بروجرد: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۳۴

بروجرد، نام شهرستان و شهری در استان لرستان، در غرب كشور.

شهرستان بروجرد، از شمال با شهرستان‌های نهاوند و ملایر (در استان همدان)، از شرق با شهرستان شازند (در استان مركزی)، از غرب و جنوب با شهرستان‌های نورآباد و الشتر، خرم‌آباد و درود، (در استان لرستان) همسایه است^[۱]. برابر آخرین تغییرات تقسیمات كشوری در 1383ش، دارای 2 شهر، 2 بخش و 7 دهستان بوده است^[۲].

شهر بروجرد، با "30 '45 ْ48 طول شرقی و "45 '53 ْ33 عرض شمالی و ارتفاع 1580 متر از سطح دریا^[۳]، در سال 1375ش تعداد 217804 تن ^[۴]جمعیت داشته و در برآورد انجام شده، جمعیت آن در سال 1384ش به 244205 تن رسیده است^[۵].

شهر بروجرد در دشت حاصلخیزی قرار دارد كه از غرب به كوه‌های زاگرس می‌پیوندد و به لحاظ جغرافیای طبیعی، منطقه‌ای مناسب برای توسعه كشاورزی و دامداری است. فاصله بروجرد تا تهران 380 كیلومتر و از مركز استان (خرم‌آباد)، 104 كیلومتر است^[۶]. بروجرد در كنار ارتفاعات متعددی چون گرین 3645 متر، میش پرور 3606 متر و رنجه 2735 متر قرار گرفته است. آب و هوای آن معتدل مایل به سرد تا سرد است و از جریان‌های آبی بلندی‌های اطراف خود مشروب می‌شود^[۳].

بروجرد از شهرهای باستانی ایران است كه در منابع تاریخی از آن به نام‌های اروگرد، براوگرد، بروگرد، پیروزگرد و... یاد شده است^[۷]. ابن حوقل، در قرن چهارم در وصف بروجرد گوید:

«شهری نیكوست، طولش به قدر نیم فرسخ است... زعفرانش فراوان است...»^[۸]^[۹].

و حمدالله مستوفی در قرن هشتم درباره بروجرد می‌نویسد:

«از اقلیم چهارمست و شهر بزرگ طولانی و درو دو جامع عتیق و حدیث بوده است. آب و هوایش وسط است... و درو زعفران بسیار بُوَد»^[۱۰].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ سازمان نقشه‌برداري كشور. نقشة تقسيمات كشوري. تهران: سازمان نقشه‌برداري كشور (سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور)، 1383.
↑ دفتر تقسیمات كشوری. نشریة عناصر و واحدهای تقسیمات كشوری. تهران: دفتر تقسیمات كشوری (وزارت كشور)، 1383.
↑ ^۳٫۰ ^۳٫۱ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 3، دایره المعارف جغرافیایی ایران، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 178.
↑ نورالهی، طه. توزیع و طبقه‌بندی جمعیت شهرهای ایران در سرشماری‌های 75-1335. تهران: مركز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور)، 1382، ص 177.
↑ مركز آمار ایران. بازسازی و برآورد جمعیت شهرستان‌های كشور. تهران: مركز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور)، 1382، ص 210.
↑ سازمان حمل و نقل و پایانه‌های كشور (وزارت راه و ترابری). اطلس جاده‌های ایران (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص133 و 134 و 143.
↑ چكنگی، علیرضا. فرهنگنامة تطبیقی نام‌های قدیم و جدید مكان‌های جغرافیایی ایران و نواحی مجاور. چ 1، مشهد: بنیاد پژوهش‌های اسلامی، 1378، ص 175.
↑ لسترنج، گای. جغرافیای تاریخی سرزمین‌های خلافت شرقی. ترجمه محمود عرفان. چ 6، تهران: شركت انتشارات علمی و فرهنگی، 1383، ص 216.
↑ Lestrange, G. The Lands of the Eastern Caliphate. Cambridge: University Press, 1905, P. 200.
↑ - مستوفی، حمدالله. نزهةالقلوب. به كوشش گای لسترنج، لیدن: بریل، 1333ق/1915م، ص 70.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

غلامحسین تکمیل همایون

[1] سازمان نقشه‌برداري كشور. نقشة تقسيمات كشوري. تهران: سازمان نقشه‌برداري كشور (سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور)، 1383.

[2] دفتر تقسیمات كشوری. نشریة عناصر و واحدهای تقسیمات كشوری. تهران: دفتر تقسیمات كشوری (وزارت كشور)، 1383.

[:0-3] ۳٫۰ ^۳٫۱ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 3، دایره المعارف جغرافیایی ایران، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 178.

[4] نورالهی، طه. توزیع و طبقه‌بندی جمعیت شهرهای ایران در سرشماری‌های 75-1335. تهران: مركز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور)، 1382، ص 177.

