پرش به محتوا

جوشن: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
دیداریویکی‌متن
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
deletegroup
۸٬۷۱۸ ویرایش‌ها
صفحه‌ای تازه حاوی «'''جوشن'''، پوششی که در جنگ‌ها  برای حفاظت  بدن  بر تن می‌کردند. تفاوت جوشن با زره<sup>*</sup> در این بود که زره تماماً از حلقه‌های بافته شدة فلزی درست شده بود اما در تهیة جوشن غیر از حلقه‌های بافته شدة فلزی، از صفحات و تنگه‌های آهنین نیز استفاده شد...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
deletegroup
۸٬۷۱۸ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''جوشن'''، پوششی که در جنگ‌ها  برای حفاظت  بدن  بر تن می‌کردند. تفاوت جوشن با زره<sup>*</sup> در این بود که زره تماماً از حلقه‌های بافته شدة فلزی درست شده بود اما در تهیة جوشن غیر از حلقه‌های بافته شدة فلزی، از صفحات و تنگه‌های آهنین نیز استفاده شده بود. از شعر شعرایی چون فردوسی و فرخی نیز این تفاوت آشکار می‌شود، به ویژه که برای زره فعل بافتن اما برای جوشن فعل دوختن به کار رفته است. جُبه، درع، زره و چهارآینه، نام‌های تاریخی و انواع دیگرجوشن هستند که در شکل‌ها و طرح‌های گوناگون در دوره‌های مختلف تاریخی مورد استفاده قرار گرفته‌اند.<sup>1</sup>
[[پرونده:1721647781 41539 ZerehJanghi-1403.05.01-NegareStock.ir2.jpg|بندانگشتی|جوشن، قابل بازیابی از https://negarestock.ir/product/%D8%AA%D8%B5%D9%88%DB%8C%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%DA%A9%DB%8C%D9%81%DB%8C%D8%AA-%D8%B2%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%82%D8%AF%DB%8C%D9%85%DB%8C]]
'''جوشن'''، پوششی که در جنگ‌ها  برای حفاظت  بدن  بر تن می‌کردند. تفاوت جوشن با [[زره]]<sup>*</sup> در این بود که زره تماماً از حلقه‌های بافته شده فلزی درست شده بود اما در تهیه جوشن غیر از حلقه‌های بافته شده فلزی، از صفحات و تنگه‌های آهنین نیز استفاده شده بود. از شعر شعرایی چون فردوسی و فرخی نیز این تفاوت آشکار می‌شود، به ویژه که برای [[زره]] فعل بافتن اما برای جوشن فعل دوختن به کار رفته است. [[جُبه]]، درع، [[زره]] و چهارآینه، نام‌های تاریخی و انواع دیگرجوشن هستند که در شکل‌ها و طرح‌های گوناگون در دوره‌های مختلف تاریخی مورد استفاده قرار گرفته‌اند<ref>يادداشت مولف.</ref>.


'''ایران باستان٭''': جنگیان ایلام باستان جوشن‌هایی پولکی و آستین کوتاه که تا کمر می‌رسید، بر تن داشتند. البته ادامة آن از کمر به پایین، به جای پولک، دارای ردیفی از ورقه‌های فلزی و چرمی بود، که کنار هم چیده شده بود.<sup>2</sup> گاه جوشن‌ها را از قطعات مربع شکلی می‌ساختند که با میخ به هم متصل شده بود.<sup>3</sup>  اما به هر حال در اغلب موارد غیر از قطعات و حلقه‌های فلزی، از نوارها و قطعات چرمی ضخیم و مانند آن نیز استفاده می‌شد.<sup>4</sup> مادها نیز از جوشن‌هایی که قطعات فلزی، به ویژه بر سینة آنها نصب شده بود، استفاده می‌کردند.<sup>5</sup> اغلب آستین‌های این جوشن‌ها را از نوعی بافته متراکم می‌ساختند.<sup>6</sup>
=== [[ایران باستان]] ===
جنگیان [[ایران باستان]] جوشن‌هایی پولکی و آستین کوتاه که تا کمر می‌رسید، بر تن داشتند. البته ادامه آن از کمر به پایین، به جای پولک، دارای ردیفی از ورقه‌های فلزی و چرمی بود، که کنار هم چیده شده بود[1]<ref>Amiet, P.Elam, Paris, 1966, Pp.374-377, fig 282-285</ref><ref>Ghirshman,R. Tchoga Zanbil, Paris, 1966, Vol I, Pl. 48, 55-56, fig 199, 213, 214, 234, 404</ref>. گاه جوشن‌ها را از قطعات مربع شکلی می‌ساختند که با میخ به هم متصل شده بود[2]<ref>Porada, E.The art of ancient Iran, London, 1965, Pp.9, 127-128, fig 70-71</ref>.  اما به هر حال در اغلب موارد غیر از قطعات و حلقه‌های فلزی، از نوارها و قطعات چرمی ضخیم و مانند آن نیز استفاده می‌شد<ref>  Pope, U. A survey of Persian art, ed, P.Ackerman, Oxford, 1938-1939, vol IV, Pl.123, no E. Newell </ref>. مادها نیز از جوشن‌هایی که قطعات فلزی، به ویژه بر سینه آنها نصب شده بود، استفاده می‌کردند<ref>Winter, I.A decorated breastplate from Hasanlu Iran, Philadelphia, 1980, Pp.31, 43, Pl.1-2, </ref>. اغلب آستین‌های این جوشن‌ها را از نوعی بافته متراکم می‌ساختند[3]<ref>Ghirshman, R. Iran. Parthes et sassanides, Paris, Gallimard, 1962. Pp.55, 125-130, 192-    193, fig 69, 163-166, 235</ref>.


'''ابتدای اسلام تا مغول''': نوعی از جوشن معروف به جوشن داودی شهرت بسیار داشت.<sup>7</sup> ابوحاتم سجستانی کتابی با عنوان «الدرع و الجوشن» داشته است.<sup>8  </sup>غیر از آثار موزه‌ای از شعر شعرایی چون فردوسی<sup>9</sup> و فرخی<sup>10</sup> و دیگران می‌توان به تفاوت زره با جوشن پی برد.<sup>11</sup> به پولک‌های آهنی جوشن «غیبه» می‌گفتند.<sup>12</sup> نواحی غور و بامیان و فرغانه و خوارزم به کار ساختن زره و جوشن مشغول بودند.<sup>13</sup>
=== ابتدای [[اسلام]] تا [[مغول ها|مغول]] ===
نوعی از جوشن معروف به جوشن داودی شهرت بسیار داشت<ref>حافظ ابرو، شهاب الدین عبدالله هروی. '''''زبده التواریخ'''''. تصحیح و تعلیقات کمال حاج سید جوادی، تهران: نشرنی،1372،  ج1 ، ص 38 ، 161 ، 521 ، ج2 ، ص 739.</ref>. ابوحاتم سجستانی کتابی با عنوان «الدرع و الجوشن» داشته است<ref>ابن ندیم. '''''الفهرست.''''' ترجمه م.رضا تجدد، تهران: 1346، ص100.</ref>. <sup> </sup>غیر از آثار موزه‌ای از شعر شعرایی چون فردوسی<ref>زره زیر بُد جوشن اندرمیان'''''. شاهنامه فردوسی'''''. چاپ ژول مول، ج 3، ص 67، بیت 1523.</ref> و فرخی<ref>'''''گه زره باف شود باد و گهی جوشن دوز.''''' فرخی به نقل از فرهنگ آنندراج ذیل «جوشن».</ref> و دیگران می‌توان به تفاوت [[زره]] با جوشن پی برد<ref>حدید صینی، ابن اثیر، عزالدین ابوالحسن. '''''الکامل فی التاریخ'''''. بیروت: دارصادر، داربیروت، 1385ق/ 1965 م، ج 1، ص 608.</ref>. به پولک‌های آهنی جوشن «غیبه» می‌گفتند<ref>عُتبی، ابونصرمحمد بن عبدالجبار. '''''تاریخ یمینی، شرح منینی.''''' ترجمه ابوالشرف ناصح جرفادقانی، به اهتمام جعفر شعار، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1345، ص 164، 524.</ref>. نواحی غور و بامیان و فرغانه و خوارزم به کار ساختن [[زره]] و جوشن مشغول بودند<ref>'''''حدود العالم من المشرق الی المغرب.''''' مولف ناشناخته، مقدمه بارتولد، تعلیقات مینورسکی، ترجمه میرحسین شاه، تصحیح و حواشی مریم میراحمدی، غلامرضا ورهرام، تهران: دانشگاه الزهراء، 1372، ص 319. </ref>.


