اُم البنین: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۵۳

اُمُّ‌البَنین، فاطمه، نام دختر حَزّام، از قبیله بنی کُلاب و همسر دوم امیر‌المؤمنین علی^(ع) و مادر حضرت ابوالفضل العباس^*(ع). او از امیرالمؤمنین 4 پسر اورد که به شجاعت مشهور بودند، و از این رو به امّ‌البنین (مادر پسران)^[۱] و در میان عامه مردم ایران به اُمُ‌‌البَنی معروف شده است^[۲].

4 پسر او در واقعه کربلا همراه با برادر و پیشوای خود امام حسین^(ع) به شهادت رسیدند^[۳]. او وقتی خبر شهادت فرزندانش را در کنار حسین^(ع) شنید، گفت کاش فرزندانم کشته میشدند و حسین زنده میماند^[۴]. او را زنی ادیب و شاعری فصیح و اهل فضل دانسته‌اند^[۵]. سال تولد و مرگ او معلوم نیست^[۶].

فاطمه ام‌البنین در میان زنان شیعه ایران منزلت قدسی والایی دارد. زنان ارزش نمادین ویژه‌ای برای او قائلند و برای براورده شدن حاجت‌ها و سامان گرفتن کارها و یافتن تحمل و شکیبایی در برابر مصایب از طریق انداختن سفره نذری^*، پختن و پخش حلوا و آش‌ نذری^* و خیر کردن خرما به او توسّل میجویند^[۷].

ام‌البنین، این مادرمثالی، با حضور خود در آئین اهدای نذریات همچون یک میانجی نمادین میان صاحبان نذر و پرودگار عمل میکند و زمینه نزدیکی نذردهندگان را با خداوند برای برآورده شدن حاجاتشان فراهم می کند^[۸].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ طبری، جعفرمحمد. تاریخ. بیروت: مؤسسه الاعلمی المطبوعات، 1403/ 1983م، 4/118.
↑ بلوکباشی، علی. «ام‌البنین در فرهنگ عامه». دایره المعارف بزرگ اسلامی، تهران: مرکز دایره المعارف، 1380، جلد 1، ص. 186.
↑ ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبین. به کوشش احمد صقر، قاهره: 1368ق/ 1949م.
↑ یوسفی اشکوری، حسن. «اُمُّ‌البَنین». دایره المعارف بزرگ اسلامی، تهران: مرکز....، 1380، جلد 10، ص. 186.
↑ حسون، محمد و امّ علی مشکور. اعلام النساء المؤمنات. تهران: 1411ق، ص496.
↑ یوسفی اشکوری، حسن. تهران: مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی، 1380، جلد 10، ص.186.
↑ بلوکباشی، علی. «ام‌البنین در فرهنگ عامه». دایره المعارف بزرگ اسلامی، تهران: مرکز دایره المعارف، 1380، جلد 10، ص. 186.
↑ بلوکباشی، علی. «ام‌البنین در فرهنگ عامه». دایره المعارف بزرگ اسلامی، تهران: مرکز دایره المعارف، 1380، جلد 10، ص. 186-187.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

علی بلوکباشی

[1] طبری، جعفرمحمد. تاریخ. بیروت: مؤسسه الاعلمی المطبوعات، 1403/ 1983م، 4/118.

[2] بلوکباشی، علی. «ام‌البنین در فرهنگ عامه». دایره المعارف بزرگ اسلامی، تهران: مرکز دایره المعارف، 1380، جلد 1، ص. 186.

[3] ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبین. به کوشش احمد صقر، قاهره: 1368ق/ 1949م.

[4] یوسفی اشکوری، حسن. «اُمُّ‌البَنین». دایره المعارف بزرگ اسلامی، تهران: مرکز....، 1380، جلد 10، ص. 186.

[5] حسون، محمد و امّ علی مشکور. اعلام النساء المؤمنات. تهران: 1411ق، ص496.

[6] یوسفی اشکوری، حسن. تهران: مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی، 1380، جلد 10، ص.186.

[7] بلوکباشی، علی. «ام‌البنین در فرهنگ عامه». دایره المعارف بزرگ اسلامی، تهران: مرکز دایره المعارف، 1380، جلد 10، ص. 186.

[8] بلوکباشی، علی. «ام‌البنین در فرهنگ عامه». دایره المعارف بزرگ اسلامی، تهران: مرکز دایره المعارف، 1380، جلد 10، ص. 186-187.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''[[اُم البنین|اُمُّ‌البَنین]]،''' فاطمه، نام دختر حَزّام، از قبیله بنی کُلاب و همسر دوم [[علی بن ابی طالب امیرالمومنین(ع)|امیر‌المؤمنین علی<sup>(ع)</sup>]] و مادر حضرت ابوالفضل العباس<sup>*(ع)</sup>. او از [[علی بن ابی طالب امیرالمومنین(ع)|امیرالمؤمنین]] 4 پسر اورد که به شجاعت مشهور بودند، و از این رو به امّ‌البنین (مادر پسران)<ref>طبری، جعفرمحمد. '''''تاریخ'''''. بیروت: مؤسسه الاعلمی المطبوعات، 1403/ 1983م، 4/118.</ref> و در میان عامه مردم [[کشور ایران|ایران]] به اُمُ‌‌البَنی معروف شده است<ref>  بلوکباشی، علی. '''''«ام‌البنین در فرهنگ عامه».''''' دایرهالمعارف بزرگ اسلامی، تهران: مرکز دایرهالمعارف، 1380، 10/186.</ref>.
+'''[[اُم البنین|اُمُّ‌البَنین]]،''' فاطمه، نام دختر حَزّام، از قبیله بنی کُلاب و همسر دوم [[علی بن ابی طالب امیرالمومنین(ع)|امیر‌المؤمنین علی<sup>(ع)</sup>]] و مادر حضرت ابوالفضل العباس<sup>*(ع)</sup>. او از [[علی بن ابی طالب امیرالمومنین(ع)|امیرالمؤمنین]] 4 پسر اورد که به شجاعت مشهور بودند، و از این رو به امّ‌البنین (مادر پسران)<ref>طبری، جعفرمحمد. '''''تاریخ'''''. بیروت: مؤسسه الاعلمی المطبوعات، 1403/ 1983م، 4/118.</ref> و در میان عامه مردم [[کشور ایران|ایران]] به اُمُ‌‌البَنی معروف شده است<ref>بلوکباشی، علی. '''''«ام‌البنین در فرهنگ عامه».''''' دایره المعارف بزرگ اسلامی، تهران: مرکز دایره المعارف، 1380، جلد 1، ص. 186.</ref>.
-پسر او در واقعه کربلا همراه با برادر و پیشوای خود [[امام حسین بن علی(ع)|امام حسین<sup>(ع)</sup>]] به شهادت رسیدند<ref>  ابوالفرج اصفهانی، '''''مقاتل الطالبین'''''. به کوشش احمد صقر، قاهره: 1368ق/ 1949م.</ref>. او وقتی خبر شهادت فرزندانش را در کنار [[امام حسین بن علی(ع)|حسین<sup>(ع)</sup>]] شنید، گفت کاش فرزندانم کشته میشدند و [[امام حسین بن علی(ع)|حسین]] زنده میماند<ref>   یوسفیاشکوری، حسن'''. ''«اُمُّ‌البَنین».''''' دایرهالمعارف بزرگ اسلامی، تهران: مرکز....، 1380، 10/186.</ref>. او را زنی ادیب و شاعری فصیح و اهل فضل دانسته‌اند<ref>   حسون، محمد و امّ علیمشکور. '''''اعلام النساء المؤمنات'''''. تهران: 1411ق، ص496.</ref>. سال تولد و مرگ او معلوم نیست<ref>  یوسفی اشکوری، حسن'''.''' تهران: مرکز دایره المعارف، 1380، 10/186.''.''</ref>.
