میرزاده عشقی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''عشقی،''' میرزاده، محمدرضا فرزند سیدابوالقاسم | [[پرونده:1711408.jpg|بندانگشتی|میرزاده عشقی، قابل بازیابی از https://www.imna.ir/news/504831/%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%B9%D8%B4%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D9%86%D8%B3-%D8%A2%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86]] | ||
'''عشقی،''' میرزاده، محمدرضا فرزند سیدابوالقاسم کردستانی معروف به میرزاده عشقی شاعر و روزنامهنگار انقلابی عصر حاضر در 12 جمادیالثانی 1312ق در [[همدان]] زاده شد. تحصیلات مقدماتی را در همان شهر در مدارس الفت و آلیانسن شروع و زبان فرانسه را به خوبی فرا گرفت. اما در حین آن، تحصیل را رها کرد و به کار در یک تجارتخانه پرداخت. در حوادث [[جنگ جهانی اول]] همراه با گروه مهاجرین عازم ترکیه شد و چند سال در آنجا زندگی کرد. در آن کشور منظومهای به نام «نوروزی نامه» سرود و همانجا چاپ کرد<ref>وحیدنیا، سیفالله. '''''مرگ ستارگان'''''. تهران: 1379، ص299- 305. </ref>. سپس از راه عراق به ایران بازگشت و اپرای «رستاخیز سلاطین ایران» را در خرابههای مدائن نوشت. | |||
عشقی شاعر و روزنامهنگار بود. در جوانی روزنامه موسوم به «نامه عشقی» را در 1333ق در همدان انتشار میداد<ref>آرینپور، یحیی. '''''از صبا تا نیما'''''. تهران: زوار، 1375، جلد.2، ص.361. </ref>. پس از سفر و اقامت در تهران در صف طرفداران حزب سوسیالیست درآمد و با وثوقالدوله رئیس الوزرای عاقد قرارداد معروف ایران و انگلیس به نبرد مطبوعاتی پرداخت و در اثر آن به زندان افتاد. با وقوع | عشقی شاعر و روزنامهنگار بود. در جوانی روزنامه موسوم به «نامه عشقی» را در 1333ق در [[همدان]] انتشار میداد<ref>آرینپور، یحیی. '''''از صبا تا نیما'''''. تهران: زوار، 1375، جلد.2، ص.361. </ref>. پس از سفر و اقامت در [[استان تهران|تهران]] در صف طرفداران حزب سوسیالیست درآمد و با وثوقالدوله رئیس الوزرای عاقد قرارداد معروف ایران و انگلیس به نبرد مطبوعاتی پرداخت و در اثر آن به زندان افتاد. با وقوع کودتای 1299 به طرفداری از سیدضیاء پرداخت و او را آزادکننده ایران میپنداشت. عشقی در 1339ق روزنامه «قرن بیستم» را دایر کرد و اولین شماره آن را در 27 شعبان همین سال منتشر نمود. پس از چند وقت آن را تعطیل کرد و سپس در ذیقعده 1342ق به انتشار مجدّد آن اقدام نمود<ref>آرینپور، یحیی. '''''از صبا تا نیما'''''. تهران: زوار، 1375، جلد2، ص.362-363.</ref>. | ||
عشقی روزنامهنگاری سرسخت و انقلابی بود. روزنامه او بارها توقیف شد و سرانجام خود او را روز آخر ذیقعده 1342ق [12 تیر 1303ش] به اشاره سردارسپه در خانه خویش ترور | عشقی روزنامهنگاری سرسخت و انقلابی بود. روزنامه او بارها توقیف شد و سرانجام خود او را روز آخر ذیقعده 1342ق [12 تیر 1303ش] به اشاره سردارسپه در خانه خویش ترور کرده و اندکی بعد او درگذشت. ضارب را نخست دستگیر کردند اما بعداً آزاد شد<ref>صدرهاشمی، محمد. '''''تاریخ جرائد و مجلات ایران'''''. اصفهان: 1364، ج4/107-108</ref>. | ||
از عشقی آثار متعدد چون «تئاتر قربانعلی | از عشقی آثار متعدد چون «تئاتر قربانعلی کاشی»، «ایدهآل عشقی»، «قطعه هفتبند کفن سیاه» و اشعار و دست نوشتههای بسیار بر جایماند، که همه آنها به اهتمام علیاکبر مشیرسلیمی در دیوانش جمعآوری و به چاپ رسیده است. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
== | * [[جنگ جهانی اول]] | ||
<references />فاطمه ارغوان یغمایی | * [[همدان]] | ||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
فاطمه ارغوان یغمایی | |||
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]] | |||
[[رده:مطبوعات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۰۷
عشقی، میرزاده، محمدرضا فرزند سیدابوالقاسم کردستانی معروف به میرزاده عشقی شاعر و روزنامهنگار انقلابی عصر حاضر در 12 جمادیالثانی 1312ق در همدان زاده شد. تحصیلات مقدماتی را در همان شهر در مدارس الفت و آلیانسن شروع و زبان فرانسه را به خوبی فرا گرفت. اما در حین آن، تحصیل را رها کرد و به کار در یک تجارتخانه پرداخت. در حوادث جنگ جهانی اول همراه با گروه مهاجرین عازم ترکیه شد و چند سال در آنجا زندگی کرد. در آن کشور منظومهای به نام «نوروزی نامه» سرود و همانجا چاپ کرد[۱]. سپس از راه عراق به ایران بازگشت و اپرای «رستاخیز سلاطین ایران» را در خرابههای مدائن نوشت.
عشقی شاعر و روزنامهنگار بود. در جوانی روزنامه موسوم به «نامه عشقی» را در 1333ق در همدان انتشار میداد[۲]. پس از سفر و اقامت در تهران در صف طرفداران حزب سوسیالیست درآمد و با وثوقالدوله رئیس الوزرای عاقد قرارداد معروف ایران و انگلیس به نبرد مطبوعاتی پرداخت و در اثر آن به زندان افتاد. با وقوع کودتای 1299 به طرفداری از سیدضیاء پرداخت و او را آزادکننده ایران میپنداشت. عشقی در 1339ق روزنامه «قرن بیستم» را دایر کرد و اولین شماره آن را در 27 شعبان همین سال منتشر نمود. پس از چند وقت آن را تعطیل کرد و سپس در ذیقعده 1342ق به انتشار مجدّد آن اقدام نمود[۳].
عشقی روزنامهنگاری سرسخت و انقلابی بود. روزنامه او بارها توقیف شد و سرانجام خود او را روز آخر ذیقعده 1342ق [12 تیر 1303ش] به اشاره سردارسپه در خانه خویش ترور کرده و اندکی بعد او درگذشت. ضارب را نخست دستگیر کردند اما بعداً آزاد شد[۴].
از عشقی آثار متعدد چون «تئاتر قربانعلی کاشی»، «ایدهآل عشقی»، «قطعه هفتبند کفن سیاه» و اشعار و دست نوشتههای بسیار بر جایماند، که همه آنها به اهتمام علیاکبر مشیرسلیمی در دیوانش جمعآوری و به چاپ رسیده است.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
فاطمه ارغوان یغمایی