پرش به محتوا

بینالود: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:بینالود.jpg|بندانگشتی|رشته کوه بینالود، قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.eligasht.com/]]
[[پرونده:بینالود.jpg|بندانگشتی|رشته کوه بینالود، قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.eligasht.com/]]
بینالود، رشته كوهی در [[استان خراسان رضوی]]، محاط در میان خط منحنی بسته‌ای كه شهرهای [[مشهد]]، نیشابور و چناران را به یكدیگر پیوند می‌دهد<ref>سازمان حمل و نقل و پايانه‌هاي كشور (وزارت راه و ترابري). '''''اطلس جاده‌هاي ايران''''' (ويرايش دوم). تهران: همشهري، 1380، ص 3 و 4.</ref>.این رشته كوه با درازای 125 كمـ و جهت شمال غربی به جنوب شرقی دارای قله‌های متعددی است كه بلندترین آن‌ها 3211 متر ارتفاع دارد<ref>جعفري، عباس. '''''گيتاشناسي ايران'''''. ج 1، ''كوه‌ها و كوه‌نامة ايران''، چ 2، تهران: گيتاشناسي، 1379، ص 126.</ref> و به نام بام خراسان مشهور است. بینالود از نظر ساختار زمین‌شناسی شبیه رشته كوه [[البرز]] است، یعنی از چین‌ها و گسل‌هایی تشكیل شده كه مربوط به دوران مختلف زمین‌شناسی است. رشته كوه بینالود در جهت شمال غربی و با كاهش تدریجی ارتفاع به رشته كوه آلاداغ (الله داغ) متصل می‌شود كه پیوستگی طبیعی آن تا شهر [[بجنورد]] (مركز [[استان خراسان شمالی]]) ادامه دارد<ref>سازمان پژوهش‌ و برنامه‌ريزي آموزشي. '''''جغرافياي استان خراسان'''''. چ 3، تهران: شركت چاپ و نشر كتا‌ب‌هاي درسي ايران، 1381، ص 3-5.</ref>.  
بینالود، رشته كوهی در [[استان خراسان رضوی]]، محاط در میان خط منحنی بسته‌ای كه شهرهای [[مشهد]]، نیشابور و چناران را به یكدیگر پیوند می‌دهد<ref>سازمان حمل و نقل و پايانه‌های كشور (وزارت راه و ترابری). '''''اطلس جاده‌هاي ايران''''' (ويرايش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص 3 و 4.</ref>. این رشته كوه با درازای 125 كمـ و جهت شمال غربی به جنوب شرقی دارای قله‌های متعددی است كه بلندترین آن‌ها 3211 متر ارتفاع دارد<ref>جعفری، عباس. '''''گيتاشناسی ايران'''''. ج 1، ''كوه‌ها و كوه‌نامه ايران''، چ 2، تهران: گيتاشناسی، 1379، ص 126.</ref> و به نام بام خراسان مشهور است. بینالود از نظر ساختار زمین‌شناسی شبیه رشته كوه [[البرز]] است، یعنی از چین‌ها و گسل‌هایی تشكیل شده كه مربوط به دوران مختلف زمین‌شناسی است. رشته كوه بینالود در جهت شمال غربی و با كاهش تدریجی ارتفاع به رشته كوه آلاداغ (الله داغ) متصل می‌شود كه پیوستگی طبیعی آن تا شهر [[بجنورد]] (مركز [[استان خراسان شمالی]]) ادامه دارد<ref>سازمان پژوهش‌ و برنامه‌ريزی آموزشی. '''''جغرافيای استان خراسان'''''. چ 3، تهران: شركت چاپ و نشر كتا‌ب‌های درسی ايران، 1381، ص 3-5.</ref>.  


كلیه آبریزهای جبهه شمالی این رشته كوه به كشف‌رود (حوضه آبریز شمال شرق ایران) و تمامی آبریزهای جنوبی آن به كال شور سبزوار (حوضه آبریز مركزی [[ایران]]) تخلیه می‌شود<ref>سازمان نقشه‌برداري كشور. '''''اطلس زمين‌شناسي''''' (اطلس ملي ايران). نگارش دوم، چ 1، تهران: سازمان نقشه‌برداري كشور (سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور)، 1382، ص 11.</ref>.
كلیه آبریزهای جبهه شمالی این رشته كوه به كشف‌رود (حوضه آبریز شمال شرق ایران) و تمامی آبریزهای جنوبی آن به كال شور سبزوار (حوضه آبریز مركزی [[ایران]]) تخلیه می‌شود<ref>سازمان نقشه‌برداری كشور. '''''اطلس زمين‌شناسی''''' (اطلس ملی ايران). نگارش دوم، چ 1، تهران: سازمان نقشه‌برداری كشور (سازمان مديريت و برنامه‌ريزی كشور)، 1382، ص 11.</ref>.


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۸: خط ۱۸:
== نویسنده مقاله ==
== نویسنده مقاله ==
کبری حکیمیان
کبری حکیمیان
[[رده:جغرافیا]]

نسخهٔ ‏۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۴۸

رشته کوه بینالود، قابل بازیابی ازhttps://www.eligasht.com/

بینالود، رشته كوهی در استان خراسان رضوی، محاط در میان خط منحنی بسته‌ای كه شهرهای مشهد، نیشابور و چناران را به یكدیگر پیوند می‌دهد[۱]. این رشته كوه با درازای 125 كمـ و جهت شمال غربی به جنوب شرقی دارای قله‌های متعددی است كه بلندترین آن‌ها 3211 متر ارتفاع دارد[۲] و به نام بام خراسان مشهور است. بینالود از نظر ساختار زمین‌شناسی شبیه رشته كوه البرز است، یعنی از چین‌ها و گسل‌هایی تشكیل شده كه مربوط به دوران مختلف زمین‌شناسی است. رشته كوه بینالود در جهت شمال غربی و با كاهش تدریجی ارتفاع به رشته كوه آلاداغ (الله داغ) متصل می‌شود كه پیوستگی طبیعی آن تا شهر بجنورد (مركز استان خراسان شمالی) ادامه دارد[۳].

كلیه آبریزهای جبهه شمالی این رشته كوه به كشف‌رود (حوضه آبریز شمال شرق ایران) و تمامی آبریزهای جنوبی آن به كال شور سبزوار (حوضه آبریز مركزی ایران) تخلیه می‌شود[۴].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. سازمان حمل و نقل و پايانه‌های كشور (وزارت راه و ترابری). اطلس جاده‌هاي ايران (ويرايش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص 3 و 4.
  2. جعفری، عباس. گيتاشناسی ايران. ج 1، كوه‌ها و كوه‌نامه ايران، چ 2، تهران: گيتاشناسی، 1379، ص 126.
  3. سازمان پژوهش‌ و برنامه‌ريزی آموزشی. جغرافيای استان خراسان. چ 3، تهران: شركت چاپ و نشر كتا‌ب‌های درسی ايران، 1381، ص 3-5.
  4. سازمان نقشه‌برداری كشور. اطلس زمين‌شناسی (اطلس ملی ايران). نگارش دوم، چ 1، تهران: سازمان نقشه‌برداری كشور (سازمان مديريت و برنامه‌ريزی كشور)، 1382، ص 11.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

کبری حکیمیان