الهی نامه: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۹ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۳

الهی نامه، مثنوی عرفانی و از مشهورترین مثنوی‌های فریدالدین عطار نیشابوری^[۱].

نام اصلی آن، خسرونامه است و بعدها عطار یا دیگران آن را الهی نامه نامیدند^[۲]. این مثنوی در بحر هزج مسدس محذوف سروده شده و ابیات آن بالغ بر 6511 بیت است^[۳]. مطالب آن به زبان حكایت در 21 مقاله تدوین شده است. شاعر پیش از آغاز مطلب به مدح و ثنای خداوند و نعت پیامبر (ص) و مدح خلفای راشدین می‌پردازد^[۴]. پس از آن طرح اصلی كتاب، ‌یعنی مناظره پدری با پسران شش گانه خود كه هركدام از وی چیزی و مرادی خواسته‌اند، شروع می‌شود^[۳].

الهی نامه فرهنگ اندیشه‌های عرفانی عطار است و تصویر روشنی نیز از اوضاع اجتماعی ایران اسلامی را به همراه دارد. عطار در این مثنوی، به ویژه اولیای دین، پیامبران و سلاطین زمان و كارگزاران ایشان را در عالم معنی به بوته نقد می‌برد^[۵]. الهی نامه به تكرار چاپ شده است.

هلموت ریتر[H. Ritter] در 1940 م آن را در استانبول منتشر كرد. در 1872 م در لكهنو و 1316ش در تهران (چاپ سنگی از روی چاپ لكهنو) به چاپ رسیده است^[۶].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ نفیسی، ‌سعید. جستجو در احوال و آثار فریدالدین عطار نیشابوری. تهران: اقبال، 1320، ص 105.
↑ شفیعی كدكنی، محمدرضا. مقدمه بر مختارنامه عطار نیشابوری. تهران: توس، 1358، ‌ص سی و هفت (مقدمه).
↑ ^۳٫۰ ^۳٫۱ فروزانفر، ‌بدیع الزمان. شرح احوال و نقد و تحلیل آثار شیخ فریدالدین محمد عطار نیشابوری. تهران: كتابفروشی دهخدا، 1353، ج.2، ص 95.
↑ مصاحب، ‌غلامحسین. دایره المعارف فارسی. ج 1، ص 229.
↑ ثروتیان، ‌بهروز. طنز و رمز در الهی نامه. ‌تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی‌، 1378، ص 21 (پیشگفتار).
↑ روحانی، فؤاد. مقدمه بر الهی نامه عطار نیشابوری. تهران: زوّار، 1384، ص 17-18.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

ابوالقاسم رادفر

[1] نفیسی، ‌سعید. جستجو در احوال و آثار فریدالدین عطار نیشابوری. تهران: اقبال، 1320، ص 105.

[2] شفیعی كدكنی، محمدرضا. مقدمه بر مختارنامه عطار نیشابوری. تهران: توس، 1358، ‌ص سی و هفت (مقدمه).

[:0-3] ۳٫۰ ^۳٫۱ فروزانفر، ‌بدیع الزمان. شرح احوال و نقد و تحلیل آثار شیخ فریدالدین محمد عطار نیشابوری. تهران: كتابفروشی دهخدا، 1353، ج.2، ص 95.

[4] مصاحب، ‌غلامحسین. دایره المعارف فارسی. ج 1، ص 229.

[5] ثروتیان، ‌بهروز. طنز و رمز در الهی نامه. ‌تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی‌، 1378، ص 21 (پیشگفتار).

