دادگاه های انقلاب
دادگاههای انقلاب، دادگاههایی كه در آستانه انقلاب اسلامی برای رسیدگی به جرائم و تخلفات امنیتی، سیاسی و اقتصادی. تشكیل شد و پس از آن گسترش یافت. در 26 بهمن 1357 به فرمان آیتالله خمینی دادگاه انقلاب برای جنایات و مصادره اموال سلسله پهلوی و جرایم ضد انقلابی به دادستانی كل مهدی هادوی تشكیل شد[۱].
در 27 خرداد 1358ش آئیننامهای در 24 ماده و 22 تبصره به تصویب شورای انقلاب رسید كه مطابق آن دادسرای كل انقلاب در تهران و دادستان آن به انتخاب رهبر برای نظارت بر دادسراهای انقلاب تشكیل شود[۲]. صلاحیت این دادگاهها نیز رسیدگی به چنین مواردی بود: قتل و كشتار به منظور تحكیم رژیم پهلوی، حبس و شكنجه مردم مبارز به آمریت یا مباشرت، جنایات بزرگ اقتصادی، توطئه علیه جمهوری اسلامی یا اقدام مسلحانه و تخریب و جاسوسی، سرقت مسلحانه، تجاوز به عنف و قاچاق مواد مخدر، رسیدگی به جرایم پاسداران. در 1362 بازبینی و رسیدگی به گرانفروشی و احتكار نیز بر عهده این دادگاه گذاشته شد. تا این زمان دادسرا و دادگاه انقلاب یك مرجع قضایی مستقل از دادگستری بود [۳]كه با تصویب قانون صلاحیت دادگاهها و دادسراهای انقلاب، مصوب 11 اردیبهشت 1362ش، این نهاد بخشی از دادگستری جمهوری اسلامی شد[۴].
مآخذ
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
اکبر قاسمی
- ↑ آیتالله خمینی، سیدروح الله. صحیفه نور. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1361ش، ج5، ص123 و 189.
- ↑ كشاورز، بهمن. نگرشی بر قانون تشكیل دادگاههای عمومی و انقلاب. تهران: میزان، 1374ش، ص97- 99.
- ↑ كشاورز، بهمن. نگرشی بر قانون تشكیل دادگاههای عمومی و انقلاب. تهران: میزان، 1374ش، ص97- 99.
- ↑ كاشانی، سیدمحمود. استانداردهای جهانی دادگستری. تهران: میزان، 1383ش، ص191.