[5] مركز آمار ایران. بازسازی و برآورد جمعیت شهرستان‌های كشور. تهران: مركز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور)، 1382، ص 210.

[6] سازمان حمل و نقل و پایانه‌های كشور (وزارت راه و ترابری). اطلس جاده‌های ایران (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص133 و 134 و 143.

[7] چكنگی، علیرضا. فرهنگنامة تطبیقی نام‌های قدیم و جدید مكان‌های جغرافیایی ایران و نواحی مجاور. چ 1، مشهد: بنیاد پژوهش‌های اسلامی، 1378، ص 175.

[8] لسترنج، گای. جغرافیای تاریخی سرزمین‌های خلافت شرقی. ترجمه محمود عرفان. چ 6، تهران: شركت انتشارات علمی و فرهنگی، 1383، ص 216.

[9] Lestrange, G. The Lands of the Eastern Caliphate. Cambridge: University Press, 1905, P. 200.

[10] - مستوفی، حمدالله. نزهةالقلوب. به كوشش گای لسترنج، لیدن: بریل، 1333ق/1915م، ص 70.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
+[[پرونده:16-5-21-104818photo 2016-05-21 10-48-12.jpg|بندانگشتی|شهر بروجرد، قابل بازیابی از https://www.khabaronline.ir/news/538626/%D9%85%D9%86%D8%B8%D8%B1%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%86%D8%AD%D8%B5%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D9%81%D8%B1%D8%AF-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%AC%D8%B1%D8%AF-%D8%B9%DA%A9%D8%B3]]
 بروجرد، نام شهرستان و شهری در [[استان لرستان]]، در غرب كشور.
 شهرستان بروجرد، از شمال با شهرستان‌های نهاوند و ملایر (در [[استان همدان]])، از شرق با شهرستان شازند (در [[استان مرکزی|استان مركزی]])، از غرب و جنوب با شهرستان‌های نورآباد و الشتر، خرم‌آباد و درود، (در [[استان لرستان]]) همسایه است<ref>سازمان نقشه‌برداري كشور. '''''نقشة تقسيمات كشوري'''''. تهران: سازمان نقشه‌برداري كشور (سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور)، 1383.</ref>. برابر آخرین تغییرات تقسیمات كشوری در 1383ش، دارای 2 شهر، 2 بخش و 7 دهستان بوده است<ref>دفتر تقسیمات كشوری'''''. نشریة عناصر و واحدهای تقسیمات كشوری'''''. تهران: دفتر تقسیمات كشوری (وزارت كشور)، 1383.</ref>.
-شهر بروجرد، با "30 '45  ْ48 طول شرقی و "45 '53  ْ33 عرض شمالی و ارتفاع 1580 متر از سطح دریا<ref>   جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج 3، ''دایرة‌المعارف جغرافیایی ایران''، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 178.</ref>، در سال 1375ش تعداد 217804 تن <ref>نورالهی، طه. '''''توزیع و طبقه‌بندی جمعیت شهرهای ایران در سرشماری‌های 75-1335'''''. تهران: مركز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور)، 1382، ص 177.</ref>جمعیت داشته و در برآورد انجام شده، جمعیت آن در سال 1384ش به 244205 تن رسیده است<ref>مركز آمار ایران. '''''بازسازی و برآورد جمعیت شهرستان‌های كشور'''''. تهران: مركز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور)، 1382، ص 210.</ref>.
+شهر بروجرد، با "30 '45  ْ48 طول شرقی و "45 '53  ْ33 عرض شمالی و ارتفاع 1580 متر از سطح دریا<ref name=":0">جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج 3، ''دایره المعارف جغرافیایی ایران''، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 178.</ref>، در سال 1375ش تعداد 217804 تن <ref>نورالهی، طه. '''''توزیع و طبقه‌بندی جمعیت شهرهای ایران در سرشماری‌های 75-1335'''''. تهران: مركز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور)، 1382، ص 177.</ref>جمعیت داشته و در برآورد انجام شده، جمعیت آن در سال 1384ش به 244205 تن رسیده است<ref>مركز آمار ایران. '''''بازسازی و برآورد جمعیت شهرستان‌های كشور'''''. تهران: مركز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی كشور)، 1382، ص 210.</ref>.
