لاهوتی، ابوالقاسم: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''لاهوتي، ابوالقاسم''' (1302ق / 1885م-1336 ش)، نويسنده، روزنامه نگار، مترجم، شاعر. ميرزا ابوالقاسم خان متخلص به لاهوتي فرزند ميرزا احمد الهامي در كرمانشاه به دنيا آمد.<sup>1</sup> پدرش كشاورزي ساده، اما اهل شعر و ادب و آزاديخواه بود. لاهوتي...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:لاهوتی.jpg|بندانگشتی|لاهوتی برگرفته از سایت پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی قابل بازیابی از https://www.ihcs.ac.ir/100yearspersianliterature/fa/page/3207/%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D9%84%D8%A7%D9%87%D9%88%D8%AA%DB%8C]] | |||
لاهوتی، ابوالقاسم (1302ق / 1885م-1336 ش)، نویسنده، روزنامه نگار، مترجم، شاعر. | |||
میرزا ابوالقاسم خان متخلص به لاهوتی فرزند میرزا احمد الهامی در [[کرمانشاه]] به دنیا آمد<ref name=":0">'''''اثر آفرینان'''''. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، چ1، 1380، ج 5، ص 92.</ref>. پدرش کشاورزی ساده، اما اهل شعر و ادب و آزادیخواه بود. لاهوتی پس از تحصیل علوم دینی و آشنایی با ادبیات و شعر و محیط ادبی [[کرمانشاه]] به توصیه اقوامش در 1322ق / 1913م برای ادامه تحصیل به [[استان تهران|تهران]] آمد<ref>یاحقی، محمدجعفر. '''''جویبار لحظهها'''''. تهران: جامی، چ 1، 1378، ص 22.</ref><ref name=":1">لاهوتی، ابوالقاسم. '''''شرح زندگانی'''''. تهران: ارشاد و مفید، بیتا، ص 5.</ref>. در 18 سالگی نخستین غزل وی که لحنی آزادیخواهانه داشت، در روزنامه [[حبل المتین|حَبلالمتین]]<sup>*</sup> کلکته به چاپ رسید و شهرتی برای او به ارمغان آورد. در 1323ق / 1905م در [[استان تهران|تهران]] به نشر و پخش شبنامه و اوراق سیاسی پرداخت<ref>آرینپور، یحیی''. '''از صبا تا''' '''نیما'''''. تهران: جیبی، چ 1، 1350، ج 2، ص 168.</ref>. در تهران به استخدام اداره ژاندارمری درآمد. در 1331ق/ 1913م به سبب شایستگی درجه سلطانی گرفت<ref name=":1" />. در 1333ق پس از تیرباران یکی از زیردستانش به اتهام خبرچینی، دستگیر شد. اما از زندان گریخت و به عثمانی (ترکیه)رفت<ref>بشیری، احمد. مقدمه بر '''''دیوان لاهوتی'''''. ص مقدمه.</ref>. پس از سه سال از استانبول به [[کرمانشاه]] بازگشت و روزنامه بیستون را چاپ کرد. بعد از مدتی دوباره به ترکیه رفت و مجله پارس را به دو زبان فارسی و فرانسه انتشار داد<ref name=":0" />. در همین سفر بود که کمونیستها پیوست. پس از پایان جنگ جهانی اول بار دیگر به ایران آمد و پس از رویدادهایی به قفقاز گریخت و بعد به تاجیکستان رفت و بیشتر عمر خود را در آنجا گذراند. سرانجام هم در مسکو درگذشت<ref>شمس لنگرودی، محمد. '''''تاریخ تحلیلی شعر''''' '''''نو'''''. تهران: نشر مرکز، چ 1، 1370، ج 1، ص 57 ـ 58.</ref>. | |||
دیوان لاهوتی (آثار منتخب) (مسکو: 1946م؛ تهران: 1358ش)، ایران نامه (استانبول: 1328ق)، لآلی لاهوتی (استانبول: 1327ق)، ترجمه شاهنامه فردوسی به روسی (مسکو، 1957م)، چند اثر از پوشکین(Pushkin)، (ترجمه) (مسکو: 1947م) و جز آنها از آثار وی هستند<ref>مرسلوند، حسن. '''''زندگینامه رجال و مشاهیر ایران'''''. تهران: الهام، چ 1، 1375، ج 5، ص 346.</ref>. زبان اشعار لاهوتی ساده و ظریف و در عین حال رنگین و مستغنی است<ref>لاهوتی، ابوالقاسم. '''''اشعار منتخب'''''. به کوشش س. بهرام. دوشنبه: نشریات دولتی تاجیکستان، 1959م.</ref>. کارهای او هم از نظر زبان شعر و هم به لحاظ معانی و مضامینی که وارد شعر کرده، قابل بررسی است<ref>شفیعی کدکنی، محمدرضا. '''''ادوار شعر فارسی'''''. تهران: سخن، چ 1، 1380، ص 108.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[کرمانشاه]] | |||
* [[استان تهران|تهران]] | |||
* [[حبل المتین]] | |||
== مآخذ == | |||
نسخهٔ ۹ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۱۳
لاهوتی، ابوالقاسم (1302ق / 1885م-1336 ش)، نویسنده، روزنامه نگار، مترجم، شاعر.
