کیهان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | [[پرونده:KayhanNews s.jpg|بندانگشتی|کیهان برگرفته از وبسایت پیشخوان قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.pishkhan.com/preview/KayhanNews/14010905]] | ||
'''[[کیهان]]،''' روزنامه سیاسی ـ خبری و از روزنامههای معروف ایران که در سوم خرداد 1321 شروع به انتشار کرد<ref>صدریطباطبائینائینی، سیدمحمد. '''راهنمای مطبوعات ایران (1304 تا 1357)'''. جلد اول، چاپ 1378، مرکز مطالعات و تحقیقات رسانهها، ص 590</ref><ref>ابوترابیان، حسین. '''مطبوعات ایران از شهریور 1320 تا 1326'''. چاپ 1366، مؤسسه اطلاعات، ص 135.</ref>. ترتیب انتشار روزنامه از آغاز روزانه و صاحب امتیاز آن ابتدا عبدالرحمان فرامرزی بود که پس از مدت کوتاهی به مصطفی مصباحزاده واگذار شد. نخستین سردبیران آن مصطفی مصباحزاده و سپس [[عبدالرحمن فرامرزی|عبدالرحمان فرامرزی]] بودند<ref>مؤسسه اطلاعات.</ref>. پس از رویداد 17 آذر 1321 (توقیف عمومی جراید) تا 20 دی 1321، روزنامه کیهان منتشر نشد و پس از انتشار دوباره، جای صاحب امتیاز و سردبیر آن عوض شد. کیهان دیگر بار در بهمن 1321 توقیف شد و پس از مدتی دوباره منتشر گردید تا اینکه در 1322 به دلیل چاپ مقالاتی علیه نیروهای اشغالگر و به ویژه امریکاییها توقیف شد<ref>ابوترابیان حسین. '''مطبوعات ایران از شهریور 1320 تا 1326'''. چاپ 1366، مؤسسه اطلاعات، ص 135.</ref>. | |||
پس از آن مشفق همدانی، حسینقلی مستعان، سیدحسین عدل، نصیر امینی، عبدالرسول عظیمی، | پس از آن مشفق همدانی، حسینقلی مستعان، سیدحسین عدل، نصیر امینی، عبدالرسول عظیمی، دکترمهدی سمسار و امیر طاهری هر یک در دورههایی از انتشار کیهان تا 1357، سردبیر آن بودهاند<ref>برزین، مسعود. '''شناسنامه مطبوعات ایران از 1215 تا 1357'''. چاپ 1371، کتابخانه بهجت، ص 337.</ref>. | ||
در 1323 در | در 1323 در حالیکه روزنامه کیهان عضو جبهه آزادی بود، در ماجرای امتیاز نفت شمال با شورویها به مخالفت پرداخت و در مهر 1324 با یک چرخش در سیاست خود و جانبداری تلویحی از سیاست شوروی در [[ایران]]، این روزنامه به مدت 5 روز توقیف شد<ref>ابوترابیان حسین. '''مطبوعات ایران از شهریور 1320 تا 1326'''. چاپ 1366، مؤسسه اطلاعات، ص 135.</ref>. | ||
در روند تغییرات در مواضع سیاسی | در روند تغییرات در مواضع سیاسی کیهان، پس از بازگشت مصباحزاده از سفر آمریکا، این روزنامه سیاست میانهروی را پیشه کرد و سپس به یک روزنامه دست راستی تبدیل و مخالف سیاست شوروی در ایران شد<ref>ابوترابیان حسین. '''مطبوعات ایران از شهریور 1320 تا 1326'''. چاپ 1366، مؤسسه اطلاعات، ص 136.</ref>. روزنامه کیهان را میتوان دارای چند دوره مشخص دانست که نخستین آن از بدو انتشار تا 1332 و دوره دوم از نیمه دوم 1332 تا 1357، ادامه داشت<ref>برزین مسعود. '''شناسنامه مطبوعات ایران از 1215 تا 1357'''. چاپ 1371، کتابخانه بهجت، ص 337.