خسرو پرویز
خسرو پرویز، خسرو دوم ملقب به پرویز، پادشاه ساسانی (حک 590-628 م) پسر و جانشین هرمزد چهارم[۱].
در پی ادعای پادشاهی بهرام چوبین، خسرو به دربار ماوریکیوس (موریس)[Mauricius]، امپراتور رم پناهنده شد و با دختر او، مریم، ازدواج کرد و با کمک سپاهیان رومی بهرام را شکست داد[۲].
پس از مرگ ماوریکیوس، در جنگ با دولت روم آسیای صغیر، شام، فلسطین و مصر را گرفت. در دوره او چندی دولت ساسانیان به اوج شوکت رسید و مرزهای ایران زمین تا سرحدهای دوره هخامنشی توسعه یافت. پس از آن نظام اجتماعی، سیاسی و مذهبی ساسانیان به سستی گرایید و در همین زمان اسلام در عربستان ظهور کرد و حضرت محمد (ص) با فرستادن نامهای خسرو پرویز را به گرویدن به اسلام دعوت کرد[۳]. بر سر تعیین جانشین خسرو میان مریم و همسر دیگر او شیرین کشمکش بود که سرانجام قباد، معروف به شیرویه پسر مریم، پدر را به قتل رساند و خود را پادشاه خواند[۴].
پرویز پادشاهی خودکامه و بدبین و علاقهمند به ثروتاندوزی، تجمل و خوشگذرانی بود. علاقه او به موسیقی بر اعتلای این هنر افزود، اما ضعف نظام رهبری در دوره وی و وضع مالیاتهای سنگین که بر مردم تحمیل کرده بودند باعث شد که سپاهیان عرب مسلمان پادشاهی ساسانی را براندازند و تمامی ایران را فتح کنند[۵].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ كریستن سن، آرتور. ایران در زمان ساسانیان. ترجمة رشید یاسمی، تهران: دنیای كتاب، 1345، ص 580.
- ↑ دریایی، تورج. شاهنشاهی ساسانی. ترجمة مرتضی ثاقب فر، تهران: ققنوس، 1383، ص 48.
- ↑ گردیزی، ابوسعید عبدالحیبنالضحاك. زینالاخبار. به كوشش عبدالحی حبیبی، تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1347، ص 35.
- ↑ مشكور، محمدجواد. تاریخ سیاسی ساسانیان. تهران: دنیای كتاب، 1366، ج 2، ص 1143.
- ↑ فرای، ریچارد. میراث باستانی ایران. ترجمة مسعود رجب نیا، تهران: علمی فرهنگی، 1368، ص 375.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
مهرداد شباهنگ