ابوالقاسم پاینده
پاینده، ابوالقاسم (1290ـ1363ش) روزنامه نگار، نویسنده، مترجم.
ابوالقاسم پاینده، نویسنده، مترجم عربی و قرآن پژوه معاصر در نجف آباد اصفهان به دنیا آمد. مقدمات علوم عربی را در زادگاهش آموخت. سپس رهسپار اصفهان شد و در حوزههای علمیآن شهر به تحصیل منقول و معقول پرداخت[۱].از 1311 ش به تهران آمد و به روزنامه نگاری، تألیف و ترجمه روی آورد. در 1321 ش به تهران آمد و به روزنامه نگاری، تألیف و ترجمه روی آورد. در 1321 مجله صبا را تأسیس کرد[۲].مطالب این مجله هفتگی بیشتر از زمره قصههای عامه پسند بود. در 1326 برای مدتی کوتاه ریاست ادارهرادیو و تبلیغات را به عهده گرفت. پس از آن نیز چندی به نمایندگی مجلس برگزیده شد[۳]. حاصل عمر فرهنگی او بیش از 40 کتاب و ترجمه است که ترجمه قرآن مجید در صدر کارهای او قرار دارد[۱]. از دیگر آثارش میتوان ترجمه کتابهای تاریخ عرب اثر فیلیپ حتی، تمدن اسلامیتألیف ویل دورانت، زندگانی محمد (ص) تألیف محمد حسنین هیکل (1317)، مروج الذهب از مسعودی، تاریخ طبری (1352) و داستانهایی چون: داستانهای قاتل (1313)، در سینمای زندگی (1337)، دفاع از ملانصرالدین (1348) و مرده کشان جوزان (1357) را نام برد[۴]. داستانهایش که بی توجه به صناعت داستاننویسی ساخته و پرداخته شده اند، ترکیبی از خاطره و موعظه اند و بیشتر به انتقاد از زندگی اداری در سالهای پیش از 1320 اختصاص دارند[۲]. سبک پاینده آمیزه ای خاص از دوسبک رمانتیسم و رئالیسم است. در نثر او گاهی مفردات بد با ترکیبهای خوب تلفیق شده است[۵].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ خرمشاهی، بهاءالدین. دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی. تهران: دوستان ـ ناهید، 1377، ج 1، ص 435 (ذیل پاینده).
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ عابدینی، حسن. فرهنگ داستان نویسان ایران. تهران: تهران دبیران، 1369، ص 48.
- ↑ افشار،ایرج. نادره کاران. به کوشش محمود نیکویه، تهران: نشر قطره، چ 1، 1383، ص 548.
- ↑ افشار،ایرج. نادره کاران. به کوشش محمود نیکویه، تهران: نشر قطره، چ 1، 1383، ص 548 ـ 549 (به اختصار).
- ↑ کسمایی، علی اکبر. نویسندگان پیشگام در داستان نویسی امروز ایران. تهران: شرکت مؤلفان و مترجمان ایران، چ 1، 1363، ص 158 و 162.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر