گنج قارون
گنج قارون (سیامک یاسمی، 1344)
شاخصترین ملودرام خانوادگی سینمای ایران در دهه 1340، که داستانی عامهپسند و احساسی (دلباختگی دختر ثروتمند به پسر فقیر) را با استفاده از مایههای روابط عاشقانه و خانوادگی و با تلفیقی از موسیقی، تصنیف و رقص روایت کرده است. این فیلم، پس از نمایش عمومی و استقبال کمنظیر از آن به صورت الگویی برای سینمای تجاری ایران (که اصطلاحاً «فیلم فارسی» خوانده میشود) درآمد. گنج قارون در نخستین نمایش عمومی در تهران (در 26 آبان 1344) بیش از 870 هزار نفر تماشاگر داشت[۱]، و نام بازیگران (محمدعلی فردین و فروزان)، خواننده فیلم (ایرج) و کارگردانش تا مدتها بر سرِ زبان عامه تماشاگران بود. با موفقیت این فیلم، فروغ فرخزاد در شعر «کسی میآید» از «سینمای فردین» سخن گفت، و منتقدان اصطلاح «مکتب گنج قارون» را براساس آن ساختند[۲].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
عباس بهارلو