'''مغول تا عصر حاضر''': در جوشن‌ها اغلب بر روی سینه و پشت شانه‌ها و میان کتف‌ها، صفحه‌ای مدور<sup>14</sup>  و یا چهارگوش<sup>15</sup> قرار داشت. این نوع از جوش، ظاهراً همان است که با نام چهار آینه از آن یاد شده است.<sup>16</sup>
=== [[مغول ها|مغول]] تا عصر حاضر ===
در جوشن‌ها اغلب بر روی سینه و پشت شانه‌ها و میان کتف‌ها، صفحه‌ای مدور<ref>Gray, B; La peinture Persane, Genève, 1977, Pp.29, 34, 47-52</ref><ref>نسخه شاهنامه دموت، تبریز: کمبریج، موزه هنر فاگ 167. 1955.</ref><ref>نسخه شاهنامه، تبریز: توپکاپی استانبول، عکاشه، ثروت، موسوعه التصویرالاسلامی، بیروت: مکتبه لبنان ناشرون، الطبعه الاولی، 1999م، باب الثالث، ص 157-158 ، لوحه 153رنگی.</ref><ref>نسخه دیوان خواجوی کرمانی، بغداد: موزه لندن، لوندرز،Add.18113 ، ورقه31.</ref> و یا چهارگوش[4]<ref>Maddison, F; E.S.Smith; Science, tools & magic, the Nasser D.Khalili collection of Islamic art, ed, J.Raby, Oxford university press, vol XII, 1997, Pp.28-29</ref><ref>کپی شاهنامه، حدود 1204-1205 ق( 1790 م )، مجموعه خلیلی، Mss 145 f 75a</ref><ref>ذکاء، یحیی، و محمد حسن سمسار، آثار هنری ایران در مجموعه نخست وزیری، انتشارات نخست وزیری، 1357،ص77.</ref> قرار داشت. این نوع از جوش، ظاهراً همان است که با نام چهار آینه از آن یاد شده است[5]<ref>حافظ ابرو، شهاب الدین عبدالله هروی، '''''زبده التواریخ.''''' تصحیح و تعلیقات کمال حاج سید جوادی، تهران، نشرنی، 1372،  ج1، ص 38، 131-132، 161، 521، ج2، ص 739. </ref>.


'''مآخذ''' :
== نیز نگاه کنید به ==


1.  يادداشت مولف.
* [[مغول ها]]
* [[ایران باستان]]
* [[زره]]


2.    Amiet, P.Elam, Paris, 1966, Pp.374-377, fig 282-285; Ghirshman,R. Tchoga Zanbil, Paris, 1966, Vol I, Pl. 48, 55-56, fig 199, 213, 214, 234, 404.
== پاورقی ==
[1]. سنگ یادمان اونتش گل از شوش، سده 13 پ م، موزه لوور؛ آثار و ابزار جنگی بدست آمده از حفریات چغازنبیل خوزستان.


سنگ یادمان اونتش گل از شوش، سده 13 پ م، موزه لوور؛ آثار و ابزار جنگی بدست آمده از حفریات چغازنبیل خوزستان.
[2]. نقوشی بردو قطعه پلاک عاج از زیویه.


3.             Porada, E.The art of ancient Iran, London, 1965, Pp.9, 127-128, fig 70-71.
[3]. نقش برجسته صخره‌ای تنگ سروَک در شمال بهبهان و نقش برجسته صخره‌ای پیروزی اردشیربابکان بر اردوان چهارم، فیروزآباد فارس و نقوش تاق بستان.


نقوشی بردو قطعه پلاک عاج از زیویه.
[4].   نقاشی‌های روی سرتاقچه‌های گچی مقرنس کاری شده، کار اصفهان.


4.             Pope, U. A survey of Persian art, ed, P.Ackerman, Oxford, 1938-1939, vol IV, Pl.123, no E.
[5]. زره‌های معروف آن زمان را بیشتر با عنوان درع داودی، و جوشن سیمابی و جیبا و جیبای مکمل توصیف کرده‌اند.  


