کانون وکلای دادگستری
کانون وکلای دادگستری، مؤسسهای مستقل و دارای شخصیت حقوقی (نهادی اجتماعی، مدنی) که در مقر هر دادگاه استان تشکیل میگردد. در هر استان که شمار وکلا به شصت نفر برسد میتوان کانون وکلا را تشکیل داد[۱]. وظایف کانون وکلا عبارتند از:
- دادن پروانه وکالت به داوطلبانی که واجد شرایط قانونی باشند؛
- اداره امور راجع به وکالت دادگستری و نظارت بر اعمال وکلا؛
- رسیدگی به تخلفات انتظامی وکلای دادگستری به وسیله دادسرا و دادگاه انتظامی وکلا؛
- معاضدت قضایی؛
- فراهم آوردن وسایل پیشرفت علمی و عملی وکلا[۲].
کانون وکلای دادگستری از قسمتهای زیر تشکیل میشود:
- هیأت عمومی؛
- هیأت مدیره؛
- دادسرای انتظامی وکلا؛
- دادگاه انتظامی وکلا.
با تشکیل دادگستری جدید، در زمان زنده یادان حسن مشیرالدوله و علی اکبر داور با پیش قدمان وکلای دادگستری به منظور تحصیل استقلال کانون وکلا، مجاهده کردهاند و کانون وکلا زیر نظر وزیر دادگستری به وجود آمد ولی استقلال کامل نداشت و نیز میتوان به مجاهدت افرادی چون دکتر علی شایگان، ارسلان خلعتبری و سیدمحمد رضا جلالی نائینی که هر سه مورد وثوق دکتر مصدق بودند برای استقلال کانون وکلا اشاره نمود که دو نهاد دادگاه استیناف (تجدید نظر) و کانون وکلا را لازم و ملزوم یکدیگر میدانستند[۳].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
علی اکبر اسدزاده