-شهر بروجرد در دشت حاصلخیزی قرار دارد كه از غرب به كوه‌های [[زاگرس]] می‌پیوندد و به لحاظ جغرافیای طبیعی، منطقه‌ای مناسب برای توسعه كشاورزی و دامداری است.
+شهر بروجرد در دشت حاصلخیزی قرار دارد كه از غرب به كوه‌های [[زاگرس]] می‌پیوندد و به لحاظ جغرافیای طبیعی، منطقه‌ای مناسب برای توسعه كشاورزی و دامداری است. فاصله بروجرد تا [[استان تهران|تهران]] 380 كیلومتر و از مركز استان (خرم‌آباد)، 104 كیلومتر است<ref>   سازمان حمل و نقل و پایانه‌های كشور (وزارت راه و ترابری). '''''اطلس جاده‌های ایران''''' (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص133 و 134 و 143.</ref>. بروجرد در كنار ارتفاعات متعددی چون گرین 3645 متر، میش پرور 3606 متر و رنجه 2735 متر قرار گرفته است. آب و هوای آن معتدل مایل به سرد تا سرد است و از جریان‌های آبی بلندی‌های اطراف خود مشروب می‌شود<ref name=":0" />.
-فاصله بروجرد تا تهران 380 كیلومتر و از مركز استان (خرم‌آباد)، 104 كیلومتر است<ref>   سازمان حمل و نقل و پایانه‌های كشور (وزارت راه و ترابری). '''''اطلس جاده‌های ایران''''' (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص133 و 134 و 143.</ref>. بروجرد در كنار ارتفاعات متعددی چون گرین 3645 متر، میش پرور 3606 متر و رنجه 2735 متر قرار گرفته است. آب و هوای آن معتدل مایل به سرد تا سرد است و از جریان‌های آبی بلندی‌های اطراف خود مشروب می‌شود<ref>جعفری. همانجا.</ref>.
+بروجرد از شهرهای [[ایران باستان|باستانی ایران]] است كه در منابع تاریخی از آن به نام‌های اروگرد، براوگرد، بروگرد، پیروزگرد و... یاد شده است<ref>چكنگی، علیرضا. '''''فرهنگنامة تطبیقی نام‌های قدیم و جدید مكان‌های جغرافیایی ایران و نواحی مجاور'''''. چ 1، مشهد: بنیاد پژوهش‌های اسلامی، 1378، ص 175.</ref>. ابن حوقل، در قرن چهارم در وصف بروجرد گوید: <blockquote>«شهری نیكوست، طولش به قدر نیم فرسخ است... زعفرانش فراوان است...»<ref>لسترنج، گای. '''''جغرافیای تاریخی سرزمین‌های خلافت شرقی'''''. ترجمه محمود عرفان. چ 6، تهران: شركت انتشارات علمی و فرهنگی، 1383، ص 216.</ref><ref>Lestrange, G. '''''The Lands of the Eastern Caliphate'''''. Cambridge: University Press, 1905, P. 200.</ref>.</blockquote>و [[حمدالله مستوفی]] در قرن هشتم درباره بروجرد می‌نویسد:<blockquote>«از اقلیم چهارمست و شهر بزرگ طولانی و درو دو جامع عتیق و حدیث بوده است. آب و هوایش وسط است... و درو زعفران بسیار بُوَد»<ref>-  مستوفی، حمدالله. '''''نزهةالقلوب'''''. به كوشش گای لسترنج، لیدن: بریل، 1333ق/1915م، ص 70.</ref>.</blockquote>
-بروجرد از شهرهای باستانی ایران است كه در منابع تاریخی از آن به نام‌های اروگرد، براوگرد، بروگرد، پیروزگرد و... یاد شده است<ref>چكنگی، علیرضا. '''''فرهنگنامة تطبیقی نام‌های قدیم و جدید مكان‌های جغرافیایی ایران و نواحی مجاور'''''. چ 1، مشهد: بنیاد پژوهش‌های اسلامی، 1378، ص 175.</ref>.
-ابن حوقل، در قرن چهارم در وصف بروجرد گوید: «شهری نیكوست، طولش به قدر نیم فرسخ است... زعفرانش فراوان است...»<ref>لسترنج، گای. '''''جغرافیای تاریخی سرزمین‌های خلافت شرقی'''''. ترجمة محمود عرفان. چ 6، تهران: شركت انتشارات علمی و فرهنگی، 1383، ص 216؛
-Lestrange, G. '''''The Lands of the Eastern Caliphate'''''. Cambridge: University Press, 1905, P. 200.</ref> و [[حمدالله مستوفی]] در قرن هشتم درباره بروجرد می‌نویسد: «از اقلیم چهارمست و شهر بزرگ طولانی و درو دو جامع عتیق و حدیث بوده است. آب و هوایش وسط است... و درو زعفران بسیار بُوَد»<ref>-  مستوفی، حمدالله. '''''نزهةالقلوب'''''. به كوشش گای لسترنج، لیدن: بریل، 1333ق/1915م، ص 70.</ref>.
 == نیز نگاه کنید به ==
@@ خط ۲۹: / خط ۲۴: @@
 == نویسنده مقاله ==
 غلامحسین تکمیل همایون
+[[رده:جغرافیا]]