پرش به محتوا

ازدواج آزمایشی

از ویکی ایران

ازدواج آزمایشی(trial marriage)، نوعی از ازدواج است که در دو معنایِ متفاوت به کار رفته است:

  1. آن نوعی از ازدواج است‌که شرطِ قطعی شدنش تولّدِ فرزند می‌باشد و چنانچه پس از سه سال خانواده فرزندی نیافت، جامعه آن را ملغی می‌دارد. چنین ازدواجی، عموما در آن دسته از جوامع ابتدایی که نیرویِ انسانی سهمی ویژه را به خود اختصاص داده، یافت می‌شود؛
  2. آن نوعی از ازدواج است که در جامعه صنعتی و صرفا به منظورِ ارائه فرصتِ لازم به طرفین زناشویی جهتِ اخذِ تصمیم قطعی پس از شناختِ متقابل مطرح می‌شود. برخی از محققانِ جدید، نظیر مارگریت مید و پیروانش، برآنند که ازدواج و گزینشِ همسر در آینده تابع این نوع ازدواج خواهد بود.[۱]

با این حال، مسائل زیر، این امکان را نفی می‌کنند:

  1. نامشخص بودن وضع فرزندانِ احتمالی به بار آمده در زمان دوام این ازدواج؛
  2. سپری شدنِ سالهایِ خاصِ موعدِ همسرگزینی در جریان یک یا چند ازدواج آزمایشی و دچارِ «تجردِ قطعی» شدنِ شخص؛
  3. امکان سودجویی برخی افراد از این رسم در راهِ ارضایِ هوسهایِ خود.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. باقر ساروخانی، مقدمه‌ای بر جامعه‌شناسی خانواده، تهران: سروش، ۱۳۷۵، ص 96.

منبع اصلی

فرخجسته، هوشنگ ( 1382). کتاب ایران: خانواده. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، معاونت پژوهشی و آموزشی، مرکز مطالعات فرهنگی- بین المللی.

نویسنده مقاله

هوشنگ فرخجسته