+پسر او در واقعه کربلا همراه با برادر و پیشوای خود [[امام حسین بن علی(ع)|امام حسین<sup>(ع)</sup>]] به شهادت رسیدند<ref>  ابوالفرج اصفهانی، '''''مقاتل الطالبین'''''. به کوشش احمد صقر، قاهره: 1368ق/ 1949م.</ref>. او وقتی خبر شهادت فرزندانش را در کنار [[امام حسین بن علی(ع)|حسین<sup>(ع)</sup>]] شنید، گفت کاش فرزندانم کشته میشدند و [[امام حسین بن علی(ع)|حسین]] زنده میماند<ref>یوسفی اشکوری، حسن'''. ''«اُمُّ‌البَنین».''''' دایره المعارف بزرگ اسلامی، تهران: مرکز....، 1380، جلد 10، ص. 186. </ref>. او را زنی ادیب و شاعری فصیح و اهل فضل دانسته‌اند<ref> حسون، محمد و امّ علی مشکور. '''''اعلام النساء المؤمنات'''''. تهران: 1411ق، ص496.</ref>. سال تولد و مرگ او معلوم نیست<ref>یوسفی اشکوری، حسن'''.''' تهران: مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی، 1380، جلد 10، ص.186.</ref>.
-فاطمه ام‌البنین در میان زنان شیعه ایران منزلت قدسی والایی دارد. زنان ارزش نمادین ویژه‌ای برای او قائلند و برای براورده شدن حاجت‌ها و سامان گرفتن کارها و یافتن تحمل و شکیبایی در برابر مصایب از طریق انداختن [[سفره اطعمه|سفره نذری]]<sup>*</sup>، پختن و پخش حلوا و [[آش|آش‌ نذری]]<sup>*</sup> و خیر کردن خرما به او توسّل میجویند<ref>   بلوکباشی'''.'''تهران: مرکز دایرهالمعارف، 1380، 10/186.''.''</ref>.
+فاطمه ام‌البنین در میان زنان شیعه ایران منزلت قدسی والایی دارد. زنان ارزش نمادین ویژه‌ای برای او قائلند و برای براورده شدن حاجت‌ها و سامان گرفتن کارها و یافتن تحمل و شکیبایی در برابر مصایب از طریق انداختن [[سفره اطعمه|سفره نذری]]<sup>*</sup>، پختن و پخش حلوا و [[آش|آش‌ نذری]]<sup>*</sup> و خیر کردن خرما به او توسّل میجویند<ref>بلوکباشی، علی. '''''«ام‌البنین در فرهنگ عامه».''''' دایره المعارف بزرگ اسلامی، تهران: مرکز دایره المعارف، 1380، جلد 10، ص. 186. </ref>.
-ام‌البنین، این مادرمثالی، با حضور خود در آئین اهدای نذریات همچون یک میانجی نمادین میان صاحبان نذر و پرودگار عمل میکند و زمینه نزدیکی نذردهندگان را با خداوند برای برآورده شدن حاجاتشان فراهم می کند<ref>بلوکباشی'''.'''تهران: مرکز دایرهالمعارف، 1380، 10/186.''.''. ص187.</ref>.
+ام‌البنین، این مادرمثالی، با حضور خود در آئین اهدای نذریات همچون یک میانجی نمادین میان صاحبان نذر و پرودگار عمل میکند و زمینه نزدیکی نذردهندگان را با خداوند برای برآورده شدن حاجاتشان فراهم می کند<ref>بلوکباشی، علی. '''''«ام‌البنین در فرهنگ عامه».''''' دایره المعارف بزرگ اسلامی، تهران: مرکز دایره المعارف، 1380، جلد 10، ص. 186-187.</ref>.
 == نیز نگاه کنید به ==