ماشینسازی تبریز: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
این کارخانه با کمک فنی و اعتباریکشور چکسلواکی (سابق) در برنامه چهارم عمرانی سال ۱۳۴۵ ه ش پایهگذاری و عملیات اجرایی آن در زمینی به مساحت ۵۴ هکتار آغاز شد. البته هدف از تاسیس آن ساخت و تولید انواع ماشینافزار، الکتروموتور، کمپرسور لیفتتراک، انواع موتورهای دیزل و پمپهای مختلف بود ولی در سالهای بعد (۴۸ و ۴۹) ساخت الکتروموتورها، پمپها و موتورهای دیزلی به شرکتِهای دیگر واگذار شد و این شرکت انحصارا به تولید انواع ماشینافزار از جمله ماشینهای تراش مته رومیزی و ستونی و فرز پرداخت. ظرفیت اولیه کارخانه تولید ۱۰ هزار تن انواع ماشینآلات بود. | این کارخانه با کمک فنی و اعتباریکشور چکسلواکی (سابق) در برنامه چهارم عمرانی سال ۱۳۴۵ ه ش پایهگذاری و عملیات اجرایی آن در زمینی به مساحت ۵۴ هکتار آغاز شد. البته هدف از تاسیس آن ساخت و تولید انواع ماشینافزار، الکتروموتور، کمپرسور لیفتتراک، انواع موتورهای دیزل و پمپهای مختلف بود ولی در سالهای بعد (۴۸ و ۴۹) ساخت الکتروموتورها، پمپها و موتورهای دیزلی به شرکتِهای دیگر واگذار شد و این شرکت انحصارا به تولید انواع ماشینافزار از جمله ماشینهای تراش مته رومیزی و ستونی و فرز پرداخت. ظرفیت اولیه کارخانه تولید ۱۰ هزار تن انواع ماشینآلات بود. | ||
پس از انقلاب با شروع جنگ | پس از [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب]] با شروع [[جنگ ایران و عراق|جنگ تحمیلی]]، ماشینسازی [[تبریز]] علاوه بر تولیدات قبلی خود به تولید و ساخت سفارشهای دفاعی و جنگی کشور پرداخت و به این ترتیب ضمن ایفای نقش گسترده در یاری رساندن به صنعت کشور، قابلیتهای فراوانی در زمینه تکنولوژی و فنآوری به دست آورد. در حال حاضر این کارخانه از قسمتهای زیر تشکیل شده است: | ||
در حال حاضر این کارخانه از قسمتهای زیر تشکیل شده است: | |||
* کارگاههای ریختهگری (برای تولید انواع قطعات ریختهگری، چدنی خاکستری، داکتیل و مالیبل)؛ | * کارگاههای ریختهگری (برای تولید انواع قطعات ریختهگری، چدنی خاکستری، داکتیل و مالیبل)؛ | ||
| خط ۲۸: | خط ۲۶: | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
[https://ensani.ir/fa/article/author/29650 سیاوش مریدی] | [https://ensani.ir/fa/article/author/29650 سیاوش مریدی] | ||
[[رده: | [[رده:اقتصاد و نظام اقتصادی]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۳۱
این کارخانه با کمک فنی و اعتباریکشور چکسلواکی (سابق) در برنامه چهارم عمرانی سال ۱۳۴۵ ه ش پایهگذاری و عملیات اجرایی آن در زمینی به مساحت ۵۴ هکتار آغاز شد. البته هدف از تاسیس آن ساخت و تولید انواع ماشینافزار، الکتروموتور، کمپرسور لیفتتراک، انواع موتورهای دیزل و پمپهای مختلف بود ولی در سالهای بعد (۴۸ و ۴۹) ساخت الکتروموتورها، پمپها و موتورهای دیزلی به شرکتِهای دیگر واگذار شد و این شرکت انحصارا به تولید انواع ماشینافزار از جمله ماشینهای تراش مته رومیزی و ستونی و فرز پرداخت. ظرفیت اولیه کارخانه تولید ۱۰ هزار تن انواع ماشینآلات بود.
پس از انقلاب با شروع جنگ تحمیلی، ماشینسازی تبریز علاوه بر تولیدات قبلی خود به تولید و ساخت سفارشهای دفاعی و جنگی کشور پرداخت و به این ترتیب ضمن ایفای نقش گسترده در یاری رساندن به صنعت کشور، قابلیتهای فراوانی در زمینه تکنولوژی و فنآوری به دست آورد. در حال حاضر این کارخانه از قسمتهای زیر تشکیل شده است:
- کارگاههای ریختهگری (برای تولید انواع قطعات ریختهگری، چدنی خاکستری، داکتیل و مالیبل)؛
- کارگاه مدل سازی؛
- تهیه ذوب (در کورههای کوپل و القایی)؛
- کارگاه ماهیچهسازی (با استفاده از روشهای دستی و ماشینی)؛
- کارگاه قالبگیری (شامل چهار کارگاه: قالبهای سنگین، ماسه پرتابکن، قالبگیری سبک و قالبگیری با ماشین)؛
- کارگاه تجهیز کاری؛
- کارگاه دیزاماتیک (تهیه قالبهای با فشار زیاد و بدون استفاده از درجه با امکان ذوب ۲۷۰۰۰ تن مذاب در سال و سرعت ۲۵۰ قالب در ساعت)؛
- کارگاه آهنگری - آزمایشگاهها؛
- مراکز آموزش و تحقیق با همکاری دانشگاه تبریز برای تربیت مهندسهای عملی مکانیک.
نیز نگاه کنید به
منبع اصلی
مریدی، سیاوش (1380). کتاب ایران: اقتصاد. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.