اصانلو: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۳۸

اصانلو، یا اوصالو، نام گروهی از اقوام ترک زبان که در حوزه‌های جغرافیایی ـ فرهنگی مختلف ایران پراکنده‌اند.

نام این گروه در تاریخ نخستین بار با نام گرگین‌بیک اوصالو، سرکرده افشارهای ملتزم امیرتیمور گورکان، که در 802ق/ 1399م به حکومت اورمیه گمارده شد، امده است^[۱]. بنابر دیگر اسناد تاریخی، مانند عالم ارای عباسی،^[۲] اصانلوها به احتمال زیاد از طایفه‌های ترک پیوسته به ایل افشار بوده‌اند، که از سده 7ق/ 13م در ایران حضور داشته‌اند. حضور ان‌ها را در حوزه‌های جغرافیایی ـ فرهنگی آذربایجان، اصفهان، فارس، قزوین، زنجان و گرمسار و خوار تهران گزارش کرده‌اند^[۳].

اکثر اصانلوها با همزیستی و پیوندهای زناشویی با بومیان غیر ترک زبان محلی رفته رفته ویژگی‌های قومی ـ ایلی و فرهنگی ـ زبانی خود را از دست داده و در گروه‌های قومی دیگر جذب شده‌اند^[۳]. بنابر پژوهش‌های میدانی گروه کوچکی از اصانلوهای بخش مرکزی شهرستان گرمسار هنوز ویژگی عشیره‌ای خود را حفظ کرده و کوچ می‌کنند^[۴]. بنابر آمار سرشماری عشایری 1366ش جمعیت عشایر کوچنده اصانلوی این ناحیه 25 خانوار و 143 تن بوده است^[۵]. در نموداری نیز از 10 تیره اصانلوهای استان تهران نام برده شده است^[۶].

نیز نگاه کنید به

ترک

ایران

ماخذ

↑ افشارمحمودلو، عبدالرشید. تاریخ افشار. به کوشش محمود رامیار و پرویز شهریار افشار، تبریز: 1346؛ Nikitin, B., "Len Afšārs a Urumiyeh", Journal Asiatiqiue , Paris , 1822, 71; Iranica, 1/583.
↑ اسکندر بیک‌منشی. عالم‌ارای عباسی. تهران: 1350، 2/1085.
↑ ^۳٫۰ ^۳٫۱ بلوکباشی، علی. «اصانلو». دایرهالمعارف بزرگ اسلامی. تهران: مرکز دایرهالمعارف، 1379، 9/99- 100.
↑ نکـ: هورکاد، برنار. «کوچ و اقتصاد شبانی در دامنه‌های جنوبی البرز»، ایلات و عشایر. تهران: اگاه، 1362، ص140- 141.
↑ سرشماری اجتماعی ـ اقتصادی عشایر کوچنده (1366ش). جمعیت عشایری دهستان‌های کل کشور، تهران: مرکز امار ایران، 1368، ص47.
↑ مجموعه اطلاعات و امار ایلات و طوایف عشایری ایران. تهران: مرکز عشایری ایران، 1361، ص41.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی

نویسنده مقاله

علی بلوکباشی

[1] افشارمحمودلو، عبدالرشید. تاریخ افشار. به کوشش محمود رامیار و پرویز شهریار افشار، تبریز: 1346؛ Nikitin, B., "Len Afšārs a Urumiyeh", Journal Asiatiqiue , Paris , 1822, 71; Iranica, 1/583.

[2] اسکندر بیک‌منشی. عالم‌ارای عباسی. تهران: 1350، 2/1085.

[:0-3] ۳٫۰ ^۳٫۱ بلوکباشی، علی. «اصانلو». دایرهالمعارف بزرگ اسلامی. تهران: مرکز دایرهالمعارف، 1379، 9/99- 100.

[4] نکـ: هورکاد، برنار. «کوچ و اقتصاد شبانی در دامنه‌های جنوبی البرز»، ایلات و عشایر. تهران: اگاه، 1362، ص140- 141.

[5] سرشماری اجتماعی ـ اقتصادی عشایر کوچنده (1366ش). جمعیت عشایری دهستان‌های کل کشور، تهران: مرکز امار ایران، 1368، ص47.

[6] مجموعه اطلاعات و امار ایلات و طوایف عشایری ایران. تهران: مرکز عشایری ایران، 1361، ص41.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

@@ خط ۱۳: / خط ۱۳: @@
 == ماخذ ==
-.   افشارمحمودلو، عبدالرشید. '''''تاریخ افشار'''''. به کوشش محمود رامیار و پرویز شهریار افشار، تبریز: 1346؛
+<references />
-Nikitin, B., "Len Afšārs a Urumiyeh'''''", Journal Asiatiqiue ,''''' Paris , 1822, 71; Iranica, 1/583.
-.     اسکندر بیک‌منشی. '''''عالم‌ارای عباسی'''''. تهران: 1350، 2/1085.
-.     بلوکباشی، علی. «اصانلو». '''''دایرهالمعارف بزرگ اسلامی'''''. تهران: مرکز دایرهالمعارف، 1379، 9/99- 100.
-.     نکـ: هورکاد، برنار. «کوچ و اقتصاد شبانی در دامنه‌های جنوبی البرز»، '''''ایلات و عشایر.''''' تهران: اگاه، 1362، ص140- 141.
-.     '''''سرشماری اجتماعی ـ اقتصادی عشایر کوچنده (1366ش).''''' جمعیت عشایری دهستان‌های کل کشور، تهران: مرکز امار ایران، 1368، ص47.
-.   '''''مجموعه اطلاعات و امار ایلات و طوایف عشایری ایران'''''. تهران: مرکز عشایری ایران، 1361، ص41.
 == منبع اصلی ==
 سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی