محمدجواد باهنر: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''باهنر، محمدجواد''' (1312-1360ش). سومين نخستوزير جمهوري اسلامي ايران، دومين دبير كل حزب جمهوري اسلامي<sup>*</sup> و نويسندة كتابهاي ديني مدارس و دانشگاهها. باهنر در كرمان متولد شد. نخست در مكتبخانه و سپس در مدرسة علمية معصومية كرمان به فراگيري علو...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''باهنر، محمدجواد''' (1312-1360ش). | [[پرونده:شهید+محمدجواد+باهنر+دومین+نخست+وزیر+ایران+پس+از+پیروزی+انقلاب+اسلامی.jpg|بندانگشتی|محمدجواد باهنر برگرفته از وبسایت رکنا قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.rokna.net/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-74/782735-%D8%A8%DB%8C%D9%88%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%81%DB%8C-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%D8%A7%D9%87%D9%86%D8%B1]] | ||
'''[[محمدجواد باهنر|باهنر، محمدجواد]]''' (1312-1360ش). سومین نخستوزیر جمهوری اسلامی ایران، دومین دبیر كل [[حزب جمهوری اسلامی]]<sup>*</sup> و نویسنده كتابهای دینی مدارس و دانشگاهها. | |||
باهنر در كرمان متولد شد. نخست در مكتبخانه و سپس در | باهنر در كرمان متولد شد. نخست در مكتبخانه و سپس در مدرسه علمیه معصومیه كرمان به فراگیری علوم دینی پرداخت و هم زمان به قم رفت و در حوزه علمیه این شهر از محضر استادانی مانند آیتالله بروجردی، [[امام خمینی]]، و علامه طباطبایی بهره برد. او همزمان با تحصیل در حوزه، تحصیلات دانشگاهی را نیز دنبال كرد و موفق به اخذ درجه دكتری الاهیات از دانشگاه تهران شد<ref> مرادی، رضا. '''''زندگینامه پیشوایان انقلاب.''''' كاظمی، 1363، ص 87.</ref>. | ||
باهنر در انتشار سالنامه و | باهنر در انتشار سالنامه و فصلنامه ''مكتب تشیع'' (1336ش) و تأسیس كانون توحید، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، مدرسه رفاه و بنای چند مسجد همكاری كرد<ref> '''''شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت'''''. واحد فرهنگی بنیاد شهید، تهران: 1361، ج 1، ص 8-9، 12.</ref>. او در 1342ش به استخدام وزارت آموزش و پرورش در آمد و ضمن تدریس، با همكاری دكتر بهشتی حدود 30 جلد كتاب درسی دینی تألیف كرد<ref> دارابی، علی. '''''سیاستمداران اهل فیضیه'''''. تهران: سیاست، 1379، ص 276.</ref>. او چند بار به سبب همكاری با تشكل هیئت مؤتلفه و سخنرانیهای متعدد بر ضد حكومت پهلوی دستگیر و زندانی شد<ref> '''''شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت'''''. ج 1، ص 12.</ref>. در جریان [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]] به فرمان امام خمینی به عضویت كمیته اعتصابها و شورای انقلاب درآمد<ref> مرادی. رضا. '''''زندگینامه پیشوایان انقلاب.''''' كاظمی، 1363. ص 90. </ref>. | ||
باهنر پس از | باهنر پس از پیروزی انقلاب<sup>*</sup> ضمن عضویت در ستاد انقلاب فرهنگی در بازگشایی مدارس و هماهنگ كردن آموزش و پرورش با آرمانها و ارزشهای انقلاب اسلامی، تشكیل نهضت سوادآموزی<ref> '''''شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت'''''. ج 1، ص 15.</ref> و [[حزب جمهوری اسلامی]]<sup>*</sup> شركت داشت. پس از تشكیل [[مجلس خبرگان]]<sup>*</sup> به نمایندگی از مردم كرمان به این مجلس راه یافت و در اولین دوره مجلس شورای اسلامی<sup>*</sup> به عنوان نماینده مردم [[تهران مصور|تهران]] انتخاب شد. در 1359ش در كابینه محمدعلی رجایی<sup>*</sup> به وزارت آموزش و پرورش منصوب شد و پس از شهادت دكتر بهشتی<sup>*</sup> (7 تیر 1360) به دبیر كلی حزب جمهوری اسلامی برگزیده شد و پس از انتخاب محمدعلی رجایی به ریاست جمهوری (14 مرداد 1360)، به نخستوزیری گمارده شد. سرانجام در 8 شهریور 1360ش در حادثه بمبگذاری در ساختمان نخستوزیری به هنگام حضور در جلسه شورای عالی امنیت ملی به شهادت رسید.<sup>6</sup> آثار باقیمانده از ایشان عبارتند از: 1- سیری در عقاید و اخلاق اسلامی 2- انسان و خودسازی 3- فرهنگ انقلاب اسلامی 4- گذرگاههای الحاد 5- مواضع ما در ولایت و رهبری 6- درسهایی از اسلام برای نوجوانان 7- اصول دین و احكام برای خانواده (تألیف همراه با سید رضا برقعی)<ref>مرادی.رضا. '''''زندگینامه پیشوایان انقلاب.''''' كاظمی، 1363 . ص 90-91.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید == | |||
* [[حزب جمهوری اسلامی]] | |||
* [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]] | |||
* [[مجلس خبرگان]] | |||
== مآخذ == | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
الهه جواهری | الهه جواهری | ||
نسخهٔ ۲۳ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۰
باهنر، محمدجواد (1312-1360ش). سومین نخستوزیر جمهوری اسلامی ایران، دومین دبیر كل حزب جمهوری اسلامی* و نویسنده كتابهای دینی مدارس و دانشگاهها.
