پرش به محتوا

افضل‌الدین محمد صدر تُرْكه اصفهانی

از ویکی ایران

افضل‌الدین محمد صدر تُرْكه اصفهانی، عالم و فقیه قرن نهم‌ هـ.ق. از تاریخ تولد و زادگاه وی چیزی نمی‌دانیم، جز این‌كه خانواده وی به علتی نامعلوم به اصفهان مهاجرت كردند[۱] و در محله نیماروت ساكن شدند[۲]، شاید رونق علم در اصفهان در مهاجرت آنان بی‌تأثیر نبوده باشد. نسبت وی به خاندان تُركه اصفهانی دقیقاً مشخص نیست ولی برخی او را پسر خواجه صدرالدین محمد تُركه اصفهانی معرفی كرده‌اند[۳]. اثر مشهور بازمانده از افضل‌الدین ترجمه فارسی از الملل و النحل شهرستانی با عنوان تنقیح‌الادله و العلل فی ترجمه كتاب الملل و النحل است كه نثری بسیار ثقیل و دشوار دارد[۴]. وی در این ترجمه برای اجتناب از متهم شدن به تكفیر، در رد عقاید فرقه‌های مختلف در هر جا شرحی داده و ابیاتی به آن افزوده است[۵]. در مقدمه كتاب نیز از سلطان محمد، والی عراق، و توجه و تشویق او سخن گفته است. افضل‌الدین در 850 ق / 1446 ق به اتهام همدستی با سلطان محمد، در كنار چند تن دیگر از بزرگان و دانشمندان اصفهان، به دار اویخته شد[۶].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. نفیسی، سعید. تاریخ نظم و نثر در ایران و در زبان فارسی. تهران: 1363، ص1/449.
  2. مدرس تبریزی. ص1/165.
  3. احمد بن حسین منشی قمی. خلاصه التواریخ. چاپ احسان اشراقی، تهران: 1359- 1363، ص2/755.
  4. محمد بن عبدالكریم شهرستانی. الملل و النحل. ترجمه افضل‌الدین صدر تركه اصفهانی، چاپ محمدرضا جلالی‌نائینی، تهران: 1335.
  5. محمد بن عبدالكریم شهرستانی. الملل و النحل. ترجمه افضل‌الدین صدر تركه اصفهانی، چاپ محمدرضا جلالی‌نائینی، تهران: 1335، مقدمه، ص48- 49.
  6. احمد بن حسین كاتب یزدی. تاریخ جدید یزد. چاپ ایرج افشار، تهران: 1357ش، ص242.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

امیرحسین ساکت اف