میرزا ابوالقاسم خان متخلص به لاهوتی فرزند میرزا احمد الهامی در کرمانشاه به دنیا آمد[۱]. پدرش کشاورزی ساده، اما اهل شعر و ادب و آزادیخواه بود. لاهوتی پس از تحصیل علوم دینی و آشنایی با ادبیات و شعر و محیط ادبی کرمانشاه به توصیه اقوامش در 1322ق / 1913م برای ادامه تحصیل به تهران آمد[۲][۳]. در 18 سالگی نخستین غزل وی که لحنی آزادیخواهانه داشت، در روزنامه حَبلالمتین* کلکته به چاپ رسید و شهرتی برای او به ارمغان آورد. در 1323ق / 1905م در تهران به نشر و پخش شبنامه و اوراق سیاسی پرداخت[۴]. در تهران به استخدام اداره ژاندارمری درآمد. در 1331ق/ 1913م به سبب شایستگی درجه سلطانی گرفت[۳]. در 1333ق پس از تیرباران یکی از زیردستانش به اتهام خبرچینی، دستگیر شد. اما از زندان گریخت و به عثمانی (ترکیه)رفت[۵]. پس از سه سال از استانبول به کرمانشاه بازگشت و روزنامه بیستون را چاپ کرد. بعد از مدتی دوباره به ترکیه رفت و مجله پارس را به دو زبان فارسی و فرانسه انتشار داد[۱]. در همین سفر بود که کمونیستها پیوست. پس از پایان جنگ جهانی اول بار دیگر به ایران آمد و پس از رویدادهایی به قفقاز گریخت و بعد به تاجیکستان رفت و بیشتر عمر خود را در آنجا گذراند. سرانجام هم در مسکو درگذشت[۶].
دیوان لاهوتی (آثار منتخب) (مسکو: 1946م؛ تهران: 1358ش)، ایران نامه (استانبول: 1328ق)، لآلی لاهوتی (استانبول: 1327ق)، ترجمه شاهنامه فردوسی به روسی (مسکو، 1957م)، چند اثر از پوشکین(Pushkin)، (ترجمه) (مسکو: 1947م) و جز آنها از آثار وی هستند[۷]. زبان اشعار لاهوتی ساده و ظریف و در عین حال رنگین و مستغنی است[۸]. کارهای او هم از نظر زبان شعر و هم به لحاظ معانی و مضامینی که وارد شعر کرده، قابل بررسی است[۹].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ اثر آفرینان. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، چ1، 1380، ج 5، ص 92.
- ↑ یاحقی، محمدجعفر. جویبار لحظهها. تهران: جامی، چ 1، 1378، ص 22.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ لاهوتی، ابوالقاسم. شرح زندگانی. تهران: ارشاد و مفید، بیتا، ص 5.
- ↑ آرینپور، یحیی. از صبا تا نیما. تهران: جیبی، چ 1، 1350، ج 2، ص 168.
- ↑ بشیری، احمد. مقدمه بر دیوان لاهوتی. ص مقدمه.
- ↑ شمس لنگرودی، محمد. تاریخ تحلیلی شعر نو. تهران: نشر مرکز، چ 1، 1370، ج 1، ص 57 ـ 58.
- ↑ مرسلوند، حسن. زندگینامه رجال و مشاهیر ایران. تهران: الهام، چ 1، 1375، ج 5، ص 346.
- ↑ لاهوتی، ابوالقاسم. اشعار منتخب. به کوشش س. بهرام. دوشنبه: نشریات دولتی تاجیکستان، 1959م.
- ↑ شفیعی کدکنی، محمدرضا. ادوار شعر فارسی. تهران: سخن، چ 1، 1380، ص 108.