اوستا، مهرداد: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی « '''اوستا، مهرداد''' (1308ـ1370ش) محمدرضا رحمانی یاراحمدی متخلص به «مهرداد اوستا»، شاعر و نویسنده. در بروجرد در خانوادهای از اهل شعر و ادب متولد شد و در 12 سالگی به تهران آمد.<sup>1</sup> در رشتة معقول و منقول درجة لیسانس و در رشتة فلسفه در...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
'''اوستا، مهرداد''' (1308ـ1370ش) محمدرضا رحمانی یاراحمدی متخلص به «مهرداد اوستا»، شاعر و نویسنده. | '''اوستا، مهرداد''' (1308ـ1370ش) محمدرضا رحمانی یاراحمدی متخلص به «مهرداد اوستا»، شاعر و نویسنده. | ||
در بروجرد در خانوادهای از اهل شعر و ادب متولد شد و در 12 سالگی به [[استان تهران|تهران]] آمد | در بروجرد در خانوادهای از اهل شعر و ادب متولد شد و در 12 سالگی به [[استان تهران|تهران]] آمد<ref>رحمانی، محمدحسین. «هنر و هنرمند از دیدگاه استاد اوستا»، '''''افسوس بی سخن،''''' '''''یادنامه مهرداد اوستا.''''' زیر نظر هادی سعیدی كیاسری، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی، 1373، ص 69 و 70.</ref>. در رشته معقول و منقول درجه لیسانس و در رشته فلسفه درجه فوق لیسانس گرفت<ref>اوستا، مهرداد. '''''مهر و آتش'''''. به کوشش بهروز ایمانی، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی(سوره مهر)، چ 1، 1381، ص 7 (مقدمه).</ref>. در 25 سالگی جوانترین استادی بود که جذب دانشگاه شد. در کوتاه مدت در ادبیات فارسی، عرب و جهان مهارت یافت<ref>رحمانی، محمدحسین. «هنر و هنرمند از دیدگاه استاد اوستا»، '''''افسوس بی سخن،''''' '''''یادنامه مهرداد اوستا.''''' زیر نظر هادی سعیدی کیاسری، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی،1373، ص 70.</ref>. از آغاز جوانی به نوشتن مقاله و کارهای تحقیقاتی و سرودن شعر پرداخت<ref>اوستا، مهرداد. '''''مهر و آتش'''''. به کوشش بهروز ایمانی، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی(سوره مهر)، 1381، ص 7 ـ 8 (مقدمه).</ref>. در حوزه شعر به اشعار [[سعدی]]، [[مولوی، جلال الدین محمد|مولانا]]، [[حافظ شیرازی|حافظ]]، [[فرخی سیستانی|فرخی]] و [[سنایی غزنوی|سنایی]] گرایش داشت<ref>«استاد مهرداد اوستا بزرگ قصیده سرایان معاصر»، '''''کیهان فرهنگی'''''. س5، ش6 (شهریور1367)،ص 4.</ref>، در سرودن انواع شعر به ویژه قصیده تبحر داشت از این رو بزرگترین قصیده سرای معاصر بعد از «بهار» شناخته شد<ref>رحمانی، محمدحسین. «هنر و هنرمند از دیدگاه استاد اوستا»، '''''افسوس بی سخن،''''' '''''یادنامه مهرداد اوستا.''''' زیر نظر هادی سعیدی کیاسری، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی، 1373، ص 70ـ 71.</ref>. به شیوه استادان کهن ـ و غالباً قصیده سرایان سبک خراسانی و عراقی ـ شعر میسرود، اما سرودههایش معانی، دیدها و افکار تازهای داشت<ref>زرین کوب، عبدالحسین. «پالیزبان»، '''''افسوس بی سخن'''''. همان، ص 95.</ref>. | ||
''' | میان 1335 تا 1339 نزد سباستیان مونه[Sebastian Moné]، فیلسوف و خاورشناس فرانسوی به تکمیل فلسفه پرداخت<ref>اوستا، مهرداد. '''''مهر و آتش'''''. به کوشش بهروز ایمانی، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی(سوره مهر)، 1381، ص 12.</ref>. پس از [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامیایران]]، در شورای شعر انقلاب عضویت یافت و با یاری همکارانش در شکوفایی ادبیات پایداری تلاش کرد<ref>اولیایی، مصطفی . '''''تذکره شعرای معاصر'''''. دهه اول [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]]، اراک: جهاد دانشگاهی، 1369، ج 1، ص 136.