پرش به محتوا

رنگ آمیزی عکس: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی « '''رنگ‌آميزي عكس'''[1]. شيوة دستي براي رنگ‌ كردن عكس‌هاي سياه و سفيد و تبديل آن به تصاوير رنگي. اين شيوه در سال‌هاي نخستينِ رواج عكاسي در ايران و جهان به كار گرفته مي‌شد. روش رنگين كردن عكس، در دوران ناصرالدين شاه، توسط برخي عكاسان ايراني به كا...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
   
   
'''رنگ‌آميزي عكس'''[1]. شيوة دستي براي رنگ‌ كردن عكس‌هاي سياه و سفيد و تبديل آن به تصاوير رنگي. اين شيوه در سال‌هاي نخستينِ رواج عكاسي در ايران و جهان به كار گرفته مي‌شد. روش رنگين كردن عكس، در دوران ناصرالدين شاه، توسط برخي عكاسان ايراني به كار رفته است. كُهن‌ترين عكسي كه در اين دوران به روش رنگ‌آميزي دستي رنگين شده است، عكسي است در آلبوم‌خانة كاخ گلستان مربوط به 1280ق/ 1863م كه به طرز ناشيانه‌اي رنگ‌آميزي شده است.<sup>1</sup>
'''رنگ‌آمیزی عکس'''[1]. شیوه دستی برای رنگ‌ کردن عکس‌های سیاه و سفید و تبدیل آن به تصاویر رنگی. این شیوه در سال‌های نخستینِ رواج عکاسی در ایران و جهان به کار گرفته می‌شد. روش رنگین کردن عکس، در [[ناصر الدین شاه قاجار|دوران ناصرالدین شاه]]، توسط برخی عکاسان ایرانی به کار رفته است. کُهن‌ترین عکسی که در این دوران به روش رنگ‌آمیزی دستی رنگین شده است، عکسی است در [[آلبوم خانه( عکسخانه)|آلبوم‌خانه]] [[کاخ گلستان]] مربوط به 1280ق/ 1863م که به طرز ناشیانه‌ای رنگ‌آمیزی شده است<ref>'''''آلبوم‌خانه کاخ گلستان'''''. تهران: آلبوم شماره 281.</ref>.


در سال‌هاي حكومت رضاشاه پهلوي كه هنوز عكاسي رنگي در ايران رايج نشده بود، اين شيوه بسيار مورد توجه عكاسان قرار گرفت. اين گونه عكس‌ها اغلب با آبرنگ، رنگ روغني و گچ پاستل‌هاي رنگي،  رنگ‌آميزي مي‌شدند و رنگ‌آميزي آن‌ها مهارت ويژه‌اي لازم داشت كه از عهدة هر كسي ساخته نبود.
در سال‌های [[رضا شاه پهلوی|حکومت رضاشاه پهلوی]] که هنوز عکاسی رنگی در ایران رایج نشده بود، این شیوه بسیار مورد توجه عکاسان قرار گرفت. این گونه عکس‌ها اغلب با آبرنگ، رنگ روغنی و گچ پاستل‌های رنگی،  رنگ‌آمیزی می‌شدند و رنگ‌آمیزی آن‌ها مهارت ویژه‌ای لازم داشت که از عهده هر کسی ساخته نبود.


تبديل عكس‌هاي سياه و سفيد به عكس‌هاي رنگين به اين روش، تا اواخر دهة 1350ش به‌طور گسترده‌اي در ميان عكاسخانه‌ها در ايران، رواج داشته است. دربارة روش رنگين كردن عكس، در ''رسالة علم عكاسي'' ميرزا احمدخان صنيع‌السلطنه<sup>*</sup>، عكاسباشي دوران ناصري و مظفري نيز مطلبي نوشته شده است كه به عنوان نخستين نوشته دربارة روش رنگين كردن عكس شناخته مي‌شود.<sup>2</sup>  
تبدیل عکس‌های سیاه و سفید به عکس‌های رنگین به این روش، تا اواخر دهه 1350ش به‌طور گسترده‌ای در میان [[عکاسخانه|عکاسخانه‌]]<nowiki/>ها در ایران، رواج داشته است. درباره روش رنگین کردن عکس، در ''رساله علم عکاسی'' [[صنیع الملک|میرزا احمدخان صنیع‌السلطنه]]<sup>*</sup>، [[عکاسباشی]] [[قاجاریه|دوران ناصری]] و مظفری نیز مطلبی نوشته شده است که به عنوان نخستین نوشته درباره روش رنگین کردن عکس شناخته می‌شود<ref>صنیع‌السلطنه، میرزا احمد. '''''علم عکاسی'''''. نسخه خطی، کتابخانه ملی ایران، شماره 487، ص ف.</ref>.


'''مآخذ:'''
== مآخذ ==
1.  


1.    '''''آلبوم‌خانة كاخ گلستان'''''. تهران: آلبوم شمارة 281.
2.    


2.    صنيع‌السلطنه، ميرزا احمد. '''''علم عكاسي'''''. نسخة خطي، كتابخانة ملي ايران، شمارة 487، ص ف.





نسخهٔ ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۳۲

رنگ‌آمیزی عکس[1]. شیوه دستی برای رنگ‌ کردن عکس‌های سیاه و سفید و تبدیل آن به تصاویر رنگی. این شیوه در سال‌های نخستینِ رواج عکاسی در ایران و جهان به کار گرفته می‌شد. روش رنگین کردن عکس، در دوران ناصرالدین شاه، توسط برخی عکاسان ایرانی به کار رفته است. کُهن‌ترین عکسی که در این دوران به روش رنگ‌آمیزی دستی رنگین شده است، عکسی است در آلبوم‌خانه کاخ گلستان مربوط به 1280ق/ 1863م که به طرز ناشیانه‌ای رنگ‌آمیزی شده است[۱].

در سال‌های حکومت رضاشاه پهلوی که هنوز عکاسی رنگی در ایران رایج نشده بود، این شیوه بسیار مورد توجه عکاسان قرار گرفت. این گونه عکس‌ها اغلب با آبرنگ، رنگ روغنی و گچ پاستل‌های رنگی،  رنگ‌آمیزی می‌شدند و رنگ‌آمیزی آن‌ها مهارت ویژه‌ای لازم داشت که از عهده هر کسی ساخته نبود.

تبدیل عکس‌های سیاه و سفید به عکس‌های رنگین به این روش، تا اواخر دهه 1350ش به‌طور گسترده‌ای در میان عکاسخانه‌ها در ایران، رواج داشته است. درباره روش رنگین کردن عکس، در رساله علم عکاسی میرزا احمدخان صنیع‌السلطنه*، عکاسباشی دوران ناصری و مظفری نیز مطلبی نوشته شده است که به عنوان نخستین نوشته درباره روش رنگین کردن عکس شناخته می‌شود[۲].

مآخذ

1.  

2.    


محمدرضا طهماسب پور



[1]. Coloring Prints

  1. آلبوم‌خانه کاخ گلستان. تهران: آلبوم شماره 281.
  2. صنیع‌السلطنه، میرزا احمد. علم عکاسی. نسخه خطی، کتابخانه ملی ایران، شماره 487، ص ف.