خرده اوستا
خُرده اوستا (اوستای کوچک)، مجموعهای از نیایشهای کوتاه و یکی از بخشهای پنجگانه اوستا.
خُرده اوستا شامل دعاهای کوتاه ویژه مردم عادی زردشتی در برابر دعاهای خاص روحانیان در مراسم دینی است[۱][۲].
مطالب خرده اوستا که از اوستای بزرگ بیروننویس شده است، 5 بخش: 1ـ نیایشهایی از بخشهای گوناگون یسنها، 2ـ پنج نیایش برای مهر، ماه، خورشید، آب و آتش، 3ـ ستایشهایی برای نمازهای پنجگانه و ایزدان موکل بر هریک از این اوقات، 4ـ آفرینگانها یا نیایشهایی برای آرامش روان درگذشتگان و 5ـ سی روزه (سی روزه بزرگ وسیروزه کوچک) در نیایش ایزدانی که سیروز ماه به نام آنهاست. نیز شامل نمازها و ستایشها و دعاهایکوتاه دیگر و ستایشهایی به پازند است[۳].
نام اینکتابتنها به صورت پهلوی آمده است و زمان دقیق تدوین آن به درستی مشخص نیست. تدوین خرده اوستا را به آذرباد مَهْراسْپَنْدان موبدان موبد دوره شاپور دوم ساسانی (حک 309 ـ379م) نسبت دادهاند[۴][۵].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ تفضلی، احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به کوشش ژاله آموزگار، تهران: سخن، 1376، ص 42
- ↑ زرشناس، زهره. زبان و ادبیات ایران باستان. تهران: دفتر پژوهشهای فرهنگی، 1382، ص26.
- ↑ راشدمحصل، محمدتقی. اوستا. تهران: دفتر پژوهشهای فرهنگی، 1382، ص 29ـ 30.
- ↑ تفضلی. احمد. تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. به کوشش ژاله آموزگار، تهران: سخن، 1376، ص 42. نیز نک: ابوالقاسمی، محسن. راهنمای زبانهای باستانی ایران. تهران: سمت، 1375، ج1، ص7
- ↑ قائمی، محمد. ادبیات باستانی ایران. اصفهان: تأیید، 1348، ص 234ـ 236.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر