طالب آملی: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۹ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۴

طالب آملی، (حـ 987 یا 991 ـ 1036 ق/ حـ 579 یا 1583 ـ 1626م) متخلص به طالب و مشهور به طالبا، شاعر و ‌خوشنویس.

محمد آملی مازندرانی در آمل به دنیا آمد و در آنجا به تحصیل دانش و ادب پرداخت^[۱]. در ح‍ 1010ق/ 1601م به اصفهان رفت و با تقی اوحدی مولف تذکره عرفات العاشقین ملاقات کرد^[۲]. سپس جهت رهیابی به دربار شاه عباس اول صفوی (حک 996 ـ 1038ق) به کاشان رفت^[۳] آنگاه مدتی را در مرو، هندوستان و قندهار گذراند^[۴]. در آگره به دربار جهانگیر، پادشاه گورکانی (حک 1014 ـ 1037ق) راه یافت و در 1028ق / 1618م از وی لقب ملک الشعرایی گرفت^[۵]. همچنین ضمن سیر و سیاحت در هندوستان در لاهور با ارشاد شاه ابوالمعالی لاهوری به تصوف گرایید^[۶]. طالب در جوانی به جنون مبتلا شد و چندی بعد درگذشت^[۷]. او در خوشنویسی تبحّر داشت و انواع خط را نیکو می نوشت. دیوان شعری از او شامل قصیده، غزل، مثنوی، رباعی و... باقی مانده است^[۸]. زبان شعر او ادامه شیوه زبانی عرفی و ظهوری ترشیزی و در واقع در میانه دو جریان عمده شعر عهد صفوی ـ سبک هندی شاخه هندوستانی و شاخه ایرانی است^[۹].⁹ صائب تبریزی شاعر بزرگ سبک هندی نیز از او تأثیر بسیار گرفت^[۱۰]^[۱۱].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ صفا، ذبیح الله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: فردوس ، چ 7، 1373، ج5 ، ب2، ص 1056 ـ 1057.
↑ گلچین معانی، احمد. کاروان هند. مشهد: آستان قدس رضوی، چ1، 1369، ص 758 ـ 759.
↑ گودرزی، فرامرز. طالب آملی. ‌تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی،1382، ص 25، 32.
↑ اثر آفرینان. زیر نظر عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، چ1، 1379، ج4، ص79.
↑ زرین کوب، عبدالحسین. سیری در شعر فارسی. تهران: نوین، چ1، 1363، ص114.
↑ طالب آملی. کلیات اشعار ملک الشعرا طالب آملی. به اهتمام، ‌تصحیح و تحشیة طاهری شهاب، تهران: سنایی، 1346 (تاریخ مقدمه)، ص سی و نه (مقدمة مصحح).
↑ طالب آملی. کلیات اشعار ملک الشعرا طالب آملی. به اهتمام، ‌تصحیح و تحشیة طاهری شهاب، تهران: سنایی، 1346 (تاریخ مقدمه)، ص سی و هشت (مقدمة مصحح).
↑ زرین کوب، عبدالحسین. سیری در شعر فارسی. تهران: نوین، چ1، 1363، ص114-115.
↑ حسن‌پور آلاشتی، حسین. طرز تازه؛ سبک شناسی غزل سبک هندی. تهران: سخن، 1384، ص127.
↑ گودرزی، فرامرز. طالب آملی. ‌تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی،1382، ص1291.
↑ برون، ‌ادوارد. تاریخ ادبیات ایران. ترجمه غلامرضا رشید یاسمی، تهران: ابن سینا، چ3، 1345، ج4، ص 191 ـ 192.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

ابوالقاسم رادفر

[1] صفا، ذبیح الله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: فردوس ، چ 7، 1373، ج5 ، ب2، ص 1056 ـ 1057.

[2] گلچین معانی، احمد. کاروان هند. مشهد: آستان قدس رضوی، چ1، 1369، ص 758 ـ 759.

[3] گودرزی، فرامرز. طالب آملی. ‌تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی،1382، ص 25، 32.

[4] اثر آفرینان. زیر نظر عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، چ1، 1379، ج4، ص79.

[5] زرین کوب، عبدالحسین. سیری در شعر فارسی. تهران: نوین، چ1، 1363، ص114.

