پرش به محتوا

خسرو پرویز: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''خسرو پرويز'''، خسرو دوم ملقب به پرويز، پادشاه ساساني (حك 590-628 م) پسر و جانشين هرمزد چهارم.<sup>1</sup> در پي ادعاي پادشاهي بهرام چوبين، خسرو به دربار ماوريكيوس (موريس)[1]، امپراتور رم پناهنده شد و با دختر او، مريم، ازدواج كرد و با كمك سپاهيان رومي بهر...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''خسرو پرويز'''، خسرو دوم ملقب به پرويز، پادشاه ساساني (حك 590-628 م) پسر و جانشين هرمزد چهارم.<sup>1</sup>  
[[پرونده:Khusraw-Parwiz-24zx.jpg|بندانگشتی|خسرو پرویز، قابل بازیابی از https://artang.ir/khosrow-parviz/]]
'''[[خسرو پرویز]]'''، خسرو دوم ملقب به پرویز، پادشاه [[ساسانیان|ساسانی]] (حک 590-628 م) پسر و جانشین هرمزد چهارم<ref>كریستن سن، آرتور. '''''ایران در زمان ساسانیان'''''. ترجمة رشید یاسمی، تهران: دنیای كتاب، 1345، ص 580.</ref>.


در پي ادعاي پادشاهي بهرام چوبين، خسرو به دربار ماوريكيوس (موريس)[1]، امپراتور رم پناهنده شد و با دختر او، مريم، ازدواج كرد و با كمك سپاهيان رومي بهرام را شكست داد.<sup>2</sup>  
در پی ادعای پادشاهی بهرام چوبین، خسرو به دربار ماوریکیوس (موریس)[Mauricius]، امپراتور رم پناهنده شد و با دختر او، مریم، ازدواج کرد و با کمک سپاهیان رومی بهرام را شکست داد<ref>  دریایی، تورج. '''''شاهنشاهی ساسانی'''''. ترجمة مرتضی ثاقب فر، تهران: ققنوس، 1383، ص 48.</ref>.


پس از مرگ ماوريكيوس، در جنگ با دولت روم آسياي صغير، شام، فلسطين و مصر را گرفت. در دورة او چندي دولت ساسانيان به اوج شوكت رسيد و مرزهاي ايران زمين تا سرحدهاي دورة هخامنشي توسعه يافت. پس از آن نظام اجتماعي، سياسي و مذهبي ساسانيان به سستي گراييد و در همين زمان اسلام در عربستان ظهور كرد و حضرت محمد (ص) با فرستادن نامه‌اي خسرو پرويز را به گرويدن به اسلام دعوت كرد.<sup>3</sup> بر سر تعيين جانشين خسرو ميان مريم و همسر ديگر او شيرين كشمكش بود كه سرانجام قباد، معروف به شيرويه پسر مريم، پدر را به قتل رساند و خود را پادشاه خواند.<sup>4</sup>  
پس از مرگ ماوریکیوس، در جنگ با دولت روم آسیای صغیر، شام، فلسطین و [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B5%D8%B1 مصر] را گرفت. در دوره او چندی دولت [[ساسانیان]] به اوج شوکت رسید و مرزهای [[ایران|ایران زمین]] تا سرحدهای [[هخامنشیان|دوره هخامنشی]] توسعه یافت. پس از آن نظام اجتماعی، سیاسی و مذهبی [[ساسانیان]] به سستی گرایید و در همین زمان [[اسلام]] در عربستان ظهور کرد و حضرت محمد (ص) با فرستادن نامه‌ای خسرو پرویز را به گرویدن به [[اسلام]] دعوت کرد<ref>گردیزی، ابوسعید عبدالحی‌بن‌الضحاك. '''''زین‌الاخبار'''''. به كوشش عبدالحی حبیبی، تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1347، ص 35.</ref>. بر سر تعیین جانشین خسرو میان مریم و همسر دیگر او شیرین کشمکش بود که سرانجام قباد، معروف به شیرویه پسر مریم، پدر را به قتل رساند و خود را پادشاه خواند<ref>مشكور، محمدجواد. '''''تاریخ سیاسی ساسانیان'''''. تهران: دنیای كتاب، 1366، ج 2، ص 1143.</ref>.


