بَهلولی

بَهلولی، یا بهلوری از طوایف شیعه مذهب بلوچ ساكن خراسان.
در اوایل همین سده بهلولیها و گروههای دیگر بلوچ به خراسان و مناطق شمال سیستان و بلوچستان كه شرایط مناسبی برای دامداری و زراعت داشت كوچیدند. دستهای دیگر از بهلولیها از سیستان و بلوچستان به مناطق جنوب و بندری ایران رفتند و به ماهیگیری پرداختند[۱].
بهلولیها در شهرهای تایباد، خواف، قاین، مشهد، باخرز و بیرجند استان خراسان پراكندهاند[۲]. بهلولیها اكثراً كوچنده هستند. ییلاق آنها اطراف بیرجند، یزدان و كال قره سو و قشلاقشان لائین و درچ و آواز است[۳].
جمعیت این طایفه را در 1315ش حدود 5400 خانوار اوردهاند[۴]. جمعیت كوچنده بهلولیها در 1377ش، 2833 خانوار و 15612 نفر گزارش شده است[۵]. بهلولیها به كشاورزی و گلهداری مشغولند. قالیهای بهلولیها در سراسر خراسان از حیث مرغوبیت بافت و خوش نقشه بودن، مشهورند[۵].
درباره سازمان طایفگی و دستگاه رهبریشان مطالب مهم و مناسبی برای درج در این مقاله یافت نشد.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ بلوكباشی، علی. «بلوچ»، دایرهالمعارف بزرگ اسلامی. 12/513-514.
- ↑ میرنیا، سیدعلی. ایلها و طایفههای عشایری خراسان. تهران: 1369، ص 174.
- ↑ سالنامه كشور ایران. سال نهم، 1333، ص 366.
- ↑ احتسابیان، احمد. جغرافیای نظامی ایران. تهران: 1315، ص 355.
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص 29.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
معصومه ابراهیمی