باهنر در كرمان متولد شد. نخست در مكتبخانه و سپس در مدرسه علمیه معصومیه كرمان به فراگیری علوم دینی پرداخت و هم زمان به قم رفت و در حوزه علمیه این شهر از محضر استادانی مانند آیتالله بروجردی، امام خمینی، و علامه طباطبایی بهره برد. او همزمان با تحصیل در حوزه، تحصیلات دانشگاهی را نیز دنبال كرد و موفق به اخذ درجه دكتری الاهیات از دانشگاه تهران شد[۱].
باهنر در انتشار سالنامه و فصلنامه مكتب تشیع (1336ش) و تأسیس كانون توحید، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، مدرسه رفاه و بنای چند مسجد همكاری كرد[۲]. او در 1342ش به استخدام وزارت آموزش و پرورش در آمد و ضمن تدریس، با همكاری دكتر بهشتی حدود 30 جلد كتاب درسی دینی تألیف كرد[۳]. او چند بار به سبب همكاری با تشكل هیئت مؤتلفه و سخنرانیهای متعدد بر ضد حكومت پهلوی دستگیر و زندانی شد[۴]. در جریان انقلاب اسلامی به فرمان امام خمینی به عضویت كمیته اعتصابها و شورای انقلاب درآمد[۵].
باهنر پس از پیروزی انقلاب* ضمن عضویت در ستاد انقلاب فرهنگی در بازگشایی مدارس و هماهنگ كردن آموزش و پرورش با آرمانها و ارزشهای انقلاب اسلامی، تشكیل نهضت سوادآموزی[۶] و حزب جمهوری اسلامی* شركت داشت. پس از تشكیل مجلس خبرگان* به نمایندگی از مردم كرمان به این مجلس راه یافت و در اولین دوره مجلس شورای اسلامی* به عنوان نماینده مردم تهران انتخاب شد. در 1359ش در كابینه محمدعلی رجایی* به وزارت آموزش و پرورش منصوب شد و پس از شهادت دكتر بهشتی* (7 تیر 1360) به دبیر كلی حزب جمهوری اسلامی برگزیده شد و پس از انتخاب محمدعلی رجایی به ریاست جمهوری (14 مرداد 1360)، به نخستوزیری گمارده شد. سرانجام در 8 شهریور 1360ش در حادثه بمبگذاری در ساختمان نخستوزیری به هنگام حضور در جلسه شورای عالی امنیت ملی به شهادت رسید.6 آثار باقیمانده از ایشان عبارتند از: 1- سیری در عقاید و اخلاق اسلامی 2- انسان و خودسازی 3- فرهنگ انقلاب اسلامی 4- گذرگاههای الحاد 5- مواضع ما در ولایت و رهبری 6- درسهایی از اسلام برای نوجوانان 7- اصول دین و احكام برای خانواده (تألیف همراه با سید رضا برقعی)[۷].
نیز نگاه کنید
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
الهه جواهری
- ↑ مرادی، رضا. زندگینامه پیشوایان انقلاب. كاظمی، 1363، ص 87.
- ↑ شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت. واحد فرهنگی بنیاد شهید، تهران: 1361، ج 1، ص 8-9، 12.
- ↑ دارابی، علی. سیاستمداران اهل فیضیه. تهران: سیاست، 1379، ص 276.
- ↑ شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت. ج 1، ص 12.
- ↑ مرادی. رضا. زندگینامه پیشوایان انقلاب. كاظمی، 1363. ص 90.
- ↑ شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت. ج 1، ص 15.
- ↑ مرادی.رضا. زندگینامه پیشوایان انقلاب. كاظمی، 1363 . ص 90-91.