</ref>. مقالات سیاسی روزانه کیهان مستند و لحن آنها صریح و روشن بود که بیشتر آنها را عبدالرحمان فرامرزی مینوشت. در دهه 53- 1343، روزنامه کیهان به تدریج به گسترش تجهیزات و تأسیسات فنی مؤسسه خود پرداخت و با استفاده از ابزار و لوازم مدرن چاپ و آموزش و تربیت خبرنگار و نویسنده براساس اصول حرفهای، موفق به تحکیم موقعیت خود گردید و بر تعداد نشریات خود افزود. [[کیهان]] پس از آنکه توانست به عنوان روزنامهای نیرومند موقعیت خود را استوار کند، در راه اطلاعات گام نهاد و به دنبال برپایی یک شبکه پخش و توزیع سراسری در تمام ایران به انتشار نشریات دیگری چون: کیهان بچهها، کتاب هفته، کیهان فرانسه (که زمان انتشار آن طولانی نبود)، کیهان انگلیسی، کیهان ورزشی و کیهان هوایی پرداخت<ref>صالحیار، غلامحسین. '''چشمانداز جهانی و ... ویژگیهای ایرانی مطبوعات'''. اسفند 2535، وزارت اطلاعات و جهانگردی، ادراه کل انتشارات، ص 175.</ref>. همچنین این روزنامه به منظور بالا بردن تیراژ خود و جذب خواننده بیشتر، به برگزاری مسابقاتی چون دوچرخهسواری، اتومبیلرانی و امثال آن پرداخت و با استفاده از دانش و فن روز در بازاریابی توانست تا حدود زیادی بر نارساییهای موجود غلبه نماید<ref>برزین، مسعود. '''مطبوعات ایران 53- 1343'''. چاپ 1354، انتشارات کتابخانه بهجت، ص 51.</ref>. بدین ترتیب این روزنامه تا پیش از [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب]] ایران توانست به یکی از دو روزنامه مهم ایران تبدیل و به تعبیری به یکی از غولهای مطبوعاتی کشور تبدیل شود و در کنار [[اطلاعات|روزنامه اطلاعات]] دومین روزنامهای است که مدت زمان زیادی انتشار آن دوام داشته و هنوز هم انتشار مییابد. | ||
نیز نگاه کنید به | == نیز نگاه کنید به == | ||
[[عبدالرحمن فرامرزی]] | * [[عبدالرحمن فرامرزی]] | ||
* [[کیهان ماه]] | |||
[[کیهان ماه]] | * [[اطلاعات]] | ||
[[اطلاعات]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
مسعود عرفانیان | مسعود عرفانیان | ||
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]] | |||
[[رده:مطبوعات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۵
کیهان، روزنامه سیاسی ـ خبری و از روزنامههای معروف ایران که در سوم خرداد 1321 شروع به انتشار کرد[۱][۲]. ترتیب انتشار روزنامه از آغاز روزانه و صاحب امتیاز آن ابتدا عبدالرحمان فرامرزی بود که پس از مدت کوتاهی به مصطفی مصباحزاده واگذار شد. نخستین سردبیران آن مصطفی مصباحزاده و سپس عبدالرحمان فرامرزی بودند[۳]. پس از رویداد 17 آذر 1321 (توقیف عمومی جراید) تا 20 دی 1321، روزنامه کیهان منتشر نشد و پس از انتشار دوباره، جای صاحب امتیاز و سردبیر آن عوض شد. کیهان دیگر بار در بهمن 1321 توقیف شد و پس از مدتی دوباره منتشر گردید تا اینکه در 1322 به دلیل چاپ مقالاتی علیه نیروهای اشغالگر و به ویژه امریکاییها توقیف شد[۴].
پس از آن مشفق همدانی، حسینقلی مستعان، سیدحسین عدل، نصیر امینی، عبدالرسول عظیمی، دکترمهدی سمسار و امیر طاهری هر یک در دورههایی از انتشار کیهان تا 1357، سردبیر آن بودهاند[۵].
در 1323 در حالیکه روزنامه کیهان عضو جبهه آزادی بود، در ماجرای امتیاز نفت شمال با شورویها به مخالفت پرداخت و در مهر 1324 با یک چرخش در سیاست خود و جانبداری تلویحی از سیاست شوروی در ایران، این روزنامه به مدت 5 روز توقیف شد[۶].
