اوسانه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
[[استان تهران]] | * [[فرهنگ عامه]] | ||
* [[استان تهران]] | |||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی | [https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
علی بلوکباشی | علی بلوکباشی | ||
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]] | |||
[[رده:مردم شناسی]] | |||
نسخهٔ ۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۴۷
اوسانه، با (Owsane)، رسالهای حاوی شعرها و ترانههای رایج میان مردم جامعه سنتی قدیم. اوسانه صورت گویشی واژه افسانه و نخستین گرداورده صادق هدایت* (1281-1330 ش) در زمینه ادبیات شفاهی* مردم ایران است كه نخستین بار در 1310 ش در مجموعه اریان كوده انتشار یافت.
رساله اوسانه شامل دیباچهای در بررسی و تحلیل شعر عامه و مجموعه اشعار: ترانه بچهها، ترانه دایهها و مادرها، رمزها، و ترانههای عامیانه است. اشعار به زبان ساده مردم و همراه تعبیرات و تشبیهات آنهاست. مضمونهای اشعار برگرفته از اندیشه و برداشت مردم و برتابنده زندگی روزمره و باورهای مردم و برخی واقعههای تاریخی است. خاستگاه و كاربرد اشعار اغلب در حوزه جغرافیایی– فرهنگی تهران است.
هدایت با انتسّار اوسانه اعتبار و اهمیت گرداوری و بررسی ادبیات شفاهی و ترانههای كودكان را اشكار كرد. این رساله چند بار به طور مستقل یا همراه مجموعه آثار هدایت به چاپ رسیده است. هنریماسه[Henri Massé]، ایرانشناس فرانسوی اشعار اوسانه را به فرانسه ترجمه و دركتاب معتقدات و آداب ایرانی[Croyances et Coutumes persanes] در 1938م/1317ش در پاریس چاپ كرد[۱][۲][۳].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
علی بلوکباشی