پرش به محتوا

محمدجواد باهنر

از ویکی ایران
محمدجواد باهنر برگرفته از وبسایت رکنا قابل بازیابی ازhttps://www.rokna.net/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-74/782735-%D8%A8%DB%8C%D9%88%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%81%DB%8C-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%D8%A7%D9%87%D9%86%D8%B1

باهنر، محمدجواد (1312-1360ش). سومین نخست‌وزیر جمهوری اسلامی ایران، دومین دبیر كل حزب جمهوری اسلامی* و نویسنده كتاب‌های دینی مدارس و دانشگاه‌ها.

باهنر در كرمان متولد شد. نخست در مكتبخانه و سپس در مدرسه علمیه معصومیه كرمان به فراگیری علوم دینی پرداخت و هم زمان به قم رفت و در حوزه علمیه این شهر از محضر استادانی مانند آیت‌الله بروجردی، امام خمینی، و علامه طباطبایی بهره برد. او همزمان با تحصیل در حوزه، تحصیلات دانشگاهی را نیز دنبال كرد و موفق به اخذ درجه دكتری الاهیات از دانشگاه تهران شد[۱].

باهنر در انتشار سالنامه و فصلنامه مكتب تشیع (1336ش) و تأسیس كانون توحید، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، مدرسه رفاه و بنای چند مسجد همكاری كرد[۲]. او در 1342ش به استخدام وزارت آموزش و پرورش در آمد و ضمن تدریس، با همكاری دكتر بهشتی حدود 30 جلد كتاب درسی دینی تألیف كرد[۳]. او چند بار به سبب همكاری با تشكل هیئت مؤتلفه و سخنرانی‌های متعدد بر ضد حكومت پهلوی دستگیر و زندانی شد[۴]. در جریان انقلاب اسلامی به فرمان امام خمینی به عضویت كمیته اعتصاب‌ها و شورای انقلاب درآمد[۵].

باهنر پس از پیروزی انقلاب* ضمن عضویت در ستاد انقلاب فرهنگی در بازگشایی مدارس و هماهنگ كردن آموزش و پرورش با آرمان‌ها و ارزش‌های انقلاب اسلامی، تشكیل نهضت سوادآموزی[۶] و حزب جمهوری اسلامی* شركت داشت. پس از تشكیل مجلس خبرگان* به نمایندگی از مردم كرمان به این مجلس راه یافت و در اولین دوره مجلس شورای اسلامی* به عنوان نماینده مردم تهران انتخاب شد. در 1359ش در كابینه محمدعلی رجایی* به وزارت آموزش و پرورش منصوب شد و پس از شهادت دكتر بهشتی* (7 تیر 1360) به دبیر كلی حزب جمهوری اسلامی برگزیده شد و پس از انتخاب محمدعلی رجایی به ریاست جمهوری (14 مرداد 1360)، به نخست‌وزیری گمارده شد. سرانجام در 8 شهریور 1360ش در حادثه بمب‌گذاری در ساختمان نخست‌وزیری به هنگام حضور در جلسه شورای عالی امنیت ملی به شهادت رسید.6 آثار باقی‌مانده از ایشان عبارتند از: 1- سیری در عقاید و اخلاق اسلامی 2- انسان و خودسازی 3- فرهنگ انقلاب اسلامی 4- گذرگاه‌های الحاد 5- مواضع ما در ولایت و رهبری 6- درس‌هایی از اسلام برای نوجوانان 7- اصول دین و احكام برای خانواده (تألیف همراه با سید رضا برقعی)[۷].

نیز نگاه کنید

مآخذ

  1.   مرادی، رضا. زندگی‌نامه پیشوایان انقلاب. كاظمی، 1363، ص 87.
  2.    شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت. واحد فرهنگی بنیاد شهید، تهران: 1361، ج 1، ص 8-9، 12.
  3.   دارابی، علی. سیاستمداران اهل فیضیه. تهران: سیاست، 1379، ص 276.
  4.    شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت. ج 1، ص 12.
  5.   مرادی. رضا. زندگی‌نامه پیشوایان انقلاب. كاظمی، 1363. ص 90.
  6.    شهید دكتر باهنر الگوی مقاومت. ج 1، ص 15.
  7. مرادی.رضا. زندگی‌نامه پیشوایان انقلاب. كاظمی، 1363 . ص 90-91.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

الهه جواهری