نقش روی مهر هخامنشی، مجموعه Newell
== مآخذ ==
 
<references />
5.             Winter, I.A decorated breastplate from Hasanlu Iran, Philadelphia, 1980, Pp.31, 43, Pl.1-2, fig 1.
 
سینه بند فلزی از حسنلو، موزه ایران باستان.
 
6.             Ghirshman, R. Iran. Parthes et sassanides, Paris, Gallimard, 1962. Pp.55, 125-130, 192-    193, fig 69, 163-166, 235.
 
نقش برجسته صخره‌ای تنگ سروَک در شمال بهبهان و نقش برجسته صخره‌ای پیروزی اردشیربابکان بر اردوان چهارم، فیروزآباد فارس و نقوش تاق بستان.
 
7.  حافظ ابرو، شهاب الدین عبدالله هروی. '''''زبدة التواریخ'''''. تصحیح و تعلیقات کمال حاج سید جوادی، تهران: نشرنی،1372،  ج1 ، ص 38 ، 161 ، 521 ، ج2 ، ص 739.
 
8.  ابن ندیم. '''''الفهرست.''''' ترجمه م.رضا تجدد، تهران: 1346، ص100.
 
9.  زره زیر بُد جوشن اندرمیان'''''. شاهنامه فردوسی'''''. چاپ ژول مول، ج 3، ص 67، بیت 1523.
 
10.                '''''گه زره باف شود باد و گهی جوشن دوز.''''' فرخی به نقل از فرهنگ آنندراج ذیل «جوشن».
 
11.                 مقایسه شود با حدید صینی، ابن اثیر، عزالدین ابوالحسن. '''''الکامل فی التاریخ'''''. بیروت: دارصادر، داربیروت، 1385ق/ 1965 م، ج 1، ص 608.
 
12.                عُتبی، ابونصرمحمد بن عبدالجبار. '''''تاریخ یمینی، شرح منینی.''''' ترجمه ابوالشرف ناصح جرفادقانی، به اهتمام جعفر شعار، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1345، ص 164، 524.
 
13.                '''''حدود العالم من المشرق الی المغرب.''''' مولف ناشناخته، مقدمه بارتولد، تعلیقات مینورسکی، ترجمه میرحسین شاه، تصحیح و حواشی مریم میراحمدی، غلامرضا ورهرام، تهران: دانشگاه الزهراء، 1372، ص 319.
 
14.          Gray, B; La peinture Persane, Genève, 1977, Pp.29, 34, 47-52
 
نسخه شاهنامه دموت، تبریز: کمبریج، موزة هنر فاگ 167. 1955؛ نسخه شاهنامه، تبریز: توپکاپی استانبول، عکاشه، ثروت، موسوعة التصویرالاسلامی، بیروت: مکتبة لبنان ناشرون، الطبعة الاولی، 1999م، باب الثالث، ص 157-158 ، لوحه 153رنگی. نسخه دیوان خواجوی کرمانی، بغداد: موزه لندن، لوندرز،Add.18113 ، ورقه31.
 
15.          Maddison, F; E.S.Smith; Science, tools & magic, the Nasser D.Khalili collection of Islamic art, ed, J.Raby, Oxford university press, vol XII, 1997, Pp.28-29
 
کپی شاهنامه، ظاهرا دربار مغولان هند، حدود 1204-1205 ق( 1790 م )، مجموعه خلیلی ، Mss 145 f 75a؛ نقاشی‌های روی سرتاقچه‌های گچی مقرنس کاری شده، کار اصفهان، ذکاء، یحیی، و محمد حسن سمسار، آثار هنری ایران در مجموعه نخست وزیری، انتشارات نخست وزیری، 1357،ص77.
 
Ker Porter, S.R; Travels in Georgia, Persia, Armenia, ancient Babylonia etc. 1817-1820. London, 1821-1822, vol.I, Pp.325-326.
 
16.                زره‌های معروف آن زمان را بیشتر با عنوان درع داودی، و جوشن سیمابی و جیبا و جیبای مکمل توصیف کرده‌اند. حافظ ابرو، شهاب الدین عبدالله هروی، '''''زبدة التواریخ.''''' تصحیح و تعلیقات کمال حاج سید جوادی، تهران، نشرنی، 1372،  ج1، ص 38، 131-132، 161، 521، ج2، ص 739.


== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
محمدرضا چیت ساز
محمدرضا چیت ساز
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]
[[رده:پوشاک]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۰

جوشن، قابل بازیابی از https://negarestock.ir/product/%D8%AA%D8%B5%D9%88%DB%8C%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%DA%A9%DB%8C%D9%81%DB%8C%D8%AA-%D8%B2%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%82%D8%AF%DB%8C%D9%85%DB%8C

جوشن، پوششی که در جنگ‌ها  برای حفاظت  بدن  بر تن می‌کردند. تفاوت جوشن با زره* در این بود که زره تماماً از حلقه‌های بافته شده فلزی درست شده بود اما در تهیه جوشن غیر از حلقه‌های بافته شده فلزی، از صفحات و تنگه‌های آهنین نیز استفاده شده بود. از شعر شعرایی چون فردوسی و فرخی نیز این تفاوت آشکار می‌شود، به ویژه که برای زره فعل بافتن اما برای جوشن فعل دوختن به کار رفته است. جُبه، درع، زره و چهارآینه، نام‌های تاریخی و انواع دیگرجوشن هستند که در شکل‌ها و طرح‌های گوناگون در دوره‌های مختلف تاریخی مورد استفاده قرار گرفته‌اند[۱].

ایران باستان

جنگیان ایران باستان جوشن‌هایی پولکی و آستین کوتاه که تا کمر می‌رسید، بر تن داشتند. البته ادامه آن از کمر به پایین، به جای پولک، دارای ردیفی از ورقه‌های فلزی و چرمی بود، که کنار هم چیده شده بود[1][۲][۳]. گاه جوشن‌ها را از قطعات مربع شکلی می‌ساختند که با میخ به هم متصل شده بود[2][۴].  اما به هر حال در اغلب موارد غیر از قطعات و حلقه‌های فلزی، از نوارها و قطعات چرمی ضخیم و مانند آن نیز استفاده می‌شد[۵]. مادها نیز از جوشن‌هایی که قطعات فلزی، به ویژه بر سینه آنها نصب شده بود، استفاده می‌کردند[۶]. اغلب آستین‌های این جوشن‌ها را از نوعی بافته متراکم می‌ساختند[3][۷].

ابتدای اسلام تا مغول

نوعی از جوشن معروف به جوشن داودی شهرت بسیار داشت[۸]. ابوحاتم سجستانی کتابی با عنوان «الدرع و الجوشن» داشته است[۹].  غیر از آثار موزه‌ای از شعر شعرایی چون فردوسی[۱۰] و فرخی[۱۱] و دیگران می‌توان به تفاوت زره با جوشن پی برد[۱۲]. به پولک‌های آهنی جوشن «غیبه» می‌گفتند[۱۳]. نواحی غور و بامیان و فرغانه و خوارزم به کار ساختن زره و جوشن مشغول بودند[۱۴].

مغول تا عصر حاضر

در جوشن‌ها اغلب بر روی سینه و پشت شانه‌ها و میان کتف‌ها، صفحه‌ای مدور[۱۵][۱۶][۱۷][۱۸] و یا چهارگوش[4][۱۹][۲۰][۲۱] قرار داشت. این نوع از جوش، ظاهراً همان است که با نام چهار آینه از آن یاد شده است[5][۲۲].

نیز نگاه کنید به

پاورقی

[1]. سنگ یادمان اونتش گل از شوش، سده 13 پ م، موزه لوور؛ آثار و ابزار جنگی بدست آمده از حفریات چغازنبیل خوزستان.

[2]. نقوشی بردو قطعه پلاک عاج از زیویه.

[3]. نقش برجسته صخره‌ای تنگ سروَک در شمال بهبهان و نقش برجسته صخره‌ای پیروزی اردشیربابکان بر اردوان چهارم، فیروزآباد فارس و نقوش تاق بستان.

[4].  نقاشی‌های روی سرتاقچه‌های گچی مقرنس کاری شده، کار اصفهان.