</ref>، در [[استان تهران|تهران]] درگذشت. از آثارش میتوان به مجموعه شعرهای ''شراب خانگی'' و ''ترس محتسب خورده'' (1351)''؛ امام حماسهای دیگر'' (1360)؛ ''منظومه حماسه آرش'' (1344) و در حیطه نثر به ''سرود پالیزبان'' (1342) و ''تیرانا'' (1352) اشاره کرد<ref>اوستا، مهرداد. '''''مهر و آتش'''''. به کوشش بهروز ایمانی، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی(سوره مهر)،1381، ص 17، 18، 19.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
== مآخذ == | |||
1. رحمانی، محمدحسین. «هنر و هنرمند از دیدگاه استاد اوستا»، '''''افسوس بی سخن،''''' '''''یادنامه مهرداد اوستا.''''' زیر نظر هادی سعیدی کیاسری، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی،چ 1، 1373، ج 1، ص 69 و 70. | |||
2. اوستا، مهرداد. '''''مهر و آتش'''''. به کوشش بهروز ایمانی، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی(سوره مهر)، چ 1، 1381، ص 7 (مقدمه). | |||
3. رحمانی، محمدحسین. «هنر و هنرمند از دیدگاه استاد اوستا»، '''''افسوس بی سخن،''''' '''''یادنامه مهرداد اوستا.''''' زیر نظر هادی سعیدی کیاسری، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی،چ 1، 1373،ص 70. | |||
4. اوستا، مهرداد. '''''مهر و آتش'''''. به کوشش بهروز ایمانی، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی(سوره مهر)، چ 1، 1381، ص 7 ـ 8 (مقدمه). | |||
5. «استاد مهرداد اوستا بزرگ قصیده سرایان معاصر»، '''''کیهان فرهنگی'''''. س5، ش6 (شهریور1367)،ص 4. | |||
6. رحمانی، محمدحسین. «هنر و هنرمند از دیدگاه استاد اوستا»، '''''افسوس بی سخن،''''' '''''یادنامه مهرداد اوستا.''''' زیر نظر هادی سعیدی کیاسری، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی،چ 1، 1373،، ص 70ـ 71. | |||
7. زرین کوب، عبدالحسین. «پالیزبان»، '''''افسوس بی سخن'''''. همان، ص 95. | |||
8. اوستا، مهرداد. '''''مهر و آتش'''''. به کوشش بهروز ایمانی، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی(سوره مهر)، چ 1، 1381، همان. ص 12. | |||
10. | 9. اولیایی، مصطفی . '''''تذکره شعرای معاصر'''''. دهه اول انقلاب اسلامی، اراک: جهاد دانشگاهی، 1369، ج 1، ص 136. | ||
10. اوستا، مهرداد. '''''مهر و آتش'''''. به کوشش بهروز ایمانی، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی(سوره مهر)، چ 1، 1381، ص 17، 18، 19. | |||
----[1]. | ----[1]. | ||
ابوالقاسم رادفر | ابوالقاسم رادفر | ||
نسخهٔ ۹ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۲
اوستا، مهرداد (1308ـ1370ش) محمدرضا رحمانی یاراحمدی متخلص به «مهرداد اوستا»، شاعر و نویسنده.
در بروجرد در خانوادهای از اهل شعر و ادب متولد شد و در 12 سالگی به تهران آمد[۱]. در رشته معقول و منقول درجه لیسانس و در رشته فلسفه درجه فوق لیسانس گرفت[۲]. در 25 سالگی جوانترین استادی بود که جذب دانشگاه شد. در کوتاه مدت در ادبیات فارسی، عرب و جهان مهارت یافت[۳]. از آغاز جوانی به نوشتن مقاله و کارهای تحقیقاتی و سرودن شعر پرداخت[۴]. در حوزه شعر به اشعار سعدی، مولانا، حافظ، فرخی و سنایی گرایش داشت[۵]، در سرودن انواع شعر به ویژه قصیده تبحر داشت از این رو بزرگترین قصیده سرای معاصر بعد از «بهار» شناخته شد[۶]. به شیوه استادان کهن ـ و غالباً قصیده سرایان سبک خراسانی و عراقی ـ شعر میسرود، اما سرودههایش معانی، دیدها و افکار تازهای داشت[۷].
میان 1335 تا 1339 نزد سباستیان مونه[Sebastian Moné]، فیلسوف و خاورشناس فرانسوی به تکمیل فلسفه پرداخت[۸]. پس از انقلاب اسلامیایران، در شورای شعر انقلاب عضویت یافت و با یاری همکارانش در شکوفایی ادبیات پایداری تلاش کرد[۹]، در تهران درگذشت. از آثارش میتوان به مجموعه شعرهای شراب خانگی و ترس محتسب خورده (1351)؛ امام حماسهای دیگر (1360)؛ منظومه حماسه آرش (1344) و در حیطه نثر به سرود پالیزبان (1342) و تیرانا (1352) اشاره کرد[۱۰].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
1. رحمانی، محمدحسین. «هنر و هنرمند از دیدگاه استاد اوستا»، افسوس بی سخن، یادنامه مهرداد اوستا. زیر نظر هادی سعیدی کیاسری، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی،چ 1، 1373، ج 1، ص 69 و 70.
2. اوستا، مهرداد. مهر و آتش. به کوشش بهروز ایمانی، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی(سوره مهر)، چ 1، 1381، ص 7 (مقدمه).
3. رحمانی، محمدحسین. «هنر و هنرمند از دیدگاه استاد اوستا»، افسوس بی سخن، یادنامه مهرداد اوستا. زیر نظر هادی سعیدی کیاسری، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی،چ 1، 1373،ص 70.
4. اوستا، مهرداد. مهر و آتش. به کوشش بهروز ایمانی، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی(سوره مهر)، چ 1، 1381، ص 7 ـ 8 (مقدمه).
5. «استاد مهرداد اوستا بزرگ قصیده سرایان معاصر»، کیهان فرهنگی. س5، ش6 (شهریور1367)،ص 4.
6. رحمانی، محمدحسین. «هنر و هنرمند از دیدگاه استاد اوستا»، افسوس بی سخن، یادنامه مهرداد اوستا. زیر نظر هادی سعیدی کیاسری، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی،چ 1، 1373،، ص 70ـ 71.
7. زرین کوب، عبدالحسین. «پالیزبان»، افسوس بی سخن. همان، ص 95.
8. اوستا، مهرداد. مهر و آتش. به کوشش بهروز ایمانی، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی(سوره مهر)، چ 1، 1381، همان. ص 12.
9. اولیایی، مصطفی . تذکره شعرای معاصر. دهه اول انقلاب اسلامی، اراک: جهاد دانشگاهی، 1369، ج 1، ص 136.
10. اوستا، مهرداد. مهر و آتش. به کوشش بهروز ایمانی، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی(سوره مهر)، چ 1، 1381، ص 17، 18، 19.
[1].
ابوالقاسم رادفر
- ↑ رحمانی، محمدحسین. «هنر و هنرمند از دیدگاه استاد اوستا»، افسوس بی سخن، یادنامه مهرداد اوستا. زیر نظر هادی سعیدی كیاسری، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی، 1373، ص 69 و 70.
- ↑ اوستا، مهرداد. مهر و آتش. به کوشش بهروز ایمانی، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی(سوره مهر)، چ 1، 1381، ص 7 (مقدمه).
- ↑ رحمانی، محمدحسین. «هنر و هنرمند از دیدگاه استاد اوستا»، افسوس بی سخن، یادنامه مهرداد اوستا. زیر نظر هادی سعیدی کیاسری، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی،1373، ص 70.
- ↑ اوستا، مهرداد. مهر و آتش. به کوشش بهروز ایمانی، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی(سوره مهر)، 1381، ص 7 ـ 8 (مقدمه).
- ↑ «استاد مهرداد اوستا بزرگ قصیده سرایان معاصر»، کیهان فرهنگی. س5، ش6 (شهریور1367)،ص 4.
- ↑ رحمانی، محمدحسین. «هنر و هنرمند از دیدگاه استاد اوستا»، افسوس بی سخن، یادنامه مهرداد اوستا. زیر نظر هادی سعیدی کیاسری، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی، 1373، ص 70ـ 71.
- ↑ زرین کوب، عبدالحسین. «پالیزبان»، افسوس بی سخن. همان، ص 95.
- ↑ اوستا، مهرداد. مهر و آتش. به کوشش بهروز ایمانی، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی(سوره مهر)، 1381، ص 12.
- ↑ اولیایی، مصطفی . تذکره شعرای معاصر. دهه اول انقلاب اسلامی، اراک: جهاد دانشگاهی، 1369، ج 1، ص 136.
- ↑ اوستا، مهرداد. مهر و آتش. به کوشش بهروز ایمانی، تهران: حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی(سوره مهر)،1381، ص 17، 18، 19.