سفید رود
سفید رود، از بزرگترین رودهای حوضه آبریز دریای خزر که با 11 شاخه اصلی و 10 شاخه فرعی طول آن به بیش از 800 کمـ و وسعت حوضه آن به بیش از 57000 کمـ میرسد[۱].
ارتفاع سرچشمه سفید رود 2300 متر و ارتفاع ریزشگاه آن 25- متر با شیب متوسط 3/0 درصد و میانگین آبدهی سالانه آن 3970 میلیون م3 در ایستگاه آستانه است[۲].
شاخه اصلی این رود، قزل اوزن نام دارد که از کوههای چهل چشمه کردستان سرچشمه میگیرد و در مسیر خود شعبههای زیادی را از بیجار، قروه، زنجان و جنوب آذربایجان دریافت میدارد و سپس در تنگ منجیل با شاهرود که از کوههای الموت و طالقان سرچشمه میگیرد، یکی شده و با نام سفید رود به در ازای 270 کمـ، به دریای خزر سرازیر میشود[۳]. در محل اتصال شاهرود به قزل اوزن، سد بزرگ سفید رود با دریاچه وسیع آن به چشم میخورد که ذخیره آبی آن تأثیر بسزایی در آبیاری جلگه گیلان دارد[۴].
در حدودالعالم درباره سفید رود آمده است:
«... و یکی رودی است عظیم [که آن را] سپید رود خوانند، میان گیلان ببرد و به دریای خزران افتد...»[۵].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ سازمان نقشهبرداری کشور. اطلس زمینشناسی (اطلس ملی ایران). تهران: سازمان نقشهبرداری کشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 7 و 8.
- ↑ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 2، رودها و رودنامه ایران، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 273 و 274.
- ↑ سازمان نقشهبرداری کشور. اطلس زمینشناسی (اطلس ملی ایران). تهران: سازمان نقشهبرداری کشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 8.
- ↑ سازمان پژوهش وبرنامهریزی آموزشی. جغرافیای استان گیلان. چ4، تهران: شرکت چاپ و نشر کتابهای درسی ایران، 1382، ص 22.
- ↑ حدودالعالم من المشرق الی المغرب. به کوشش منوچهر ستوده. تهران: طهوری، 1362، ص 149.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
کبری حکیمیان