[5]. زره‌های معروف آن زمان را بیشتر با عنوان درع داودی، و جوشن سیمابی و جیبا و جیبای مکمل توصیف کرده‌اند.

مآخذ

  1. ↑ يادداشت مولف.
  2. ↑ Amiet, P.Elam, Paris, 1966, Pp.374-377, fig 282-285
  3. ↑ Ghirshman,R. Tchoga Zanbil, Paris, 1966, Vol I, Pl. 48, 55-56, fig 199, 213, 214, 234, 404
  4. ↑ Porada, E.The art of ancient Iran, London, 1965, Pp.9, 127-128, fig 70-71
  5. ↑   Pope, U. A survey of Persian art, ed, P.Ackerman, Oxford, 1938-1939, vol IV, Pl.123, no E. Newell
  6. ↑ Winter, I.A decorated breastplate from Hasanlu Iran, Philadelphia, 1980, Pp.31, 43, Pl.1-2,
  7. ↑ Ghirshman, R. Iran. Parthes et sassanides, Paris, Gallimard, 1962. Pp.55, 125-130, 192-    193, fig 69, 163-166, 235
  8. ↑ حافظ ابرو، شهاب الدین عبدالله هروی. زبده التواریخ. تصحیح و تعلیقات کمال حاج سید جوادی، تهران: نشرنی،1372،  ج1 ، ص 38 ، 161 ، 521 ، ج2 ، ص 739.
  9. ↑ ابن ندیم. الفهرست. ترجمه م.رضا تجدد، تهران: 1346، ص100.
  10. ↑ زره زیر بُد جوشن اندرمیان. شاهنامه فردوسی. چاپ ژول مول، ج 3، ص 67، بیت 1523.
  11. ↑ گه زره باف شود باد و گهی جوشن دوز. فرخی به نقل از فرهنگ آنندراج ذیل «جوشن».
  12. ↑ حدید صینی، ابن اثیر، عزالدین ابوالحسن. الکامل فی التاریخ. بیروت: دارصادر، داربیروت، 1385ق/ 1965 م، ج 1، ص 608.
  13. ↑ عُتبی، ابونصرمحمد بن عبدالجبار. تاریخ یمینی، شرح منینی. ترجمه ابوالشرف ناصح جرفادقانی، به اهتمام جعفر شعار، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1345، ص 164، 524.
  14. ↑ حدود العالم من المشرق الی المغرب. مولف ناشناخته، مقدمه بارتولد، تعلیقات مینورسکی، ترجمه میرحسین شاه، تصحیح و حواشی مریم میراحمدی، غلامرضا ورهرام، تهران: دانشگاه الزهراء، 1372، ص 319.
  15. ↑ Gray, B; La peinture Persane, Genève, 1977, Pp.29, 34, 47-52
  16. ↑ نسخه شاهنامه دموت، تبریز: کمبریج، موزه هنر فاگ 167. 1955.
  17. ↑ نسخه شاهنامه، تبریز: توپکاپی استانبول، عکاشه، ثروت، موسوعه التصویرالاسلامی، بیروت: مکتبه لبنان ناشرون، الطبعه الاولی، 1999م، باب الثالث، ص 157-158 ، لوحه 153رنگی.
  18. ↑ نسخه دیوان خواجوی کرمانی، بغداد: موزه لندن، لوندرز،Add.18113 ، ورقه31.
  19. ↑ Maddison, F; E.S.Smith; Science, tools & magic, the Nasser D.Khalili collection of Islamic art, ed, J.Raby, Oxford university press, vol XII, 1997, Pp.28-29
  20. ↑ کپی شاهنامه، حدود 1204-1205 ق( 1790 م )، مجموعه خلیلی، Mss 145 f 75a
  21. ↑ ذکاء، یحیی، و محمد حسن سمسار، آثار هنری ایران در مجموعه نخست وزیری، انتشارات نخست وزیری، 1357،ص77.
  22. ↑ حافظ ابرو، شهاب الدین عبدالله هروی، زبده التواریخ. تصحیح و تعلیقات کمال حاج سید جوادی، تهران، نشرنی، 1372،  ج1، ص 38، 131-132، 161، 521، ج2، ص 739.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمدرضا چیت ساز

برگرفته از «https://iranology-e.ir/index.php?title=جوشن&oldid=8842»