پرش به محتوا

ازدواج موقت: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «در این نوع ازدواج، تامیّتِ ارتباطِ ناشی از زناشویی به چشم نمی‌خورد. شکلٍ معمولِ این نوع ازدواج در ایران «صیغه» نام دارد که از ویژگی‌هایِ زیر برخوردار است: # برخلافِ انواع دیگرِ ازدواج که موجباتِ پیداییِ روابطِ پایا را فراهم می‌سازند، در ص...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
در این نوع [[ازدواج]]، تامیّتِ ارتباطِ ناشی از زناشویی به چشم نمی‌خورد. شکلٍ معمولِ این نوع ازدواج در ایران «صیغه» نام دارد که از ویژگی‌هایِ زیر برخوردار است:
در این نوع [[ازدواج]]، تامیّتِ ارتباطِ ناشی از زناشویی به چشم نمی‌خورد. شکلٍ معمولِ این نوع [[ازدواج]] در ایران «صیغه» نام دارد که از ویژگی‌هایِ زیر برخوردار است:


# برخلافِ انواع دیگرِ ازدواج که موجباتِ پیداییِ روابطِ پایا را فراهم می‌سازند، در صیغه، زمانِ ارتباط از قبل مشخص بوده و به توافق زوجین مشخص شده است. لازم به ذکر است که این محدودیّتِ زمانی به هیچ‌وجه حصری نیست و می‌تواند از یک ساعت تا صدسال باشد؛
# برخلافِ انواع دیگرِ [[ازدواج]] که موجباتِ پیداییِ روابطِ پایا را فراهم می‌سازند، در صیغه، زمانِ ارتباط از قبل مشخص بوده و به توافق زوجین مشخص شده است. لازم به ذکر است که این محدودیّتِ زمانی به هیچ‌وجه حصری نیست و می‌تواند از یک ساعت تا صدسال باشد؛
# در این نوع ازدواج، مبلغی از قبل به توافق تعیین شده و از طرفِ مرد به زن پرداخت می‌شود؛
# در این نوع [[ازدواج]]، مبلغی از قبل به توافق تعیین شده و از طرفِ مرد به زن پرداخت می‌شود؛
# از آنجا که این نوع ازدواج، امری به غایت فردی است، صرفا به رضایتِ طرفین موکول است و آنها می‌توانند به فارسی و ترجیحا به زبانِ عربی، با خواندنِ صیغه، رضایتِ خود را اعلام دارند؛
# از آنجا که این نوع [[ازدواج]]، امری به غایت فردی است، صرفا به رضایتِ طرفین موکول است و آنها می‌توانند به [[فارسی]] و ترجیحا به زبانِ عربی، با خواندنِ صیغه، رضایتِ خود را اعلام دارند؛
# هیچ‌یک از طرفین از دیگری ارث نخواهد برد و نظر به محدودیتِ زمانیِ این نوع ازدواج، در آن طلاق مطرح نیست.<ref>باقر ساروخانی، مقدمه‌ای بر جامعه‌شناسی خانواده، تهران: سروش، ۱۳۷۵، ص 82.</ref>
# هیچ‌یک از طرفین از دیگری ارث نخواهد برد و نظر به محدودیتِ زمانیِ این نوع ازدواج، در آن طلاق مطرح نیست.<ref>باقر ساروخانی، مقدمه‌ای بر جامعه‌شناسی خانواده، تهران: سروش، ۱۳۷۵، ص 82.</ref>


لازم به تذکر است‌که در این نوع [[ازدواج]]، که به قصدِ جلوگیری از فحشا و فساد مطرح شده است، فرزندان به عنوانِ کودکانی مشروع در جامعه پذیرفته می‌شوند و از ارث نیز برخوردارند.{2}
لازم به تذکر است‌که در این نوع [[ازدواج]]، که به قصدِ جلوگیری از فحشا و فساد مطرح شده است، فرزندان به عنوانِ کودکانی مشروع در جامعه پذیرفته می‌شوند و از ارث نیز برخوردارند.{2}
== نیز نگاه کنید به ==
* [[ازدواج]]
* [[انواع ازدواج]]
* [[ازدواج ربایشی]]
* [[ازدواج از طریقِ خریدِ همسر]]
== پاورقی ==
<small>{2}. این نکته‌سنجی‌ها از دقتِ شریعتِ اسلام در وضع قواعدِ اجتماعی خبر می‌دهد.</small>
== مآخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
فرخجسته، هوشنگ ( 1382). کتاب ایران: خانواده. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، معاونت پژوهشی و آموزشی، مرکز مطالعات فرهنگی- بین المللی.
== نویسنده مقاله ==
هوشنگ فرخجسته
[[رده:خانواده]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۱۱

در این نوع ازدواج، تامیّتِ ارتباطِ ناشی از زناشویی به چشم نمی‌خورد. شکلٍ معمولِ این نوع ازدواج در ایران «صیغه» نام دارد که از ویژگی‌هایِ زیر برخوردار است:

  1. برخلافِ انواع دیگرِ ازدواج که موجباتِ پیداییِ روابطِ پایا را فراهم می‌سازند، در صیغه، زمانِ ارتباط از قبل مشخص بوده و به توافق زوجین مشخص شده است. لازم به ذکر است که این محدودیّتِ زمانی به هیچ‌وجه حصری نیست و می‌تواند از یک ساعت تا صدسال باشد؛
  2. در این نوع ازدواج، مبلغی از قبل به توافق تعیین شده و از طرفِ مرد به زن پرداخت می‌شود؛
  3. از آنجا که این نوع ازدواج، امری به غایت فردی است، صرفا به رضایتِ طرفین موکول است و آنها می‌توانند به فارسی و ترجیحا به زبانِ عربی، با خواندنِ صیغه، رضایتِ خود را اعلام دارند؛
  4. هیچ‌یک از طرفین از دیگری ارث نخواهد برد و نظر به محدودیتِ زمانیِ این نوع ازدواج، در آن طلاق مطرح نیست.[۱]

لازم به تذکر است‌که در این نوع ازدواج، که به قصدِ جلوگیری از فحشا و فساد مطرح شده است، فرزندان به عنوانِ کودکانی مشروع در جامعه پذیرفته می‌شوند و از ارث نیز برخوردارند.{2}

نیز نگاه کنید به

پاورقی

{2}. این نکته‌سنجی‌ها از دقتِ شریعتِ اسلام در وضع قواعدِ اجتماعی خبر می‌دهد.

مآخذ

  1. باقر ساروخانی، مقدمه‌ای بر جامعه‌شناسی خانواده، تهران: سروش، ۱۳۷۵، ص 82.

منبع اصلی

فرخجسته، هوشنگ ( 1382). کتاب ایران: خانواده. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، معاونت پژوهشی و آموزشی، مرکز مطالعات فرهنگی- بین المللی.

نویسنده مقاله

هوشنگ فرخجسته