یغمای جندقی
یغمای جندقی (1196ـ1276 ق / ؟م) متخلص به یغما شاعر، خوشنویس.
میرزا رحیم / یا ابوالحسن فرزند ابراهیم قلی در خور مرکز اصلی ولایت جندق و بیابانک، در خانوادهای تهیدست به دنیا آمد. در کودکی تحت تربیت امیر اسماعیل خان عامری، حاکم جندق قرار گرفت و با استفاده از معلمان متعدد با علوم مقدماتی زمان آشنا شد. پس از آن نامش را به ابوالحسن تغییر داد و تخلص مجنون را برگزید. به تدریج با سمت منشی در دستگاه اسماعیل خان به خدمت پرداخت[۱]. در 1216 ق / ؟م به خدمت سردار ذوالفقار خان حاکم سمنان و دامغان درآمد و مدت شش سال منشی او بود. سرانجام با سعایت بدخواهان مدتی به زندان افتاد. بعد از رهایی تخلصش را به یغما تغییر داد[۲].
او در قم انجمن مفاکهه (مطایبه، شوخی) را تأسیس کرد که پس از چندی منحل شد[۳]. سپس به تهران آمد و با پایمردی حاجی میرزا آقاسی صدراعظم مقتدر محمد شاه قاجار (حک 1250ـ1264 ق / ؟م) به دربار راه یافت[۴]. او در اوایل به تصوف گرایش داشت، اما بعدها به مذهب شیخیه گروید[۵]. یغما افزون بر نظم و نثر در خوشنویسی نیز دستی داشت و خط شکسته را نیکو مینوشت[۴]. سرانجام در زادگاهش درگذشت و در بقعه امامزاده داود به خاک سپرده شد[۶]. از آثارش میتوان منشآت به نثر؛ غزلیات؛ هجویات؛ مراثی؛ ترجیعات؛ قطعات و رباعیات را نام برد[۷].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ آل داود، سیدعلی. مجموعه آثار یغمای جندقی. با مقدمه ابراهیم باستانی پاریزی، تهران: توس، 1375ش، ج 1، ص 3، 4.
- ↑ آرین پور، یحیی. از صبا تا نیما. تهران: خوارزمی، 1351ش، ج 1، ص 110.
- ↑ اثر آفرینان. زیر نظر عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، 1380ش، ج 6، ص 161.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ نظمی، علی. دویست سخنور. تبریز: 2535، ص 492.
- ↑ آل داود، سیدعلی. مجموعه آثار یغمای جندقی. با مقدمه ابراهیم باستانی پاریزی، تهران: توس، 1375ش، ج 1، ص 11.
- ↑ آل داود، سیدعلی. مجموعه آثار یغمای جندقی. با مقدمه ابراهیم باستانی پاریزی، تهران: توس، 1375ش، ج 1، ص 13.
- ↑ اثر آفرینان. زیر نظر عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، 1380ش، ج 6، ص 162.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر