پرش به محتوا

الهی نامه: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''الهی نامه،''' مثنوی عرفانی و از مشهورترین مثنوی‌های فریدالدین عطار نیشابوری.<sup>1</sup> نام اصلی آن، خسرونامه است و بعدها عطار یا دیگران آن را ''الهی نامه'' نامیدند.<sup>2</sup> این مثنوی در بحر هزج مسدس محذوف سروده شده و ابیات آن بالغ...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''الهی نامه،''' مثنوی عرفانی و از مشهورترین مثنوی‌های [[عطار نیشابوری|فریدالدین عطار نیشابوری.]]<sup>1</sup>  
'''الهی نامه،''' مثنوی عرفانی و از مشهورترین مثنوی‌های [[عطار نیشابوری|فریدالدین عطار نیشابوری]]<ref>نفیسی، ‌سعید. '''''جستجو در احوال و آثار فریدالدین عطار نیشابوری'''''. تهران: اقبال، 1320، ص 105.</ref>.


نام اصلی آن، خسرونامه است و بعدها عطار یا دیگران آن را ''الهی نامه'' نامیدند.<sup>2</sup> این مثنوی در بحر هزج مسدس محذوف سروده شده و ابیات آن بالغ بر 6511 بیت است.<sup>3</sup> مطالب آن به زبان حكایت در 21 مقاله تدوین شده است. شاعر پیش از آغاز مطلب به مدح و ثنای خداوند و نعت پیامبر (ص) و مدح خلفای راشدین می‌پردازد.<sup>4</sup> پس از آن طرح اصلی كتاب، ‌یعنی مناظرة پدری با پسران شش گانة خود كه هركدام از وی چیزی و مرادی خواسته‌اند، شروع می‌شود.<sup>5</sup>  
نام اصلی آن، خسرونامه است و بعدها عطار یا دیگران آن را ''الهی نامه'' نامیدند<ref>شفیعی كدكنی، محمدرضا. '''''مقدمه بر مختارنامه عطار نیشابوری'''''. تهران: توس، 1358، ‌ص سی و هفت (مقدمه).</ref>. این مثنوی در بحر هزج مسدس محذوف سروده شده و ابیات آن بالغ بر 6511 بیت است<ref name=":0"> فروزانفر، ‌بدیع الزمان. '''''شرح احوال و نقد و تحلیل آثار شیخ فریدالدین محمد عطار نیشابوری'''''. تهران: كتابفروشی دهخدا، 1353، ج.2، ص 95.</ref>. مطالب آن به زبان حكایت در 21 مقاله تدوین شده است. شاعر پیش از آغاز مطلب به مدح و ثنای خداوند و نعت پیامبر (ص) و مدح خلفای راشدین می‌پردازد<ref>مصاحب، ‌غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''. ج 1، ص 229.</ref>. پس از آن طرح اصلی كتاب، ‌یعنی مناظره پدری با پسران شش گانه خود كه هركدام از وی چیزی و مرادی خواسته‌اند، شروع می‌شود<ref name=":0" />.


''الهی نامه'' فرهنگ اندیشه‌های عرفانی عطار است و تصویر روشنی نیز از اوضاع اجتماعی ایران اسلامی را به همراه دارد. عطار در این مثنوی، به ویژه اولیای دین، پیامبران و سلاطین زمان و كارگزاران ایشان را در عالم معنی به بوتة نقد می‌برد.<sup>6</sup> ''الهی نامه'' به تكرار چاپ شده است.
''الهی نامه'' فرهنگ اندیشه‌های عرفانی [[عطار نیشابوری|عطار]] است و تصویر روشنی نیز از اوضاع اجتماعی ایران اسلامی را به همراه دارد. عطار در این مثنوی، به ویژه اولیای دین، پیامبران و سلاطین زمان و كارگزاران ایشان را در عالم معنی به بوته نقد می‌برد<ref>ثروتیان، ‌بهروز. '''''طنز و رمز در الهی نامه'''''. ‌تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی‌، 1378، ص 21 (پیشگفتار).</ref>. ''الهی نامه'' به تكرار [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] شده است.


هلموت ریتر[1] در 1940 م آن را در استانبول منتشر كرد. در 1872 م در لكهنو و 1316ش در تهران (چاپ سنگی از روی چاپ لكهنو) به چاپ رسیده است.<sup>7</sup>
هلموت ریتر[H. Ritter] در 1940 م آن را در استانبول منتشر كرد. در 1872 م در لكهنو و 1316ش در [[استان تهران|تهران]] ([[چاپ سنگی]] از روی چاپ لكهنو) به [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] رسیده است<ref>روحانی، فؤاد. '''''مقدمه بر الهی نامه عطار نیشابوری'''''. تهران: زوّار، 1384، ص 17-18.</ref>.


'''مآخذ:'''
== نیز نگاه کنید به ==


* [[عطار نیشابوری]]
== مآخذ ==
1.     نفیسی، ‌سعید. '''''جستجو در احوال و آثار فریدالدین عطار نیشابوری'''''. تهران: اقبال، 1320، ص 105.
1.     نفیسی، ‌سعید. '''''جستجو در احوال و آثار فریدالدین عطار نیشابوری'''''. تهران: اقبال، 1320، ص 105.


2.     شفیعی كدكنی، محمدرضا. '''''مقدمه بر مختارنامة عطار نیشابوری'''''. تهران: توس، 1358، ‌ص سی و هفت (مقدمه).
2.     شفیعی كدكنی، محمدرضا. '''''مقدمه بر مختارنامه عطار نیشابوری'''''. تهران: توس، 1358، ‌ص سی و هفت (مقدمه).


3.     فروزانفر، ‌بدیع الزمان. '''''شرح احوال و نقد و تحلیل آثار شیخ فریدالدین محمد عطار نیشابوری'''''. تهران: كتابفروشی دهخدا، چ 2، 1353، ص 95.
3.     فروزانفر، ‌بدیع الزمان. '''''شرح احوال و نقد و تحلیل آثار شیخ فریدالدین محمد عطار نیشابوری'''''. تهران: كتابفروشی دهخدا، چ 2، 1353، ص 95.


4.     مصاحب، ‌غلامحسین. '''''دایرةالمعارف فارسی'''''. ج 1، ص 229.
4.     مصاحب، ‌غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''. ج 1، ص 229.


5.     فروزانفر. '''''همانجا'''''.  
5.     فروزانفر. '''''همانجا'''''.  


6.     ثروتیان، ‌بهروز. '''''طنز و رمز در الهی نامه'''''. ‌تهران: حوزة هنری سازمان تبلیغات اسلامی‌، 1378، ص 21 (پیشگفتار).
6.     ثروتیان، ‌بهروز. '''''طنز و رمز در الهی نامه'''''. ‌تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی‌، 1378، ص 21 (پیشگفتار).


7.     روحانی، فؤاد. '''''مقدمه بر الهی نامة عطار نیشابوری'''''. تهران: زوّار، 1384، ص 17-18.
7.     روحانی، فؤاد. '''''مقدمه بر الهی نامه عطار نیشابوری'''''. تهران: زوّار، 1384، ص 17-18.
----[1]. H. Ritter
----[1].


ابوالقاسم رادفر
ابوالقاسم رادفر

نسخهٔ ‏۹ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۲

الهی نامه، مثنوی عرفانی و از مشهورترین مثنوی‌های فریدالدین عطار نیشابوری[۱].

نام اصلی آن، خسرونامه است و بعدها عطار یا دیگران آن را الهی نامه نامیدند[۲]. این مثنوی در بحر هزج مسدس محذوف سروده شده و ابیات آن بالغ بر 6511 بیت است[۳]. مطالب آن به زبان حكایت در 21 مقاله تدوین شده است. شاعر پیش از آغاز مطلب به مدح و ثنای خداوند و نعت پیامبر (ص) و مدح خلفای راشدین می‌پردازد[۴]. پس از آن طرح اصلی كتاب، ‌یعنی مناظره پدری با پسران شش گانه خود كه هركدام از وی چیزی و مرادی خواسته‌اند، شروع می‌شود[۳].

الهی نامه فرهنگ اندیشه‌های عرفانی عطار است و تصویر روشنی نیز از اوضاع اجتماعی ایران اسلامی را به همراه دارد. عطار در این مثنوی، به ویژه اولیای دین، پیامبران و سلاطین زمان و كارگزاران ایشان را در عالم معنی به بوته نقد می‌برد[۵]. الهی نامه به تكرار چاپ شده است.

هلموت ریتر[H. Ritter] در 1940 م آن را در استانبول منتشر كرد. در 1872 م در لكهنو و 1316ش در تهران (چاپ سنگی از روی چاپ لكهنو) به چاپ رسیده است[۶].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

1.     نفیسی، ‌سعید. جستجو در احوال و آثار فریدالدین عطار نیشابوری. تهران: اقبال، 1320، ص 105.

2.     شفیعی كدكنی، محمدرضا. مقدمه بر مختارنامه عطار نیشابوری. تهران: توس، 1358، ‌ص سی و هفت (مقدمه).

3.     فروزانفر، ‌بدیع الزمان. شرح احوال و نقد و تحلیل آثار شیخ فریدالدین محمد عطار نیشابوری. تهران: كتابفروشی دهخدا، چ 2، 1353، ص 95.

4.     مصاحب، ‌غلامحسین. دایره المعارف فارسی. ج 1، ص 229.

5.     فروزانفر. همانجا.

6.     ثروتیان، ‌بهروز. طنز و رمز در الهی نامه. ‌تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی‌، 1378، ص 21 (پیشگفتار).

7.     روحانی، فؤاد. مقدمه بر الهی نامه عطار نیشابوری. تهران: زوّار، 1384، ص 17-18.


[1].

ابوالقاسم رادفر

  1. نفیسی، ‌سعید. جستجو در احوال و آثار فریدالدین عطار نیشابوری. تهران: اقبال، 1320، ص 105.
  2. شفیعی كدكنی، محمدرضا. مقدمه بر مختارنامه عطار نیشابوری. تهران: توس، 1358، ‌ص سی و هفت (مقدمه).
  3. ۳٫۰ ۳٫۱  فروزانفر، ‌بدیع الزمان. شرح احوال و نقد و تحلیل آثار شیخ فریدالدین محمد عطار نیشابوری. تهران: كتابفروشی دهخدا، 1353، ج.2، ص 95.
  4. مصاحب، ‌غلامحسین. دایره المعارف فارسی. ج 1، ص 229.
  5. ثروتیان، ‌بهروز. طنز و رمز در الهی نامه. ‌تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی‌، 1378، ص 21 (پیشگفتار).
  6. روحانی، فؤاد. مقدمه بر الهی نامه عطار نیشابوری. تهران: زوّار، 1384، ص 17-18.