ترجمه تفسیر طبری
ترجمه تفسیر طبری، ترجمه فارسی جامعالبیان فی تفسیرالقرآن؛ یا تفسیر طبری، یا تفسیر کبیر محمد بن جریر طبری (د 310ق / 922م).
ظاهراً این ترجمه با ترجمه کتاب دیگر طبری مشهور به تاریخ طبری دریک زمان و حدود 352ق / 963م انجام گرفته است[۱]. نام مترجم یا مترجمان آن مشخص نیست، اما گویند که چون امیرمنصور بن نوح سامانی (حک 350ـ365ق / 961-976) به مطالعه تفسیرکبیر طبری اشتیاق پیدا کرد، گروهی از دانشمندان خود را در بخارا گردآورد و از ایشان درباره ترجمه آن کتاب به فارسی نظر خواست. علما نیز رأی موافق دادند و کتاب به فارسی ترجمه شد[۲]. این ترجمه ابتدا در 14 مجلد گرد آمد و سپس آن را در 7 جلد تنظیم کردند[۳]. از ویژگیهای مهم آن یکی عظمت و دیگر بسیاری لغات و مفردات فارسی آن است که در برابر مفردات و ترکیبات قرآن مجید آورده است. اجزایی از این کتاب در کتابخانههای سلطنتی سابق (کتابخانه کاخ گلستان) تهران و آستان قدس رضوی وجود دارد[۴]. دو نسخه قدیمی و ناقص از آن نیز یکی در کتابخانه ملی پاریس و دیگری در موزه بریتانیا نگهداری میشود[۵][۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ شهابی، علی اکبر. احوال و آثار محمد بن جریر طبری. تهران: اساطیر، 1363، ص 74.
- ↑ اقبال آشتیانی، عباس. تاریخ مختصر ادبیات ایران. به کوشش میرهاشم محدث، تهران: هما، 1376، ص 191.
- ↑ شهابی. علی اکبر. احوال و آثار محمد بن جریر طبری. تهران: اساطیر، 1363، ص 74.
- ↑ صفا، ذبیحالله. تاریخ ادبیات ایران. تهران: فردوسی، 1363، ج 1، ص 620.
- ↑ اقبال آشتیانی. عباس. تاریخ مختصر ادبیات ایران. به کوشش میرهاشم محدث، تهران: هما، 1376، ص 191.
- ↑ صفا، ذبیح الله. نثر فارسی از آغاز تا عهد نظامالملک طوسی. تهران: ابن سینا، 1347، ص 171.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر