پرش به محتوا

روضه الشهداء: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Nazli (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Nazli (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:روضه الشهداء.jpg|بندانگشتی|روضه الشهداء برگرفته از سایت اهل بیت قابل بازیابی از<nowiki/>https://ahlolbait.com/content/30122/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D8%A7-%D8%B5%D9%88%D8%AA%DB%8C%D8%8C-%D8%B1%D9%88%D8%B6%D8%A9-%D8%A7%D9%84%D8%B4%D9%87%D8%AF%D8%A7%D8%A1]]
[[پرونده:روضه الشهداء.jpg|بندانگشتی|روضه الشهداء برگرفته از سایت اهل بیت قابل بازیابی از<nowiki/>https://ahlolbait.com/content/30122/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D8%A7-%D8%B5%D9%88%D8%AA%DB%8C%D8%8C-%D8%B1%D9%88%D8%B6%D8%A9-%D8%A7%D9%84%D8%B4%D9%87%D8%AF%D8%A7%D8%A1]]
روضه‌الشهداء. کتابی به زبان فارسی در مقاتل و در ذکر حال شهیدان واقعة کربلا و اهل بیت، از آثار ملاحسین واعظ سبزواری مشهور به کاشفی، نویسنده و واعظ قرن نهم و دهم ق (د. 910ق / 1504م). روضه‌الشهداء به درخواست سید مرشدالدین‌عبداله معروف به سید میرزا، داماد سلطان حسین بایقرا، از پادشاهان [[تیموریان|تیموری]]، در 908ق تألیف شده است<ref name=":0">ملکپور، جمشید. '''''ادبیات نمایشی در ایران'''''، تهران، توس 1363 ش، 1/27.</ref>. نخستین کتابی است در ترجمه‌ی اهل بیت که آن را روضه‌خوانان و واعظان از [[صفویان|دوره‌ی صفویه]] به بعد از منابر قرائت می‌کردند<ref>كاشفی واعظی، ملاحسین. '''''روضه‌الشهداء'''''، به تصحیح حاج محمد رمضانی، تهران، انتشارات اسلامیه، 1341، ص8.</ref>. روضه‌الشهداء شامل یک پیشگفتار و ده باب است. این کتاب بیش از هر کتاب فارسی مذهبی در افکار و عقاید مردم رسوخ کرده و در قلوب آنان مؤثر افتاده است. مطالب آن دهان به دهان و قلم به قلم از سینه به سینه و از کتابی به کتابی نقل می‌شده است<ref name=":1">جودکی، حجت‌الله، '''''«روضه‌الشهداء»،''''' '''''دایره‌المعارف تشیع'''''، تهران: 1379، ج 8/ 378-379.</ref>.  
روضه‌الشهداء. کتابی به زبان فارسی در مقاتل و در ذکر حال شهیدان واقعه کربلا و اهل بیت، از آثار ملاحسین واعظ سبزواری مشهور به کاشفی، نویسنده و واعظ قرن نهم و دهم ق (د. 910ق / 1504م). روضه‌الشهداء به درخواست سید مرشدالدین‌عبداله معروف به سید میرزا، داماد سلطان حسین بایقرا، از پادشاهان [[تیموریان|تیموری]]، در 908ق تألیف شده است<ref name=":0">ملکپور، جمشید. '''''ادبیات نمایشی در ایران'''''، تهران، توس 1363 ش، 1/27.</ref>. نخستین کتابی است در ترجمه‌ی اهل بیت که آن را روضه‌خوانان و واعظان از [[صفویان|دوره‌ی صفویه]] به بعد از منابر قرائت می‌کردند<ref>كاشفی واعظی، ملاحسین. '''''روضه‌الشهداء'''''، به تصحیح حاج محمد رمضانی، تهران، انتشارات اسلامیه، 1341، ص8.</ref>. روضه‌الشهداء شامل یک پیشگفتار و ده باب است. این کتاب بیش از هر کتاب فارسی مذهبی در افکار و عقاید مردم رسوخ کرده و در قلوب آنان مؤثر افتاده است. مطالب آن دهان به دهان و قلم به قلم از سینه به سینه و از کتابی به کتابی نقل می‌شده است<ref name=":1">جودکی، حجت‌الله، '''''«روضه‌الشهداء»،''''' '''''دایره‌المعارف تشیع'''''، تهران: 1379، ج 8/ 378-379.</ref>.  


   شعرانی مصحح کتاب می‌نویسد: اهل منبر دوعاظ کتاب روضه‌الشهداء را در مجالس بر دست می‌گرفتند و عبارات آن را می‌خواندند و از روی آن بیان مصائب اهل عصمت می‌کردند. از این رو ذاکران اهل بیت به روضه‌خوان مشهور می‌شدند<ref>جودکی، حجت‌الله، '''''«روضه‌الشهداء»،''''' '''''دایره‌المعارف تشیع'''''، تهران: 1379، ج 8/ 379.</ref><ref>'''''دایره‌المعارف فارسی'''''. غلامحسین مصاحب، تهران، 1381، 1/ 1129.</ref>. این کتاب، بعدها در شکل‌گیری، اشاعه و تکامل نمایش تعزیه مؤثر بوده است<ref name=":0" />. ملاحسین نوری در کتاب لؤلؤ و مرجان و شهید مرتضی مطهری در کتاب حماسة حسینی انتقاداتی بر روضه‌الشهدا و نویسندة آن کرده‌اند و ملاحسین کاشفی را بدعت گذار و تحریف‌گر برخی وقایع تاریخی- مذهبی دانسته‌اند<ref name=":1" />.
   شعرانی مصحح کتاب می‌نویسد: اهل منبر دوعاظ کتاب روضه‌الشهداء را در مجالس بر دست می‌گرفتند و عبارات آن را می‌خواندند و از روی آن بیان مصائب اهل عصمت می‌کردند. از این رو ذاکران اهل بیت به روضه‌خوان مشهور می‌شدند<ref>جودکی، حجت‌الله، '''''«روضه‌الشهداء»،''''' '''''دایره‌المعارف تشیع'''''، تهران: 1379، ج 8/ 379.</ref><ref>'''''دایره‌المعارف فارسی'''''. غلامحسین مصاحب، تهران، 1381، 1/ 1129.</ref>. این کتاب، بعدها در شکل‌گیری، اشاعه و تکامل نمایش تعزیه مؤثر بوده است<ref name=":0" />. ملاحسین نوری در کتاب لؤلؤ و مرجان و شهید [[مرتضی مطهری]] در کتاب حماسه حسینی انتقاداتی بر روضه‌الشهدا و نویسنده آن کرده‌اند و ملاحسین کاشفی را بدعت گذار و تحریف‌گر برخی وقایع تاریخی- مذهبی دانسته‌اند<ref name=":1" />.


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==
خط ۸: خط ۸:
* [[تیموریان]]
* [[تیموریان]]
* [[صفویان]]
* [[صفویان]]
* [[مرتضی مطهری]]


== مآخذ ==
== مآخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
== نویسنده مقاله ==
محمود عزیزی
[[رده:هنر]]
[[رده:تئاتر]]

نسخهٔ ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۴۸

روضه الشهداء برگرفته از سایت اهل بیت قابل بازیابی ازhttps://ahlolbait.com/content/30122/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D8%A7-%D8%B5%D9%88%D8%AA%DB%8C%D8%8C-%D8%B1%D9%88%D8%B6%D8%A9-%D8%A7%D9%84%D8%B4%D9%87%D8%AF%D8%A7%D8%A1

روضه‌الشهداء. کتابی به زبان فارسی در مقاتل و در ذکر حال شهیدان واقعه کربلا و اهل بیت، از آثار ملاحسین واعظ سبزواری مشهور به کاشفی، نویسنده و واعظ قرن نهم و دهم ق (د. 910ق / 1504م). روضه‌الشهداء به درخواست سید مرشدالدین‌عبداله معروف به سید میرزا، داماد سلطان حسین بایقرا، از پادشاهان تیموری، در 908ق تألیف شده است[۱]. نخستین کتابی است در ترجمه‌ی اهل بیت که آن را روضه‌خوانان و واعظان از دوره‌ی صفویه به بعد از منابر قرائت می‌کردند[۲]. روضه‌الشهداء شامل یک پیشگفتار و ده باب است. این کتاب بیش از هر کتاب فارسی مذهبی در افکار و عقاید مردم رسوخ کرده و در قلوب آنان مؤثر افتاده است. مطالب آن دهان به دهان و قلم به قلم از سینه به سینه و از کتابی به کتابی نقل می‌شده است[۳].  

   شعرانی مصحح کتاب می‌نویسد: اهل منبر دوعاظ کتاب روضه‌الشهداء را در مجالس بر دست می‌گرفتند و عبارات آن را می‌خواندند و از روی آن بیان مصائب اهل عصمت می‌کردند. از این رو ذاکران اهل بیت به روضه‌خوان مشهور می‌شدند[۴][۵]. این کتاب، بعدها در شکل‌گیری، اشاعه و تکامل نمایش تعزیه مؤثر بوده است[۱]. ملاحسین نوری در کتاب لؤلؤ و مرجان و شهید مرتضی مطهری در کتاب حماسه حسینی انتقاداتی بر روضه‌الشهدا و نویسنده آن کرده‌اند و ملاحسین کاشفی را بدعت گذار و تحریف‌گر برخی وقایع تاریخی- مذهبی دانسته‌اند[۳].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ملکپور، جمشید. ادبیات نمایشی در ایران، تهران، توس 1363 ش، 1/27.
  2. كاشفی واعظی، ملاحسین. روضه‌الشهداء، به تصحیح حاج محمد رمضانی، تهران، انتشارات اسلامیه، 1341، ص8.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ جودکی، حجت‌الله، «روضه‌الشهداء»، دایره‌المعارف تشیع، تهران: 1379، ج 8/ 378-379.
  4. جودکی، حجت‌الله، «روضه‌الشهداء»، دایره‌المعارف تشیع، تهران: 1379، ج 8/ 379.
  5. دایره‌المعارف فارسی. غلامحسین مصاحب، تهران، 1381، 1/ 1129.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمود عزیزی