[6] روحانی، فؤاد. مقدمه بر الهی نامه عطار نیشابوری. تهران: زوّار، 1384، ص 17-18.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''الهی نامه،''' مثنوی عرفانی و از مشهورترین مثنوی‌های [[عطار نیشابوری|فریدالدین عطار نیشابوری.]]<sup>1</sup>
+'''الهی نامه،''' مثنوی عرفانی و از مشهورترین مثنوی‌های [[عطار نیشابوری|فریدالدین عطار نیشابوری]]<ref>نفیسی، ‌سعید. '''''جستجو در احوال و آثار فریدالدین عطار نیشابوری'''''. تهران: اقبال، 1320، ص 105.</ref>.
-نام اصلی آن، خسرونامه است و بعدها عطار یا دیگران آن را ''الهی نامه'' نامیدند.<sup>2</sup> این مثنوی در بحر هزج مسدس محذوف سروده شده و ابیات آن بالغ بر 6511 بیت است.<sup>3</sup> مطالب آن به زبان حكایت در 21 مقاله تدوین شده است. شاعر پیش از آغاز مطلب به مدح و ثنای خداوند و نعت پیامبر (ص) و مدح خلفای راشدین می‌پردازد.<sup>4</sup> پس از آن طرح اصلی كتاب، ‌یعنی مناظرة پدری با پسران شش گانة خود كه هركدام از وی چیزی و مرادی خواسته‌اند، شروع می‌شود.<sup>5</sup>
+نام اصلی آن، خسرونامه است و بعدها عطار یا دیگران آن را ''الهی نامه'' نامیدند<ref>شفیعی كدكنی، محمدرضا. '''''مقدمه بر مختارنامه عطار نیشابوری'''''. تهران: توس، 1358، ‌ص سی و هفت (مقدمه).</ref>. این مثنوی در بحر هزج مسدس محذوف سروده شده و ابیات آن بالغ بر 6511 بیت است<ref name=":0"> فروزانفر، ‌بدیع الزمان. '''''شرح احوال و نقد و تحلیل آثار شیخ فریدالدین محمد عطار نیشابوری'''''. تهران: كتابفروشی دهخدا، 1353، ج.2، ص 95.</ref>. مطالب آن به زبان حكایت در 21 مقاله تدوین شده است. شاعر پیش از آغاز مطلب به مدح و ثنای خداوند و نعت پیامبر (ص) و مدح خلفای راشدین می‌پردازد<ref>مصاحب، ‌غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''. ج 1، ص 229.</ref>. پس از آن طرح اصلی كتاب، ‌یعنی مناظره پدری با پسران شش گانه خود كه هركدام از وی چیزی و مرادی خواسته‌اند، شروع می‌شود<ref name=":0" />.
-''الهی نامه'' فرهنگ اندیشه‌های عرفانی عطار است و تصویر روشنی نیز از اوضاع اجتماعی ایران اسلامی را به همراه دارد. عطار در این مثنوی، به ویژه اولیای دین، پیامبران و سلاطین زمان و كارگزاران ایشان را در عالم معنی به بوتة نقد می‌برد.<sup>6</sup> ''الهی نامه'' به تكرار چاپ شده است.
+''الهی نامه'' فرهنگ اندیشه‌های عرفانی [[عطار نیشابوری|عطار]] است و تصویر روشنی نیز از اوضاع اجتماعی ایران اسلامی را به همراه دارد. عطار در این مثنوی، به ویژه اولیای دین، پیامبران و سلاطین زمان و كارگزاران ایشان را در عالم معنی به بوته نقد می‌برد<ref>ثروتیان، ‌بهروز. '''''طنز و رمز در الهی نامه'''''. ‌تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی‌، 1378، ص 21 (پیشگفتار).</ref>. ''الهی نامه'' به تكرار [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] شده است.
-هلموت ریتر[1] در 1940 م آن را در استانبول منتشر كرد. در 1872 م در لكهنو و 1316ش در تهران (چاپ سنگی از روی چاپ لكهنو) به چاپ رسیده است.<sup>7</sup>
+هلموت ریتر[H. Ritter] در 1940 م آن را در استانبول منتشر كرد. در 1872 م در لكهنو و 1316ش در [[استان تهران|تهران]] ([[چاپ سنگی]] از روی چاپ لكهنو) به [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] رسیده است<ref>روحانی، فؤاد. '''''مقدمه بر الهی نامه عطار نیشابوری'''''. تهران: زوّار، 1384، ص 17-18.</ref>.
-'''مآخذ:'''
+== نیز نگاه کنید به ==
-.     نفیسی، ‌سعید. '''''جستجو در احوال و آثار فریدالدین عطار نیشابوری'''''. تهران: اقبال، 1320، ص 105.
+* [[عطار نیشابوری]]
+* [[چاپ سنگی]]
-.     شفیعی كدكنی، محمدرضا. '''''مقدمه بر مختارنامة عطار نیشابوری'''''. تهران: توس، 1358، ‌ص سی و هفت (مقدمه).
+== مآخذ ==
+<references />
-.     فروزانفر، ‌بدیع الزمان. '''''شرح احوال و نقد و تحلیل آثار شیخ فریدالدین محمد عطار نیشابوری'''''. تهران: كتابفروشی دهخدا، چ 2، 1353، ص 95.
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
-.     مصاحب، ‌غلامحسین. '''''دایرةالمعارف فارسی'''''. ج 1، ص 229.
-.     فروزانفر. '''''همانجا'''''.
-.     ثروتیان، ‌بهروز. '''''طنز و رمز در الهی نامه'''''. ‌تهران: حوزة هنری سازمان تبلیغات اسلامی‌، 1378، ص 21 (پیشگفتار).
-.     روحانی، فؤاد. '''''مقدمه بر الهی نامة عطار نیشابوری'''''. تهران: زوّار، 1384، ص 17-18.
-----[1]. H. Ritter
+== نویسنده مقاله ==
 ابوالقاسم رادفر
+[[رده:ادبیات و زبان شناسی]]
+[[رده:ادبیات]]