خراسان یکجانشین هستند و در روستاهای منطقه جریستان قوچان سکونت دارند<ref>اسکندرینیا، ابراهیم. '''''ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر آذربایجان غربی'''''. انزلی: 1366، ص 369-373.</ref>. | ||
بالکانلوها به 9 «زومه» (اوبه) و هر یک به نام بزرگی از اوبه تقسیم میشوند. بزرگان و رؤسای این طایفه از اوبه حاجی پاپر یکی از اوبههای نهگانه برخاستهاند<ref> | بالکانلوها به 9 «زومه» (اوبه) و هر یک به نام بزرگی از اوبه تقسیم میشوند. بزرگان و رؤسای این طایفه از اوبه حاجی پاپر یکی از اوبههای نهگانه برخاستهاند<ref>اسکندرینیا، ابراهیم. '''''ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر آذربایجان غربی'''''. انزلی: 1366، ص 369-373.</ref>. شمار جمعیت کوچنده بالکانلوها در [[آذربایجان غربی]] و [[آذربایجان شرقی|شرقی]] 183 خانوار و 1220 نفر و در استان خراسان 590 نفر بوده است. بالکانلوها به پرورش اسب و گاومیش و بز و گوسفند و ...<ref> '''''سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر کوچنده 1377، نتایج تفصیلی.''''' تهران: 1378، ص 25، 72.</ref><ref name=":0" /> و زراعت و کشاورزی مشغولند<ref>توحدی، کلیمالله. '''''حرکت تاریخی کرد به خراسان'''''. تهران: 1359، ج 1،ص 289.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
== | * [[آذربایجان شرقی]] | ||
* [[آذربایجان غربی]] | |||
* [[ایل]] | |||
* [[ترکمن صحرا]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | <references /> | ||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی | [https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
معصومه ابراهیمی | معصومه ابراهیمی | ||
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]] | |||
[[رده:مردم شناسی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۵۴
بالکانلو، یا پالکانلو از طوایف ایل کرد شکاک، ساکن استانهای آذربایجان شرقی و غربی و خراسان.
بالکانلوها در شهرهای اسکو، تبریز، بناب، ملکان استان آذربایجان شرقی و شهرهای بوکان و مهاباد و میاندوآب استان آذربایجان غربی پراکندهاند[۱]. دستهای از بالکانلوها به نواحی قوچان، ترکمنصحرا درگز و روستاهای مرزی ایران و ترکمنستان در استان خراسان کوچانده شدند[۲][۳].
نیمی از بالکانلوها کوچنده هستند. و در نواحی دو استان آذربایجان غربی و شرقی ییلاق و قشلاق میکنند[۴]. بخش بزرگی از بالکانلوهای خراسان یکجانشین هستند و در روستاهای منطقه جریستان قوچان سکونت دارند[۵].
بالکانلوها به 9 «زومه» (اوبه) و هر یک به نام بزرگی از اوبه تقسیم میشوند. بزرگان و رؤسای این طایفه از اوبه حاجی پاپر یکی از اوبههای نهگانه برخاستهاند[۶]. شمار جمعیت کوچنده بالکانلوها در آذربایجان غربی و شرقی 183 خانوار و 1220 نفر و در استان خراسان 590 نفر بوده است. بالکانلوها به پرورش اسب و گاومیش و بز و گوسفند و ...[۷][۳] و زراعت و کشاورزی مشغولند[۸].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر کوچنده 1377، جمعیت عشایری دهستانها. تهران: 1378، ص 14، 15، 17، 18، 22، 28.
- ↑ توحدی، کلیمالله. حرکت تاریخی کرد به خراسان. تهران: 1359، ج 1، ص 7، 488-489.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ میرنیا، سیدعلی. ایلها و طایفههای عشایری خراسان. تهران: 1369، ص 113.
- ↑ اسکندرینیا، ابراهیم. ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر آذربایجان غربی. انزلی: 1366، ص 378-376.
- ↑ اسکندرینیا، ابراهیم. ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر آذربایجان غربی. انزلی: 1366، ص 369-373.
- ↑ اسکندرینیا، ابراهیم. ساختار سازمان ایلات و شیوه معیشت عشایر آذربایجان غربی. انزلی: 1366، ص 369-373.
- ↑ سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر کوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص 25، 72.
- ↑ توحدی، کلیمالله. حرکت تاریخی کرد به خراسان. تهران: 1359، ج 1،ص 289.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
معصومه ابراهیمی