پرويز پادشاهي خودكامه و بدبين و علاقه‌مند به ثروت‌اندوزي، تجمل و خوشگذراني بود. علاقة او به موسيقي بر اعتلاي اين هنر افزود، اما ضعف نظام رهبري در دورة وي و وضع ماليات‌هاي سنگين كه بر مردم تحميل كرده بودند باعث شد كه سپاهيان عرب مسلمان پادشاهي ساساني را براندازند و تمامي ايران را فتح كنند.<sup>5</sup>  
پرویز پادشاهی خودکامه و بدبین و علاقه‌مند به ثروت‌اندوزی، تجمل و خوشگذرانی بود. علاقه او به موسیقی بر اعتلای این هنر افزود، اما ضعف نظام رهبری در دوره وی و وضع مالیات‌های سنگین که بر مردم تحمیل کرده بودند باعث شد که سپاهیان عرب مسلمان پادشاهی [[ساسانیان|ساسانی]] را براندازند و تمامی [[ایران]] را فتح کنند<ref>فرای، ریچارد. '''''میراث باستانی ایران'''''. ترجمة مسعود رجب نیا، تهران: علمی فرهنگی، 1368، ص 375.</ref>.


نيزنك: ساسانيان،
== نیز نگاه کنید به ==


* [[ساسانیان]]
* [[هخامنشیان]]


'''مآخذ:'''
== مآخذ ==
<references />


1-    كريستن سن، آرتور. '''''ايران در زمان ساسانيان'''''. ترجمة رشيد ياسمي، تهران: دنياي كتاب، 1345، ص 580.
== منبع اصلی ==
 
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
2-    دريايي، تورج. '''''شاهنشاهي ساساني'''''. ترجمة مرتضي ثاقب فر، تهران: ققنوس، 1383، ص 48.
 
3-    گرديزي، ابوسعيد عبدالحي‌بن‌الضحاك. '''''زين‌الاخبار'''''. به كوشش عبدالحي حبيبي، تهران: بنياد فرهنگ ايران، 1347، ص 35.
 
4-    مشكور، محمدجواد. '''''تاريخ سياسي ساسانيان'''''. تهران: دنياي كتاب، 1366، ج 2، ص 1143.
 
5-    فراي، ريچارد. '''''ميراث باستاني ايران'''''. ترجمة مسعود رجب نيا، تهران: علمي فرهنگي، 1368، ص 375.


== نویسنده مقاله ==
مهرداد شباهنگ
مهرداد شباهنگ
----[1]. Mauricius
[[رده:تاریخ]]
[[رده:تاریخ و باستان شناسی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۹

خسرو پرویز، قابل بازیابی از https://artang.ir/khosrow-parviz/

خسرو پرویز، خسرو دوم ملقب به پرویز، پادشاه ساسانی (حک 590-628 م) پسر و جانشین هرمزد چهارم[۱].

در پی ادعای پادشاهی بهرام چوبین، خسرو به دربار ماوریکیوس (موریس)[Mauricius]، امپراتور رم پناهنده شد و با دختر او، مریم، ازدواج کرد و با کمک سپاهیان رومی بهرام را شکست داد[۲].

پس از مرگ ماوریکیوس، در جنگ با دولت روم آسیای صغیر، شام، فلسطین و مصر را گرفت. در دوره او چندی دولت ساسانیان به اوج شوکت رسید و مرزهای ایران زمین تا سرحدهای دوره هخامنشی توسعه یافت. پس از آن نظام اجتماعی، سیاسی و مذهبی ساسانیان به سستی گرایید و در همین زمان اسلام در عربستان ظهور کرد و حضرت محمد (ص) با فرستادن نامه‌ای خسرو پرویز را به گرویدن به اسلام دعوت کرد[۳]. بر سر تعیین جانشین خسرو میان مریم و همسر دیگر او شیرین کشمکش بود که سرانجام قباد، معروف به شیرویه پسر مریم، پدر را به قتل رساند و خود را پادشاه خواند[۴].

پرویز پادشاهی خودکامه و بدبین و علاقه‌مند به ثروت‌اندوزی، تجمل و خوشگذرانی بود. علاقه او به موسیقی بر اعتلای این هنر افزود، اما ضعف نظام رهبری در دوره وی و وضع مالیات‌های سنگین که بر مردم تحمیل کرده بودند باعث شد که سپاهیان عرب مسلمان پادشاهی ساسانی را براندازند و تمامی ایران را فتح کنند[۵].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. كریستن سن، آرتور. ایران در زمان ساسانیان. ترجمة رشید یاسمی، تهران: دنیای كتاب، 1345، ص 580.
  2.   دریایی، تورج. شاهنشاهی ساسانی. ترجمة مرتضی ثاقب فر، تهران: ققنوس، 1383، ص 48.
  3. گردیزی، ابوسعید عبدالحی‌بن‌الضحاك. زین‌الاخبار. به كوشش عبدالحی حبیبی، تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1347، ص 35.
  4. مشكور، محمدجواد. تاریخ سیاسی ساسانیان. تهران: دنیای كتاب، 1366، ج 2، ص 1143.
  5. فرای، ریچارد. میراث باستانی ایران. ترجمة مسعود رجب نیا، تهران: علمی فرهنگی، 1368، ص 375.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

مهرداد شباهنگ