سفید رود: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:سفید رود.jpg|بندانگشتی|سفید رود ، قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.touristgah.com/]] | |||
سفید رود، از بزرگترین رودهای حوضه آبریز [[دریاچه خزر|دریای خزر]] که با 11 شاخه اصلی و 10 شاخه فرعی طول آن به بیش از 800 کمـ و وسعت حوضه آن به بیش از 57000 کمـ میرسد<ref>سازمان نقشهبرداری کشور. '''''اطلس زمینشناسی (اطلس ملی ایران).''''' تهران: سازمان نقشهبرداری کشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 7 و 8.</ref>. | |||
ارتفاع سرچشمه سفید رود 2300 متر و ارتفاع ریزشگاه آن 25- متر با شیب متوسط 3/0 درصد و میانگین آبدهی سالانه آن 3970 میلیون | ارتفاع سرچشمه سفید رود 2300 متر و ارتفاع ریزشگاه آن 25- متر با شیب متوسط 3/0 درصد و میانگین آبدهی سالانه آن 3970 میلیون م3 در ایستگاه آستانه است<ref>جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج 2، ''رودها و رودنامه ایران''، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 273 و 274.</ref>. | ||
شاخه اصلی این رود، قزل اوزن نام دارد که از کوههای چهل چشمه کردستان سرچشمه میگیرد و در مسیر خود شعبههای زیادی را از بیجار، قروه، [[زنجان]] و جنوب آذربایجان دریافت میدارد و سپس در تنگ منجیل با شاهرود که از کوههای الموت و طالقان سرچشمه میگیرد، یکی شده و با نام سفید رود به در ازای 270 کمـ، به دریای خزر سرازیر میشود | شاخه اصلی این رود، قزل اوزن نام دارد که از کوههای چهل چشمه [[استان کردستان|کردستان]] سرچشمه میگیرد و در مسیر خود شعبههای زیادی را از بیجار، قروه، [[زنجان]] و جنوب آذربایجان دریافت میدارد و سپس در تنگ منجیل با شاهرود که از کوههای الموت و طالقان سرچشمه میگیرد، یکی شده و با نام سفید رود به در ازای 270 کمـ، به [[دریاچه خزر|دریای خزر]] سرازیر میشود<ref>سازمان نقشهبرداری کشور. '''''اطلس زمینشناسی (اطلس ملی ایران).''''' تهران: سازمان نقشهبرداری کشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 8.</ref>. در محل اتصال شاهرود به قزل اوزن، سد بزرگ سفید رود با دریاچه وسیع آن به چشم میخورد که ذخیره آبی آن تأثیر بسزایی در آبیاری جلگه گیلان دارد<ref>سازمان پژوهش وبرنامهریزی آموزشی. '''''جغرافیای استان گیلان'''''. چ4، تهران: شرکت چاپ و نشر کتابهای درسی ایران، 1382، ص 22.</ref>. | ||
در | در حدودالعالم درباره سفید رود آمده است: <blockquote>«... و یکی رودی است عظیم [که آن را] سپید رود خوانند، میان [[استان گیلان|گیلان]] ببرد و به دریای خزران افتد...»<ref>'''''حدودالعالم من المشرق الی المغرب'''''. به کوشش منوچهر ستوده. تهران: طهوری، 1362، ص 149.</ref>.</blockquote> | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[دریاچه خزر|دریای خزر]] | |||
* [[خلیج فارس]] | |||
* [[دریاچه ارومیه|دریاچه اورمیه]] | |||
* [[دریاچه نمک]] | |||
* [[اروندرود]] | |||
* [[زاینده رود]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
کبری حکیمیان | کبری حکیمیان | ||
[[رده:جغرافیا]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۴۳
سفید رود، از بزرگترین رودهای حوضه آبریز دریای خزر که با 11 شاخه اصلی و 10 شاخه فرعی طول آن به بیش از 800 کمـ و وسعت حوضه آن به بیش از 57000 کمـ میرسد[۱].
ارتفاع سرچشمه سفید رود 2300 متر و ارتفاع ریزشگاه آن 25- متر با شیب متوسط 3/0 درصد و میانگین آبدهی سالانه آن 3970 میلیون م3 در ایستگاه آستانه است[۲].
شاخه اصلی این رود، قزل اوزن نام دارد که از کوههای چهل چشمه کردستان سرچشمه میگیرد و در مسیر خود شعبههای زیادی را از بیجار، قروه، زنجان و جنوب آذربایجان دریافت میدارد و سپس در تنگ منجیل با شاهرود که از کوههای الموت و طالقان سرچشمه میگیرد، یکی شده و با نام سفید رود به در ازای 270 کمـ، به دریای خزر سرازیر میشود[۳]. در محل اتصال شاهرود به قزل اوزن، سد بزرگ سفید رود با دریاچه وسیع آن به چشم میخورد که ذخیره آبی آن تأثیر بسزایی در آبیاری جلگه گیلان دارد[۴].
در حدودالعالم درباره سفید رود آمده است:
«... و یکی رودی است عظیم [که آن را] سپید رود خوانند، میان گیلان ببرد و به دریای خزران افتد...»[۵].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ سازمان نقشهبرداری کشور. اطلس زمینشناسی (اطلس ملی ایران). تهران: سازمان نقشهبرداری کشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 7 و 8.
- ↑ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 2، رودها و رودنامه ایران، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 273 و 274.
- ↑ سازمان نقشهبرداری کشور. اطلس زمینشناسی (اطلس ملی ایران). تهران: سازمان نقشهبرداری کشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 8.
- ↑ سازمان پژوهش وبرنامهریزی آموزشی. جغرافیای استان گیلان. چ4، تهران: شرکت چاپ و نشر کتابهای درسی ایران، 1382، ص 22.
- ↑ حدودالعالم من المشرق الی المغرب. به کوشش منوچهر ستوده. تهران: طهوری، 1362، ص 149.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
کبری حکیمیان