اصانلو
اصانلو، یا اوصالو، نام گروهی از اقوام ترک زبان که در حوزههای جغرافیایی ـ فرهنگی مختلف ایران پراکندهاند.
نام این گروه در تاریخ نخستین بار با نام گرگینبیک اوصالو، سرکرده افشارهای ملتزم امیرتیمور گورکان، که در 802ق/ 1399م به حکومت اورمیه گمارده شد، آمده است[۱][۲]. بنابر دیگر اسناد تاریخی، مانند عالم ارای عباسی،[۳] اصانلوها به احتمال زیاد از طایفههای ترک پیوسته به ایل افشار بودهاند، که از سده 7ق/ 13م در ایران حضور داشتهاند. حضور انها را در حوزههای جغرافیایی ـ فرهنگی آذربایجان، اصفهان، فارس، قزوین، زنجان و گرمسار و خوار تهران گزارش کردهاند[۴].
اکثر اصانلوها با همزیستی و پیوندهای زناشویی با بومیان غیر ترک زبان محلی رفته رفته ویژگیهای قومی ـ ایلی و فرهنگی ـ زبانی خود را از دست داده و در گروههای قومی دیگر جذب شدهاند[۴]. بنابر پژوهشهای میدانی گروه کوچکی از اصانلوهای بخش مرکزی شهرستان گرمسار هنوز ویژگی عشیرهای خود را حفظ کرده و کوچ میکنند[۵]. بنابر آمار سرشماری عشایری 1366ش جمعیت عشایر کوچنده اصانلوی این ناحیه 25 خانوار و 143 تن بوده است[۶]. در نموداری نیز از 10 تیره اصانلوهای استان تهران نام برده شده است[۷].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ افشارمحمودلو، عبدالرشید. تاریخ افشار. به کوشش محمود رامیار و پرویز شهریار افشار، تبریز: 1346.
- ↑ Nikitin, B., "Len Afšārs a Urumiyeh", Journal Asiatiqiue , Paris , 1822, 71.
- ↑ اسکندر بیکمنشی. عالمارای عباسی. تهران: 1350، 2/1085.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ بلوکباشی، علی. «اصانلو». دایره المعارف بزرگ اسلامی. تهران: مرکز دایرهالمعارف، 1379، 9/99- 100.
- ↑ هورکاد، برنار. «کوچ و اقتصاد شبانی در دامنههای جنوبی البرز»، ایلات و عشایر. تهران: اگاه، 1362، ص140- 141.
- ↑ سرشماری اجتماعی ـ اقتصادی عشایر کوچنده (1366ش). جمعیت عشایری دهستانهای کل کشور، تهران: مرکز امار ایران، 1368، ص47.
- ↑ مجموعه اطلاعات و آمار ایلات و طوایف عشایری ایران. تهران: مرکز عشایری ایران، 1361، ص41.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
علی بلوکباشی