پرش به محتوا

ایل بَهمئی

از ویکی ایران
ایل بَهمئی برگرفته از وبسایت خبرگزاری اریا قابل بازیابی ازhttps://www.aryanews.com/News/20190702150125113/

بَهْمِئی، نام یکی از ایلات لر شیعه مذهب در استان کهگیلویه و بویراحمد، در جنوب غربی ایران.

قلمرو ایل در بخش بزرگی از مغرب منطقه کهگیلویه قرار دارد. تا اوایل سده 14ق/20م ایل بهمئی به دو طایفه احمدی و محمدی تقسیم می‌شد[۱] که در نیمه جنوبی و نیمه شمالی کهگیلویه می‌زیستند[۲][۳]. در اواخر سلطنت ناصرالدین شاه (1264-1313ق/1848-1896م) طایفه محمدی به دو طایفه بهمئی محمدی گرمسیری و بهمئی محمدی سردسیری تقسیم شدند[۴]. بعداً پس از درگیری‌هایِ میانْ طایفگی، طایفه احمدی نیز تقسیم شد و تیره‌هایی از ان جدا شدند و طایفه اَلادینی (علاءالدینی) را تشکیل دادند[۵]. و بهمئی‌های احمدی هم به دو طایفه جلالی و بیژنی یا «بیجَنی» تقسیم شدند[۶].

بهمئی‌ها تا چند دهه پیش کوچ می‌کردند. شمار کوچندگان ان تا اوایل دهه چهل سده 14ش، 85 درصد از جمعیت حدود  37 هزار خانواری بهمئی بود[۳][۲][۷]. در 1366ش مرکز آمار شمار کوچندگان بهمئی را 3014 خانوار و 20286 تن اورده است[۸][۹]. آن‌ها بیشتر از راه دامداری و قدری هم زراعت زندگی می‌گذراندند.

هر یک از طایفه‌های بزرگ بهمئی زیر نظر خان یا رئیس طایفه خود عمل می‌کرد. خان‌‌های ایل همه با یکدیگر خویشاوند بودند و از یک نیای مشترک نسب می‌بردند. به واسطه رابطه خویشاوندی میان خان‌ها و تقسیم قدرت و منصب میان خود، فضای کم و بیش آرام و صلح‌آمیزی میان ایل برقرار بود[۹][۱۰].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1.   حسینی‌فسایی، حسن. فارسنامه ناصری. به کوشش منصور رستگارفسایی، تهران: 1367، امیرکبیر، 2/1490.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ افشارنادری، نادر. مونوگرافی ایل بهمئی. تهران: 1347، مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی، ص10، 66.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ صفی‌نژاد، جواد. اطلس ایلات کهگیلویه. تهران: 1347، مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی، 39.
  4. ضرابی، منوچهر. «طوایف کهگیلویه»، فرهنگ ایران زمین. تهران: 1345، ص291.
  5. ضرابی، منوچهر. «طوایف کهگیلویه»، فرهنگ ایران زمین. تهران: 1345 . 293.
  6.     بلوکباشی، علی. «ایل بهمئی»، هنر و مردم. تهران: 1344، ش36، ص18.
  7. جمعیت و شناسنامه ایلات کهگیلویه. مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی، تهران: 1347، دانشگاه تهران، 217-272.
  8.  سرشماری اجتماعی-  اقتصادی عشایر کوچنده (1366)، نتایج تفصیلی، ایل بهمئی. تهران: 1368، مرکز آمار ایران، ص. 13-14.   
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ افشارنادری، نادر. مونوگرافی ایل بهمئی. تهران: 1347، مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی، ص. 60-63.
  10. تلخیص از بلوکباشی، علی." بهمئی"، دایره المعارف بزرگ اسلامی، 1383، جلد 13، ص. 222-227.  

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

علی بلوکباشی