بندهش: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | [https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | ||
== پیوند به بیرون == | == پیوند به بیرون == | ||
بندهش، سایت [https://fa.wikifeqh.ir ویکی شیعه]، قابل بازیابی از [https://fa.wikifeqh.ir/بندهش بندهش/https://fa.wikifeqh.ir] | بندهش، سایت [https://fa.wikifeqh.ir ویکی شیعه]، قابل بازیابی از [https://fa.wikifeqh.ir/بندهش بندهش/https://fa.wikifeqh.ir] | ||
== نویسنده مقاله == | |||
نامعلوم | |||
[[رده:ادیان و مذاهب]] | [[رده:ادیان و مذاهب]] | ||
[[رده:ادیان]] | [[رده:ادیان]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۱۸
بندهش یا بندهشن( bondahišn)، کتابی بسیار مهم درباره دین و تاریخ زرتشتی به زبان پهلوی. نام کتاب از دو بخش bun به معنی بن و آغاز و dahisn برابر با دهش فارسی به معنی آفرینش ترکیب یافته است،[۱] و بر روی هم آفرینش آغازین معنا میدهد[۲].
تمام مسائل مطرح شده در کتاب مربوط به آفرینش نیست. بخش عمدهای از آن در مورد پایان جهان و مسائلی همچون ستارهشناسی، جانورشناسی و گیاه شناسی و جغرافیاست[۳][۴].
مطالب بندهش در مجموع، گردآوری و تألیف از منابع مختلف و تدوینکننده نهایی آن موبدی به نام فرنبغ بوده است که در قرن 3ق / 9م میزیست[۵][۶][۷][۸][۹]. نام اصلی کتاب که در آغاز یکی از نسخهها آمده زندآگاهی بوده است که احتمالاً به معنی اطلاعات مبتنی بر زند میباشد و نشان میدهد که اساس کار مؤلف یا گردآورنده، ترجمه و تفسیرهایی از اوستا و احتمالاً بخشی مفقود شده از اوستا به نام دامداد نسک بوده است. تدوین کننده کتاب به جز تفسیر اوستا منابع دیگری هم داشته و از دانشهای متداول در بین مزدائیان سود جسته است[۱۰][۱۱][۱۲][۱۳][۱۴]. مطالب کتاب را میتوان به 3 بخش تقسیم کرد:
- چگونگی هستی اورمزد و دشمنی اهریمن با او؛
- آفرینش مادی و این جهانی از آغاز تا انجام؛
- تاریخ و پیوند کیانیان و زیستگاههای آنان[۱۵][۱۶].
از بندهش دو تحریر در دست است:
- تحریر مختصر به نام بندهش هندی،[۱۷][۱۸] که نسخههای آن در هند کتابت شده و دارای 13000 واژه است[۱۹]؛
- بندهش بزرگ یا ایرانی، که نسخههای موجود آن در ایران کتابت شده است.
از این تحریر 3 نسخه در دست است که یکی از آنها در تاریخ 975 یزدگردی* (1606م) و دیگری احتمالاً در حدود 900 یزدگردی (1531م) و نسخه سوم در 946 یزدگردی (1577م) به کتابت در آمده است. بندهش ایرانی حدود 30 تا 35 هزار واژه دارد. این دو تحریر مکمل یکدیگرند[۲۰][۲۱].
نخستین بار بندهش هندی را انکتیل دو پرون به زبانهای اروپایی ترجمه کرد. کار او با ترجمه و همراه زند اوستا منتشر شد. پس از او ایران شناسان دیگر نیز به ترجمه کامل یا بخشی از این کتاب دست زدند[۲۲].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ بهار، مهرداد. مقدمه بندهش. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس. 1369، ص 5.
- ↑ De Menasce, J.P., “Zoroastrian Pahlavi Writings”, The Cambridge history of Iran. Vol.III(2), ed. E. Yarshater. Cambridge, 1983, P. 1191.
- ↑ عفیفی، رحیم. اساطیر و فرهنگ ایران در نوشتههای پهلوی. تهران: 1374، ص 458.
- ↑ بهار، مهرداد. مقدمه بندهش. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس. 1369، ص 11-13.
- ↑ تفضلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به كوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 141.
- ↑ بهار، مهرداد. مقدمه بندهش. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس. 1369، ص 6 و 13.
- ↑ دانشنامه جهان اسلام. ج 4، تهران: 1377، ص 306-307.
- ↑ عفیفی، رحیم. اساطیر و فرهنگ ایران در نوشتههای پهلوی. تهران: 1374، ص 459ک.
- ↑ De Menasce, J.P., “Zoroastrian Pahlavi Writings”, The Cambridge history of Iran. ed. E. Yarshater. Cambridge, 1983, .Vol. III(2), P. 1192.
- ↑ تفضلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به كوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 141 و 143.
- ↑ دانشنامه جهان اسلام. همان. ج 4، ص 307.
- ↑ تاوادیا، ج. زبان و ادبیات پهلوی، فارسی میانه. ترجمه س نجمآبادی، تهران: دانشگاه تهران، 1348، ص 94.
- ↑ بهار، مهرداد. مقدمه بندهش. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس. 1369، ص 5-6. De Menasce. Ibid. Vol. III(2), P. 1191.
- ↑ De Menasce, J.P., “Zoroastrian Pahlavi Writings”, The Cambridge history of Iran. Vol.III(2), ed. E. Yarshater. Cambridge, 1983,Vol. III(2), P. 1191,
- ↑ دانشنامه جهان اسلام. ج 4، ص 306.
- ↑ تفضلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به كوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 141 و 143.
- ↑ تفضلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به كوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 144.
- ↑ بهار، مهرداد. مقدمه بندهش. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس. 1369، ص 6.
- ↑ West, E.W., Pahlavi Literature. Grundriss der Iranischen Philologic, Strassburg, P. 94.
- ↑ تفضلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به كوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 144.
- ↑ بهار، مهرداد. مقدمه بندهش. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس. 1369، ص 6-7 و 15.
- ↑ Mackenzie, D.N. "Bundahišn", Encyclopaedia Iranica. 1990, Vol IV, PP. 547-548.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
پیوند به بیرون
بندهش، سایت ویکی شیعه، قابل بازیابی از بندهش/https://fa.wikifeqh.ir
نویسنده مقاله
نامعلوم