جامعه روحانیت مبارز

جامعه روحانیت مبارز، تشكل مذهبی ـ سیاسی روحانیان.
در 1354ش به طور مخفیانه و به صورت حزبی سیاسی، خاص روحانیون تشكیل شد[۱]. از جمله بنیانگذاران آن محمد حسین بهشتیبود[۲]. همزمان با پیشرفت انقلاب اسلامی فعالتر شد[۳]. در اوایل انقلاب رسماً برنامه تبلیغات و سازماندهی را شروع و از حزب جمهوری اسلامی در انتخابات حمایت كرد[۴]. از مهمترین فعالیتهای آن معرفی آیتالله خامنهای به عنوان مرجع تقلید بود. اهداف مهم آن عبارتاند از: پاسداری مكتبی از انقلاب اسلامی، نظارت بر جریانات كشور به منظور حاكمیت اسلام و ایجاد مركز تحقیقاتی دینی و فرهنگی[۵]. این تشكل در 1367ش و پیش از برگزاری سومین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی با موافقت امام خمینی منشعب شد و مجمع روحانیون مبارز از این انشعاب پدید آمد[۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ مدیر شانهچی، محسن. انقلاب اسلامی در دایره المعارفهای جهان. تهران: الهدی، 1379، ص 172.
- ↑ دارابی، علی. سیاستمداران اهل فیضیه. تهران: سیاست، 1379، ص 145.
- ↑ بادامچیان، اسدالله؛ موحدی قمی. مرجعیت، ولایت فقیه و رهبریهای دینی. تهران: جمعیت مؤتلفه اسلامی، 1374، ص 83-84.
- ↑ قائمی، علی. زندگی و گزیده افكار شهید مظلوم آیتالله دكتر بهشتی. قم: شفق، 1361، ص 56-65.
- ↑ دارابی.علی. سیاستمداران اهل فیضیه. تهران: سیاست، 1379 . ص 156.
- ↑ مرتجی، حجت. جناحهای سیاسی در ایران امروز. تهران: نقش ـ نگار، 1378، ص 16-18.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
سمیرا وکیل ها