[6] طالب آملی. کلیات اشعار ملک الشعرا طالب آملی. به اهتمام، ‌تصحیح و تحشیة طاهری شهاب، تهران: سنایی، 1346 (تاریخ مقدمه)، ص سی و نه (مقدمة مصحح).

[7] طالب آملی. کلیات اشعار ملک الشعرا طالب آملی. به اهتمام، ‌تصحیح و تحشیة طاهری شهاب، تهران: سنایی، 1346 (تاریخ مقدمه)، ص سی و هشت (مقدمة مصحح).

[8] زرین کوب، عبدالحسین. سیری در شعر فارسی. تهران: نوین، چ1، 1363، ص114-115.

[9] حسن‌پور آلاشتی، حسین. طرز تازه؛ سبک شناسی غزل سبک هندی. تهران: سخن، 1384، ص127.

[10] گودرزی، فرامرز. طالب آملی. ‌تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی،1382، ص1291.

[11] برون، ‌ادوارد. تاریخ ادبیات ایران. ترجمه غلامرضا رشید یاسمی، تهران: ابن سینا، چ3، 1345، ج4، ص 191 ـ 192.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

@@ خط ۲: / خط ۲: @@
 طالب آملی، (حـ 987 یا 991 ـ 1036 ق/ حـ 579 یا 1583 ـ 1626م) متخلص به طالب و مشهور به طالبا، شاعر و ‌خوشنویس.
-محمد آملی مازندرانی در آمل به دنیا آمد و در آنجا به تحصیل دانش و ادب پرداخت<ref>صفا، ذبیح الله. '''تاریخ ادبیات در ایران'''. تهران: فردوس ، چ 7، 1373، ج5 ، ب2، ص 1056 ـ 1057.</ref>. در ح‍ 1010ق/ 1601م به [[اصفهان]] رفت و با تقی اوحدی مولف تذکره عرفات العاشقین<sup>*</sup> ملاقات کرد<ref>گلچین معانی، احمد'''. کاروان هند'''. مشهد: آستان قدس رضوی، چ1، 1369، ص 758 ـ 759.</ref>. سپس جهت رهیابی به دربار [[عباس یکم صفوی|شاه عباس اول صفوی]] (حک 996 ـ 1038ق) به [[کاشان]] رفت<ref>گودرزی، فرامرز. '''طالب آملی'''. ‌تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی،1382، ص 25، 32.</ref> آنگاه مدتی را در مرو، هندوستان و قندهار گذراند<ref>'''اثر آفرینان'''. زیر نظر عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، چ1، 1379، ج4، ص79.</ref>. در آگره به دربار جهانگیر، پادشاه گورکانی (حک 1014 ـ 1037ق) راه یافت و در 1028ق / 1618م از وی لقب ملک الشعرایی گرفت<ref>زرین کوب، عبدالحسین. '''سیری در شعر فارسی'''. تهران: نوین، چ1، 1363، ص114.</ref>. همچنین ضمن سیر و سیاحت در هندوستان در لاهور با ارشاد شاه ابوالمعالی لاهوری به تصوف گرایید<ref>طالب آملی. '''کلیات اشعار ملک الشعرا طالب آملی'''. به اهتمام، ‌تصحیح و تحشیة طاهری شهاب، تهران: سنایی، 1346  (تاریخ مقدمه)، ص سی و نه (مقدمة مصحح).</ref>. طالب در جوانی به جنون مبتلا شد و چندی بعد درگذشت<ref>طالب آملی. '''کلیات اشعار ملک الشعرا طالب آملی'''. به اهتمام، ‌تصحیح و تحشیة طاهری شهاب، تهران: سنایی، 1346  (تاریخ مقدمه)، ص سی و هشت (مقدمة مصحح).</ref>. او در خوشنویسی تبحّر داشت و انواع خط را نیکو  می نوشت. دیوان شعری از او شامل قصیده، غزل، مثنوی، رباعی و... باقی مانده است<ref>زرین کوب، عبدالحسین. '''سیری در شعر فارسی'''. تهران: نوین، چ1، 1363، ص114-115.</ref>. زبان شعر او ادامه شیوه زبانی عرفی و ظهوری ترشیزی و در واقع در میانه دو جریان عمده شعر [[صفویان|عهد صفوی]] ـ سبک هندی شاخه هندوستانی و شاخه ایرانی است<ref>حسن‌پور آلاشتی، حسین. '''طرز تازه؛ سبک شناسی غزل سبک هندی'''. تهران: سخن، 1384، ص127.</ref>.<sup>9</sup> [[صائب تبریزی]] شاعر بزرگ سبک هندی نیز از او تأثیر بسیار گرفت<ref>گودرزی، فرامرز. '''طالب آملی'''. ‌تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی،1382، ص1291.</ref><ref>برون، ‌ادوارد'''. تاریخ ادبیات ایران'''. ترجمه غلامرضا رشید یاسمی، تهران: ابن سینا، چ3، 1345، ج4، ص 191 ـ 192.</ref>.
+محمد آملی مازندرانی در آمل به دنیا آمد و در آنجا به تحصیل دانش و ادب پرداخت<ref>صفا، ذبیح الله. '''تاریخ ادبیات در ایران'''. تهران: فردوس ، چ 7، 1373، ج5 ، ب2، ص 1056 ـ 1057.</ref>. در ح‍ 1010ق/ 1601م به [[اصفهان]] رفت و با تقی اوحدی مولف تذکره [[عرفات العاشقین]] ملاقات کرد<ref>گلچین معانی، احمد'''. کاروان هند'''. مشهد: آستان قدس رضوی، چ1، 1369، ص 758 ـ 759.</ref>. سپس جهت رهیابی به دربار [[عباس یکم صفوی|شاه عباس اول صفوی]] (حک 996 ـ 1038ق) به [[کاشان]] رفت<ref>گودرزی، فرامرز. '''طالب آملی'''. ‌تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی،1382، ص 25، 32.</ref> آنگاه مدتی را در مرو، هندوستان و قندهار گذراند<ref>'''اثر آفرینان'''. زیر نظر عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، چ1، 1379، ج4، ص79.</ref>. در آگره به دربار جهانگیر، پادشاه گورکانی (حک 1014 ـ 1037ق) راه یافت و در 1028ق / 1618م از وی لقب ملک الشعرایی گرفت<ref>زرین کوب، عبدالحسین. '''سیری در شعر فارسی'''. تهران: نوین، چ1، 1363، ص114.</ref>. همچنین ضمن سیر و سیاحت در هندوستان در لاهور با ارشاد شاه ابوالمعالی لاهوری به [[تصوف]] گرایید<ref>طالب آملی. '''کلیات اشعار ملک الشعرا طالب آملی'''. به اهتمام، ‌تصحیح و تحشیة طاهری شهاب، تهران: سنایی، 1346  (تاریخ مقدمه)، ص سی و نه (مقدمة مصحح).</ref>. طالب در جوانی به جنون مبتلا شد و چندی بعد درگذشت<ref>طالب آملی. '''کلیات اشعار ملک الشعرا طالب آملی'''. به اهتمام، ‌تصحیح و تحشیة طاهری شهاب، تهران: سنایی، 1346  (تاریخ مقدمه)، ص سی و هشت (مقدمة مصحح).</ref>. او در خوشنویسی تبحّر داشت و انواع خط را نیکو  می نوشت. دیوان شعری از او شامل قصیده، غزل، مثنوی، رباعی و... باقی مانده است<ref>زرین کوب، عبدالحسین. '''سیری در شعر فارسی'''. تهران: نوین، چ1، 1363، ص114-115.</ref>. زبان شعر او ادامه شیوه زبانی عرفی و ظهوری ترشیزی و در واقع در میانه دو جریان عمده شعر [[صفویان|عهد صفوی]] ـ سبک هندی شاخه هندوستانی و شاخه ایرانی است<ref>حسن‌پور آلاشتی، حسین. '''طرز تازه؛ سبک شناسی غزل سبک هندی'''. تهران: سخن، 1384، ص127.</ref>.<sup>9</sup> [[صائب تبریزی]] شاعر بزرگ سبک هندی نیز از او تأثیر بسیار گرفت<ref>گودرزی، فرامرز. '''طالب آملی'''. ‌تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی،1382، ص1291.</ref><ref>برون، ‌ادوارد'''. تاریخ ادبیات ایران'''. ترجمه غلامرضا رشید یاسمی، تهران: ابن سینا، چ3، 1345، ج4، ص 191 ـ 192.</ref>.
 == نیز نگاه کنید به ==
@@ خط ۲۰: / خط ۲۰: @@
 == نویسنده مقاله ==
 ابوالقاسم رادفر
+[[رده:ادبیات و زبان شناسی]]
+[[رده:ادبیات]]