پرش به محتوا

بندهش: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Karimian (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Karimian (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۳۳: خط ۳۳:
== منبع اصلی ==
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
== نویسنده مقاله ==
نامعلوم


== پیوند به بیرون ==
== پیوند به بیرون ==
بندهش، سایت [https://fa.wikifeqh.ir ویکی شیعه]، قابل بازیابی از [https://fa.wikifeqh.ir/بندهش بندهش/https://fa.wikifeqh.ir]
بندهش، سایت [https://fa.wikifeqh.ir ویکی شیعه]، قابل بازیابی از [https://fa.wikifeqh.ir/بندهش بندهش/https://fa.wikifeqh.ir]


== نویسنده مقاله ==
نامعلوم
[[رده:ادیان و مذاهب]]
[[رده:ادیان و مذاهب]]
[[رده:ادیان]]
[[رده:ادیان]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۱۸

بندهش یا بندهشن( bondahišn)، کتابی بسیار مهم درباره دین و تاریخ زرتشتی به زبان پهلوی. نام کتاب از دو بخش bun به معنی بن و آغاز و dahisn برابر با دهش فارسی به معنی آفرینش ترکیب یافته است،[۱] و بر روی هم آفرینش آغازین معنا می‌دهد[۲].

تمام مسائل مطرح شده در کتاب مربوط به آفرینش نیست. بخش عمده‌ای از آن در مورد پایان جهان و مسائلی همچون ستاره‌شناسی، جانورشناسی و گیاه شناسی و جغرافیاست[۳][۴].

مطالب بندهش در مجموع، گردآوری و تألیف از منابع مختلف و تدوین‌کننده نهایی آن موبدی به نام فرنبغ بوده است که در قرن 3ق / 9م می‌زیست[۵][۶][۷][۸][۹]. نام اصلی کتاب که در آغاز یکی از نسخه‌ها آمده زندآگاهی بوده است که احتمالاً به معنی اطلاعات مبتنی بر زند می‌باشد و نشان می‌دهد که اساس کار مؤلف یا گردآورنده، ترجمه و تفسیرهایی از اوستا و احتمالاً بخشی مفقود شده از اوستا به نام دامداد نسک بوده است. تدوین کننده کتاب به جز تفسیر اوستا منابع دیگری هم داشته و از دانش‌های متداول در بین مزدائیان سود جسته است[۱۰][۱۱][۱۲][۱۳][۱۴]. مطالب کتاب را می‌توان به 3 بخش تقسیم کرد:

  1. چگونگی هستی اورمزد و دشمنی اهریمن با او؛
  2.  آفرینش مادی و این جهانی از آغاز تا انجام؛
  3. تاریخ و پیوند کیانیان و زیست‌گاه‌های آنان[۱۵][۱۶].

از بندهش دو تحریر در دست است:

  1. تحریر مختصر به نام بندهش هندی،[۱۷][۱۸] که نسخه‌های آن در هند کتابت شده و دارای 13000 واژه است[۱۹]؛
  2. بندهش بزرگ یا ایرانی، که نسخه‌های موجود آن در ایران کتابت شده است.

از این تحریر 3 نسخه در دست است که یکی از آن‌ها در تاریخ 975 یزدگردی* (1606م) و دیگری احتمالاً در حدود 900 یزدگردی (1531م) و نسخه سوم در 946 یزدگردی (1577م) به کتابت در آمده است. بندهش ایرانی حدود 30 تا 35 هزار واژه دارد. این دو تحریر مکمل یکدیگرند[۲۰][۲۱].

نخستین بار بندهش هندی را انکتیل دو پرون به زبان‌های اروپایی ترجمه کرد. کار او با ترجمه و همراه زند اوستا منتشر شد. پس از او ایران شناسان دیگر نیز به ترجمه کامل یا بخشی از این کتاب دست زدند[۲۲].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

 

  1. بهار، مهرداد. مقدمه بندهش. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس. 1369، ص 5.
  2. De Menasce, J.P., “Zoroastrian Pahlavi Writings”, The Cambridge history of Iran. Vol.III(2), ed. E. Yarshater. Cambridge, 1983, P. 1191.
  3. عفیفی، رحیم. اساطیر و فرهنگ ایران در نوشته‌های پهلوی. تهران: 1374، ص 458.
  4. بهار، مهرداد. مقدمه بندهش. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس. 1369، ص 11-13.
  5. تفضلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به كوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 141.
  6. بهار، مهرداد. مقدمه بندهش. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس. 1369، ص 6 و 13.
  7. دانشنامه جهان اسلام. ج 4، تهران: 1377، ص 306-307.
  8. عفیفی، رحیم. اساطیر و فرهنگ ایران در نوشته‌های پهلوی. تهران: 1374، ص 459ک.
  9. De Menasce, J.P., “Zoroastrian Pahlavi Writings”, The Cambridge history of Iran. ed. E. Yarshater. Cambridge, 1983, .Vol. III(2), P. 1192.
  10. تفضلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به كوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 141 و 143.
  11. دانشنامه جهان اسلام. همان. ج 4، ص 307.
  12. تاوادیا، ج. زبان و ادبیات پهلوی، فارسی میانه. ترجمه س نجم‌آبادی، تهران: دانشگاه تهران، 1348، ص 94.
  13. بهار، مهرداد. مقدمه بندهش. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس. 1369، ص 5-6. De Menasce. Ibid. Vol. III(2), P. 1191.
  14. De Menasce, J.P., “Zoroastrian Pahlavi Writings”, The Cambridge history of Iran. Vol.III(2), ed. E. Yarshater. Cambridge, 1983,Vol. III(2), P. 1191,
  15. دانشنامه جهان اسلام. ج 4، ص 306.
  16. تفضلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به كوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 141 و 143.
  17. تفضلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به كوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 144.
  18. بهار، مهرداد. مقدمه بندهش. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس. 1369، ص 6.
  19. West, E.W., Pahlavi Literature. Grundriss der Iranischen Philologic, Strassburg, P. 94.
  20. تفضلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به كوشش ژاله آموزگار، تهران: 1376، ص 144.
  21. بهار، مهرداد. مقدمه بندهش. ترجمه مهرداد بهار، تهران: توس. 1369، ص 6-7 و 15.
  22. Mackenzie, D.N. "Bundahišn", Encyclopaedia Iranica. 1990, Vol IV, PP. 547-548.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

پیوند به بیرون

بندهش، سایت ویکی شیعه، قابل بازیابی از بندهش/https://fa.wikifeqh.ir

نویسنده مقاله

نامعلوم