در روند تغییرات در مواضع سیاسی کیهان، پس از بازگشت مصباحزاده از سفر آمریکا، این روزنامه سیاست میانهروی را پیشه کرد و سپس به یک روزنامه دست راستی تبدیل و مخالف سیاست شوروی در ایران شد[۷]. روزنامه کیهان را میتوان دارای چند دوره مشخص دانست که نخستین آن از بدو انتشار تا 1332 و دوره دوم از نیمه دوم 1332 تا 1357، ادامه داشت[۸]. مقالات سیاسی روزانه کیهان مستند و لحن آنها صریح و روشن بود که بیشتر آنها را عبدالرحمان فرامرزی مینوشت. در دهه 53- 1343، روزنامه کیهان به تدریج به گسترش تجهیزات و تأسیسات فنی مؤسسه خود پرداخت و با استفاده از ابزار و لوازم مدرن چاپ و آموزش و تربیت خبرنگار و نویسنده براساس اصول حرفهای، موفق به تحکیم موقعیت خود گردید و بر تعداد نشریات خود افزود. کیهان پس از آنکه توانست به عنوان روزنامهای نیرومند موقعیت خود را استوار کند، در راه اطلاعات گام نهاد و به دنبال برپایی یک شبکه پخش و توزیع سراسری در تمام ایران به انتشار نشریات دیگری چون: کیهان بچهها، کتاب هفته، کیهان فرانسه (که زمان انتشار آن طولانی نبود)، کیهان انگلیسی، کیهان ورزشی و کیهان هوایی پرداخت[۹]. همچنین این روزنامه به منظور بالا بردن تیراژ خود و جذب خواننده بیشتر، به برگزاری مسابقاتی چون دوچرخهسواری، اتومبیلرانی و امثال آن پرداخت و با استفاده از دانش و فن روز در بازاریابی توانست تا حدود زیادی بر نارساییهای موجود غلبه نماید[۱۰]. بدین ترتیب این روزنامه تا پیش از انقلاب ایران توانست به یکی از دو روزنامه مهم ایران تبدیل و به تعبیری به یکی از غولهای مطبوعاتی کشور تبدیل شود و در کنار روزنامه اطلاعات دومین روزنامهای است که مدت زمان زیادی انتشار آن دوام داشته و هنوز هم انتشار مییابد.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ صدریطباطبائینائینی، سیدمحمد. راهنمای مطبوعات ایران (1304 تا 1357). جلد اول، چاپ 1378، مرکز مطالعات و تحقیقات رسانهها، ص 590
- ↑ ابوترابیان، حسین. مطبوعات ایران از شهریور 1320 تا 1326. چاپ 1366، مؤسسه اطلاعات، ص 135.
- ↑ مؤسسه اطلاعات.
- ↑ ابوترابیان حسین. مطبوعات ایران از شهریور 1320 تا 1326. چاپ 1366، مؤسسه اطلاعات، ص 135.
- ↑ برزین، مسعود. شناسنامه مطبوعات ایران از 1215 تا 1357. چاپ 1371، کتابخانه بهجت، ص 337.
- ↑ ابوترابیان حسین. مطبوعات ایران از شهریور 1320 تا 1326. چاپ 1366، مؤسسه اطلاعات، ص 135.
- ↑ ابوترابیان حسین. مطبوعات ایران از شهریور 1320 تا 1326. چاپ 1366، مؤسسه اطلاعات، ص 136.
- ↑ برزین مسعود. شناسنامه مطبوعات ایران از 1215 تا 1357. چاپ 1371، کتابخانه بهجت، ص 337.
- ↑ صالحیار، غلامحسین. چشمانداز جهانی و ... ویژگیهای ایرانی مطبوعات. اسفند 2535، وزارت اطلاعات و جهانگردی، ادراه کل انتشارات، ص 175.
- ↑ برزین، مسعود. مطبوعات ایران 53- 1343. چاپ 1354، انتشارات کتابخانه بهجت، ص 51.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
مسعود عرفانیان